Μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη…


Δεν αναφέρεται το καθεστώς της 4ηςΑυγούστου, ως δικτατορία. Το βιβλίο παρουσιάζει τον Ιωάννη Μεταξά να αναλαμβάνει την εξουσία μετά απόκοινωνική αναταραχή που εκφραζόταν με πορείες , διαδηλώσεις και απεργίες‘. Η αφήγηση δίνει στους μαθητές νακαταλάβουν πως ήταν κάτι σαν πατέρας του έθνους, που ήρθε για να επιλύσειτην πολιτική αστάθεια‘  από την οποίαη Ελλάδα ταλανιζόταν‘.  Ενώ υπόρρητα διατυπώνεται πως οι πορείες , οι διαδηλώσεις και οι απεργίες δεναποτελούν μέσα πάλης του λαού για τα δίκια του, αλλάταλανίζουν‘  τη χώρα , όταν εκδηλώνονται. […] Ωσαύτως παραδίδονται στη λήθη όλα όσα ο ελληνικός λαός βίωσε και γνωρίζει για τους κυβερνήτες τυχοδιώκτες εκείνης της περιόδου, που στα δύσκολα παρέδωσαν το
λαό και τη χώρα στους κατακτητές, συνεργαζόμενοι με τους Γερμανούς”. Συνέχεια

«Κάθε πρωΐ ποὺ σηκώνω τὴν τσάντα τοῦ γιοῦ μου, νοιώθω σὰν νὰ σηκώνω μαζύ της τὴν ἀδυναμία μας γιὰ τὸ καλλίτερο».

«Ἀπεμόνωσα» μίαν φράσι, ἀπὸ ἕνα κείμενον, γιὰ νὰ σταθῶ μία στιγμούλα καὶ νὰ τὴν σκεφθῶ…
Κάθε πρωΐ λοιπόν, ποὺ σηκώνει τὴν τσάντα τοῦ παιδιοῦ της, νοιώθει πὼς μαζύ της σηκώνει τὶς ἀδυναμίες μας…
Σωστό… Πέρα ὡς πέρα…
Δεκάδες ἄχρηστα βιβλία, σὲ σχολικὲς τσάντες, μικρῶν παιδιῶν, ποὺ ἀκόμη κι ὅταν ἀνοίγουν, τὸ μόνον ποὺ προσφέρουν εἶναι ἀποχαύνωσις!!!
Ἀδημονῶ, κυριολεκτικῶς, γιὰ ἐκείνην τὴν εὐλογημένη στιγμή, ποὺ σύστημα παιδείας δὲν θὰ ὑπάρχῃ…
Συνέχεια

Ἡ Βαρδάρκσα «ἀνεβαθμίσθῃ», ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον ἀ-παιδείας σὲ Μακεδονία!!!

Μέ τέτοιους φίλους τί νά τούς κάνῃς τούς ἐχθρούς;Μέ τέτοιους «δασκάλους» καί συγγραφεῖς «γραμματικῶν», «ἱστορίας» τί νά τούς κάνῃς τούς ἐχθρούς;
Ἔχεις ἀνοίξῃ ἤδη τὶς Κερκόπορτες κι αὐτοὶ σαρώνουν τὰ πάντα… Συνέχεια

Δὲν εἶναι ἀθίγγανοι…

Ξάνθη 2013.
Δὲν εἶναι ἀθίγγανοι…
Δὲν εἶναι λαθρομετανάστες…
Εἶναι τὰ παιδιὰ ποὺ πηγαίνουν ΣΧΟΛΕΙΟ!!!!
Συνέχεια

Βασίλειον ἀνιμαλίων

Ὅταν πῆγε στὴν Ἀλεξάνδρεια ὁ Βασιλεὺς Κλεομένης, τῆς Σπάρτης, ἀντελήφθῃ μὲ τρόμο ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν κατενόουν τὸ τὶ ἔλεγε, ὅταν μιλοῦσε διὰ ἐλευθερίες καὶ πολιτεύματα. Ἦσαν ἀνιμάλια σωστά.

Τέτοιοι εἶναι οἱ νέοι ἄνθρωποι στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἑλλάδα.
Συνέχεια

Εἶναι τό βιβλίο πράγματι τό καλλίτερο δῶρο;

Γιὰ ἐμέναν προσωπικά, ναί. Φροντίζω πάντα νὰ προσφέρω βιβλία στοὺς φίλους μου, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ στιγμὲς ποὺ τὴν …ἐπάτησα.
Κάποτε, σὲ μίαν ἐπίσκεψι σὲ συγγενικό μου σπίτι, ποὺ δὲν εἶχαν καὶ τόση ἀγάπη πρὸς τὸ διάβασμα, προσέφερα ἕνα πολὺ σημαντικὸ βιβλίο.
Ξέρετε τί ἔπαθα; Μόνον ποὺ δὲν μοῦ τὸ ἐπέταξαν στὸ κεφάλι. Γιὰ τοὐλάχιστον δεκαπέντε λεπτὰ ἐμουρμούριζαν οἱ οἰκοδεσπότες, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἠλίθιο δῶρο μου.
Δὲν τοὺς ἐνδιέφερε τὸ θέμα τοῦ βιβλίου. Τοὺς ἐνοχλοῦσε ποὺ ἦταν βιβλίο. Βιβλία στὸ σπίτι τους δὲν χωροῦσαν. Συνέχεια