
«Οὔτε ὑπάρχει πιὸ σίγουρος θάνατος γιὰ ἕνα ἔθνος, πλὴν νὰ παραδώσῃς τὴν πολιτικὴ στοὺς συμμάχους σου»
(Πολιορκία, 1953).
Αὐτὰ ἔγραφε χρόνια πρὶν ὁ ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς, ἀλλὰ φαίνεται πὼς τώρα ποὺ εὑρίσκεται στὴν ἐξουσία τὰ ἔχει ξεχάσει.
Μιᾶς καὶ μὲ τὰ τελευταία γεγονότα, ἀπὸ τὸ «Μακεδονικό» μέχρι τὴν κρίση στὰ Ἰμια, ὅλα δείχνουν πὼς τὴν ἐξουσία δὲν τὴν ἀσκεῖ ἡ κυβέρνησις ἀλλὰ ἄλλοι «σύμμαχοι». Συνέχεια
«Εὐτυχῶς, ἔξω πᾶμε καλά» λέγαμε κάποτε, ἀναφερόμενοι κυρίως στὴν ἐπιτυχημένη ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ διπλωματία, ἡ ὁποία ἐβασίζετο βεβαίως στὴν στρατηγικὴ συναίνεση καὶ ὁμοψυχία τῶν μεγάλων κομμάτων, κ
Δὲν ξέρω ἐὰν τὸ ἔχετε ἀντιληφθῆ, ἀλλὰ ἐδῶ ποὺ ἐφθάσαμε πλέον, ἐλλείψει ἄλλων προθύμων ἀπὸ τὶς …ἐφεδρείες τοῦ παλαιοκομματισμοῦ, ἐπανέρχεται ὁ φώταρος, μὲ προθέσεις …«διασώσεώς» μας, γιὰ τρίτη φορὰ στὴν ἱστορία του!!!!

