Μόδες….
Κάποτε ἦταν μόνον στὰ ροῦχα καὶ ἄλλαζαν ἀνὰ δεκαετία. Ἀλλὰ σήμερα εἶναι πολὺ περίεργο τὸ φαινόμενο “μόδα”. Βλέπεις μεγάλους ἀνθρώπους νὰ περνοῦν καθυστερημένη ἐφηβεία καὶ νὰ κάνουν πράγματα ποὺ μόνον σὲ 16χρονα δικαιολογοῦνται. Καὶ δὲν εἶναι τὸ ντύσιμο. Εἶναι κάτι πολὺ χειρότερο: οἱ πολιτικὲς ἀπόψεις. Ἔχουν γίνει κι αὐτὲς «μόδα». Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Μετὰ ἀπὸ 5.000 αὐτοκτονίες νὰ καὶ ἡ …κάθαρσις!!!
Μετὰ ἀπὸ 5.000 αὐτοκτονίες … ὁ νέος Μητσοτάκης προχωράει σὲ νέα «κάθαρση».
Ἀπεφάσισαν νὰ ψάξουν (στὰ λόγια) τοὺς τραπεζικοὺς λογαριασμοὺς τῶν λαμόγιων τοῦ Δημοσίου, ποὺ οἱ ΙΔΙΟΙ διώρισαν καὶ προώθησαν σὲ διευθυντικὲς θέσεις.
Οἱ ληστὲς … ἀπεφάσισαν νὰ στριμώξουν τοὺς κλέφτες!
Κι ὅσο φορολόγησαν ὅλους τοὺς κλέφτες τῆς λίστας Λαγκᾶρτ …ἄλλο τόσο θὰ βάλουν χέρι στὰ δικά τους παιδιά. Συνέχεια
«…Ἦταν κακὸ τοῦ κεφαλιοῦ του καὶ καλὰ νὰ πάθῃ.»
Τὸ φονικὸ στὰ σύνορα, ἀποτέλεσμα μίας ἀκόμη συμπλοκῆς τῆς ἀστυνομίας μὲ ἐγκληματίες, κατὰ πῶς μαθαίνουμε, ἦταν μία ἀκόμη ἀπόδειξις τοῦ πόσο συγκεχυμένα ἔχουμε τὰ πάντα στὸ κεφάλι μας…
Ἀν τὶ νὰ ἀξιώνουμε ΜΟΝΟΝ ἀπὸ τὸν στρατό, δῆλα δὴ ἀπὸ ἀρίστως ἐκπαιδευμένους γιὰ αὐτὴν τὴν ἐργασία ἀνθρώπους, νὰ ἀναλάβουν τὴν φύλαξι τῶν συνόρων, ἐμεῖς θεωροῦμε φυσικὸν ἐπόμενον τὸ νὰ τὰ προστατεύῃ ἡ ἀστυνομία.
Κι ἄν τὶ νὰ βγάζουμε τὸ καπέλο σὲ ἀνθρώπους, ποὺ ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ αὐτές, τὶς ἄδικες συνθῆκες, κάνουν τ Συνέχεια
…Καὶ θὰ δίνουν δῶρο καὶ ἕνα i-phone 5, φαντάζομαι.
Μὲ τὸ παρακάτω κείμενον συμφωνῶ καὶ διαφωνῶ.
Ὁ λόγος ὅμως ποὺ τὸ δημοσιεύσω εἶναι ἄλλος… Πέραν τῆς συμφωνίας ἤ τῆς διαφωνίας…
Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει λοιπὸν τὸ τί συμβαίνει μὲ τοὺς συμπολῖτες μου, ἐὰν καλῶς κάνουν, ἤ κακῶς, ποὺ τὰ «χώνουν» σὲ πολιτικὰ ἀνδρείκελα…
Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν εἶναι καλοὶ ἤ κακοὶ οἱ πολιτικοί… Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν θὰ συμφωνήσουν ἤ θὰ διαφωνήσουν κάποιοι μαζύ μου. Οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν ἀνεκαλύφθησαν νέα λεφτόδενδρα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ τΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια
Ἕνας ἄρρωστος ἄνθρωπος (;;;).
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα ἕναν γείτονα …εἰσβολέα.
Αὐτὸς λοιπόν, μικρούλης τότε, μόλις στὰ δέκα του χρόνια, κάθε μεσημέρι, μόλις οἱ γονεῖς του ἐξάπλωναν νὰ ξεκουρασθοῦν, ἔφευγε ἀπὸ τὸ σπίτι τους καὶ εἰσέβαλε στὸ δικό μας. (Κι ἐμεῖς ξαπλωμένοι ἤμασταν καὶ δὲν τὸν ἀντελαμβανόμεθα.)
Συνήθως ἐχώνετο στὸ …ψυγεῖο μου, πρὸ κειμένου νὰ ἀνακαλύψῃ κάποιαν λιχουδιά.
Συνέχεια
Ἀποανάπτυξις ἤ Ἀναγέννησις;
Ὁδηγοῦσα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν στὸν Κηφισὸ μὲ κατεύθυνσιν πρὸς Κηφισιά. Εἶχε μεγάλην κίνησι καὶ χάζευα δεξιὰ κι ἀριστερὰ τὰ πάντα.
Πάσχιζα ἐναγωνίως νὰ δῶ κάποιο δένδρο, λίγη πρασινάδα, ἕναν θάμνο…
Μόλις τὰ ἀνεκάλυπτα χαμογελοῦσα… Ὅμως ἦταν γιὰ μίαν μόνον στιγμή…. Τόσο λίγο…
Σὲ μερικὰ σημεῖα τῆς λεωφόρου ἐγκαταλελειμμένα κτίρια, κυρίως βιομηχανικά, ἀλλὰ κι ἀποθῆκες καὶ ἐμπορικὰ καταστήματα.
Συνέχεια