Οι Σκοπιανοί γράφουν με τη Σλαυική Γραφή, μιλούν Σλαυική γλώσσα αλλά δηλώνουν ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΛΑΥΟΙ, Έλληνες ή Βούλγαροι αλλά «Μακεδόνες».
Την ίδια στιγμή ισχυρίζονται ότι οι «πρόγονοί τους» αρχαίοι Μακεδόνες…
…ΔΕΝ ήταν Έλληνες παρόλο που έγραφαν ΜΟΝΟΝΕΛΛΗΝΙΚΑ, μιλούσαν ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ και είχαν τους ίδιους θεούς με τις υπόλοιπες Ελληνικές φυλές. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀνθέλληνες
«Ἡ Μακεδονία θὰ ἀλλάξῃ τὸ ὄνομά της ὅταν ἡ κόρη σου θὰ ἐκλεγῇ μὶς Κόσμος».
Γιόβαν Αντόνοβσκι, γ.γ. Ευρωπαϊκών Σχέσεων των Σκοπίων, σε σχόλιό του σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης που φιλοξενεί φωτογραφία του υπουργού Εξωτερικών Ευάγγελου Βενιζέλου με την κόρη του και τη σύζυγό του. Το χυδαίο σχόλιο απευθύνεται προσωπικά στον Έλληνα υπουργό και λέει: Συνέχεια
Στημένες …«ἔρευνες» γιὰ τὸ Μακεδονικό, μὲ στόχο νὰ ἀκυρώσουν τὴν …Μακεδονία!
Έρευνα για το Μακεδονικό Ζήτημα του κώλου από τον φωστήρα Κούλογλου με «έγκυρη» πηγή τον Λιθοξόου.
Κι όμως δεν είναι ανέκδοτο!
Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο.
Η ξεδιαντροπιά και το ψέμα είναι αδρά επιδοτούμενα από το σύστημα.
Για την αλήθεια ούτε λόγος να γίνεται. 
Και ὁ Καμίνης ὁλοκληρώνει τὶς ὑποδομὲς γιὰ τὴν γενοκτονία ἀνθρώπων καὶ ζώων!!!
Πάει τὸ καταφύγιον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Κλείνει στὶς 19 Φεβρουαρίου.
Ὁ «φιλόστοργος» Καμίνης, ἐφ΄ ὅσον πρῶτα ἐξεπάτωσε τὰ παγκάκια, γιὰ νὰ μὴ μποροῦν οἱ ἄστεγοι νὰ εὕρουν τόπο νὰ ἀκουμπήσουν, τώρα τὰ βάζει, γιὰ πολλοστὴ φορά, μὲ τὰ ἀδέσποτα. Συνέχεια
Ἡ διάψευσις τῶν συκοφαντῶν γιὰ τὸ Φαρμακονήσι ἔρχεται ἀπὸ τὴν …θάλασσα!!!
Γιὰ τὸ μόνον ποὺ πράγματι λυπᾶμαι εἶναι γιὰ τὴν δημοσία συγγνώμη ποὺ χάρισε, δίχως δευτέρα σκέψιν, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ λιμενικοῦ σώματος.Πράξις ποὺ οὐσιαστικῶς ἀκυρώνεται ἐὰν συνυπολογίσουμε τὶς ἤδη καταγεγραμμένες μαρτυρίες τῶν ναυαγῶν ἀπὸ ἐν τελῶς συστημικὰ μέσα ἐνημερώσεως, ὅπως ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ΔΟΛου, γιὰ παράδειγμα, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὶς καταδύσεις κάποιων τολμηρῶν ἀνδρῶν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, ποὺ ἀπέδειξαν πὼς ὅλα ὅσα εἰπώθηκαν ἦταν τοὐλάχιστον ΑΙΣΧΡΑ Ψεύδη!!! Συνέχεια
Οἱ …προγεγραμμένοι;
Περπατοῦσα λοιπὸν πρὸ ἡμερῶν σὲ περιοχὴ κάπου κοντὰ στὸν Πειραιᾶ…
Κατεθυνόμουν πρὸς τὸ αὐτοκίνητό μου, ποὺ εἶχα σταθμεύσει ἀρκετὰ τετράγωνα μακρύτερα ἀπὸ τὸ σπίτι φίλων…
Κάποιαν στιγμὴ ἄκουσα, κι ἐνᾦ ἐβάδιζα, μεγάλη φασαρία…
Κάποιοι μὲ ἐπλησίαζαν… ἀπὸ κάπου στὰ ἀριστερά μου φωνάζοντας συνθήματα, ποὺ ὅμως ἀδυνατοῦσα νὰ κατανοήσω…
Εἶχα χρόνο καὶ ἐστάθην νὰ ἀκούσω καλλίτερα καὶ νὰ δῶ, ἀπὸ περιέργεια, τὸ ποιοὶ ε’ἐφώναζαν…
Στὴν ἀρχὴ δὲν καλό-κατάλαβα… Μὰ ὅσο ἐπλησίαζαν, τόσο μὲ ἔκαναν νὰ χαμογελῶ…
Φθάνοντας δίπλα μου σχεδόν, παρεμέρισα νὰ περάσουν καὶ τοὺς κυττοῦσα ἀφηρημένα… Συνέχεια