Ξεκίνησα λοιπὸν κάποιαν ἔρευνα, πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, καὶ ἀνεκάλυψα κάποια πολὺ σοβαρὰ ζητήματα, ποὺ μᾶς ἀφοροῦν ὅλους. Κατέληξα σὲ κάποια συμπεράσματα, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον τὸ γνωσιακό μου ἀντικείμενον, ὅσον ἀφορᾷ σὲ πολὺ ἐξειδικευμένους τομεῖς τῆς συγκεκριμένης ἐρεύνης, ἦταν ἐλλιπές, ἀπεφάσισα νὰ ἐντοπίσω κάποιον ποὺ νὰ γνωρίζῃ καλλίτερα πρόσωπα, καταστάσεις καὶ πράγματα, πρὸ κειμένου νὰ μὲ διαφωτίσῃ …εἰς τὰ ἐνδότερα καλλίτερα!.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Ἀριστεροὶ καὶ μουσουλμάνοι θὰ μᾶς πάρουν τὸ κεφάλι…
Ἡ φωτογραφία ἀπὸ ἐπεισόδια ποὺ ξεκίνησαν τὶς τελευταῖες ἡμέρες κατὰ τῶν πρεσβειῶν δυτικῶν χωρῶν ἀπὸ φανατικοὺς μουσουλμάνους. Τὸ ἐρώτημα παραμένει: ἐδῶ ποιός εἶναι ὁ ῥόλος τους ἐφ΄ ὅσον οὐδέποτε ἐμεῖς συμπεριφερθήκαμε ὥς ἀποικιοκράτες στίς χῶρες τους;
Μὴ γελάτε…
Αὐτὸ στοχεύουν.
Ὄχι ὅλοι, μὰ σίγουρα οἱ κεφαλές τους.
Ὄχι διότι ἐπιστρέψαμε στὴν ἐποχὴ τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ διότι οὐδέποτε φύγαμε ἀπὸ αὐτήν!!!
Διότι οἱ πραγματικοὶ δυνάστες μας οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέψουν (εἰδικῶς!!!) στοὺς Ἕλληνες νὰ σηκώσουν κεφάλι!
Τοὺς θέλουν ὐποτελεῖς, ἐλεγχομένους, σιωπηλούς, τρομαγμένους, ὑποδεδουλωμένους…
Μοῦ ἔκοψες τά φάρμακα, μοῦ πῆρες τό σπίτι καί σέ δυό μῆνες πεθαίνω…Θά σέ πάρω μαζί μου…
8 το πρωί. Ένας γκριζομάλλης κύριος μπαίνει στα γραφεία της εισπρακτικής εταιρείας. Στην είσοδο της «αίθουσας» τον σταματούν δύο «γίγαντες της φρουράς».
– Παρακαλώ κύριε, τι θα θέλατε;
Ο «μεσόκοπος κύριος» βγάζει ένα πιστόλι και τους σημαδεύει.
– Περάστε μέσα και οι δύο.
Αυτοί ξαφνιάζονται. Ένας τρίτος που κάθονταν πιο δίπλα σηκώνεται απότομα από την καρέκλα του και Συνέχεια
Ὁ ἐθισμὸς τοῦ αἵματος!
Τὸ παρακάτω κείμενον προέκυψε ἀπὸ μίαν συζήτησιν ποὺ εἶχα μὲ τὴν Σεμέλη πρὸ ἡμερῶν.
Θυμᾶστε τό Κολοσσαῖον;
Θυμᾶστε πῶς ἀκριβῶς συμπεριφέρονταν οἱ θεατές στούς νικημένους μονομάχους;
Ἔ λοιπὸν κι ἐμεῖς σήμερα ἔχουμε καταντήσει σὰν κι αὐτὰ τὰ κτήνη, ποὺ τότε οὔρλιαζαν «ΘΑΝΑΤΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ»!!!!
Διότι ὅσο περισσότερον θάνατον, ὅσο περισσότερο αἷμα, ὅσο περισσοτέρα βία δοῦμε, τόσο περισσότερο θὰ χορτάσουμε!
Συνέχεια
Τὸν νοῦ σας, μὴ ξεχάσετε πὼς εἶστε Ἕλληνες!
Μάλιστα.
Φτάσαμε το λοιπόν και στο σήμερα, που είναι χειρότερο από το χθες και περιμένουμε μάταια από το αύριο να μην είναι χειρότερο από το σήμερα. Και είμαστε σε αυτό το σημείο, επειδή εμείς το επιλέξαμε. Και το επιλέξαμε επειδή δεν αντέχαμε να αντισταθούμε. Έτσι καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες, θύματα και θύτες μιάς αφόρητης μελαγχολίας, μίας Συνέχεια
Πῶς ζῶ δίχως ..ῥεῦμα!
Πῶς ζῶ; Ζῶ ἢ δὲν ζῶ; Καὶ γιὰ πόσον καιρό;
Νὰ κόψω τὸ ῥεῦμα ἀλλὰ νὰ ἔχω φροντίσει ὡςτε νὰ μπορῶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω. Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα. Εἶδος πρώτης ἀνάγκης δὲν κόβεται εὔκολα…
Τίθενται λοιπὸν ζητήματα σοβαρά…
Πῶς θὰ ζήσουμε, ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ ἔχουμε ἕναν γεμᾶτο καταψύκτη;
Πῶς θὰ δοῦμε τηλεόρασι, ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ χαζεύουμε μὲ τὶς ὧρες;