Γι’ αὐτὸ ποὺ σοῦ συμβαίνει δὲν σοῦ φταίει κάποιος!
Ἐσύ, ἀνεκάλυψες τὸ παραμύθι…
Ὁ ἀπὸ πάντα παραμυθιασμένος…
Ἐσὺ καὶ πάλι, μετὰ τὴν ἀνακάλυψη τοῦ παραμυθιοῦ σου, τὸ κάλυψες μὲ ἄλλο παραμύθι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Γιά πόσο ἀκόμη θά …«κανιβαλίζουμε» καί θά λατρεύουμε πτώματα;;;
Εἰλικρινῶς ἔχω ἀπογοητευθεῖ σὲ πολλὰ ζητήματα, γιὰ πολλὲς ὑποθέσεις στὴν ἔως τώρα ζωή μου…
Ὅμως πάντα, ὅσο βαρὺ κι ἐὰν εἶναι τὸ …«κτύπημα», τὸ ἀντιμετωπίζω μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ ἕνα εἶδος «ἐμμονῆς». Λέω δῆλα δὴ στὸν ἑαυτόν μου πὼς «ὅλα ξεπερνῶνται… Ἀκόμη κι ὁ θάνατος. Ὁ Ἄνθρωπος πρέπει νὰ κινεῖται γιὰ νὰ μὴν πεθάνῃ… Συνεπῶς σήκω καὶ …ΤΡΕΧΑ!!!».
Κι ἔτσι, μὲ αὐτὰ καὶ μὲ τὰ ἄλλα, πάντα, ὅσο κι ἐὰν εἶναι βαρὺ τὸ κτύπημα, τελικῶς μαθαίνω πολλά, προχωρῶ καὶ ἀφήνω πίσω μου τὸν ὅποιον πόνο. Συνέχεια
Ὁ (πραγματικά) ΔΙΚΟΣ μας Ἅγιος!!!
Η Αγία Βαρβάρα, που περιφέρουν τα λείψανά της με τιμές αρχηγού κράτους, έζησε τον 3ο αι. μ.Χ. κάπου στον Λίβανο.
Μωρέ μπράβο! Δεκαεπτά αιώνες και δεν έχει χαθεί ούτε κόκκαλο!
Ο Νικηταράς (Νικήτας Σταματελόπουλος ή Τουρκοφάγος), ο άνθρωπος που ελευθέρωσε την πατρίδα, ο αγνός ήρωας που πέθανε τυφλός και πάμπτωχος, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑΦΟ.
Ούτε κάποιος γνωρίζει πού είναι τα οστά του. Χάθηκαν!
Τὸ …«ταξείδι» ποὺ ἄρχισε στὸ Καστελλόριζο φθάνει στὸ τέλος του…
Καὶ κάπως, ἔτσι τὸ ταξείδι ποὺ ἄνοιξε στὸ Καστελόριζο, θὰ κλείση μὲ τὴν ἑδραίωση τοῦ νέου εὐρωπαϊκοῦ status quo.
…ἰδιαιτέρως ἂν μπῇ σὲ ἕνα γενικότερο σχέδιο τελικῆς λύσεως, ὅπως ἀναφέρει ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου, συμψηφισμοῦ χρέους μὲ (μέρος ἀπό) γερμανικὲς ἀποζημιώσεις. Συνέχεια
Ἄς ἔλθουμε ὅμως στὴν Ἑλλάδα τοῦ σήμερα….
Τὴν Ἑλλάδα τῆς «μεταπολιτεύσεως», τῆς Γενεᾶς τοῦ Πολυτεχνείου (αὐτή μας διοικεῖ) καὶ τῶν κομματικῶν καπέλλων.
Τὴν Ἑλλάδα ποὺ ὑπερασπίζεται μὲ στεντόριο φωνὴ τὸ «δίκιο» τοῦ ἐργάτου, τὴν ἰδίαν στιγμὴ πού, μεθοδικά, φροντίζει νὰ ἀπαξιώνῃ τὸ ἴδιο τὸ ἐργατικό της δυναμικὸ ὑποσχομένη διορισμὸ σὲ δημόσιες θέσεις, οἱ ὁποῖες εἶναι, ἐν γένει, ἁπλὴ ἐργασία διαχειριστικῆς φύσεως, μὴ παραγωγικοῦ χαρακτῆρος. Συνέχεια
Ἀράξετε λέμε…
Ἔχουμε θησαυρούς…
Ἔχουμε Βέρμια… Ἔχουμε Παγκαῖα… Ἔχουμε Χαλκιδικές…
Ἔχουμε Παρθενῶνες… Ἔχουμε Φαιστούς… Κνωσσούς…
Ἔχουμε ἀναμνήσεις, κειμήλια, κληρονομιὲς γιὰ πούλημα…
Ἔχουμε ὅλα αὐτὰ ποὺ ΔΕΝ ἐκτιμοῦμε καὶ θὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους…
Ἔχουμε ὅλα αὐτὰ ποὺ κάποιοι ἄλλοι, ποὺ ἐσέβοντο ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ τοὺς ἑαυτούς τους, ΔΕΝ πῆραν μαζύ τους στὸν τάφο τους, ἀλλὰ τὰ ἄφησαν, ὡς κληροδότημα στὰ παιδιά τους καὶ στὰ ἐγγόνια τους… Δῆλα δὴ σὲ ἐμᾶς…
Ἀλλὰ ἐμεῖς, ὡς κλασσικοὶ τζαμπατζῆδες, χ@στήκαμε…
Νὰ μειώσουμε τοὺς κραδασμούς, ἀπὸ τὴν …«κρίσιν» καὶ ἄς πάῃ καὶ τὸ …παλιάμπελο, μαζὺ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ νὰ φθάσῃ ἔως ἐμᾶς.
