Πῶς ἀπολύουμε τούς …πολιτικούς μας; (β)

Ἡ πραγματικότης, αὐτὴν ποὺ ἀρνούμαστε νὰ δοῦμε κατάματα, εἶναι πὼς στὴν οὐσία δὲν κρατοῦν οἱ πολιτικοὶ τὴν ἐξουσία ἀλλὰ κάποιοι, πίσω καὶ πέρα ἀπὸ αὐτούς, ποὺ συνηθίζουν νὰ παίζουν στὴν διεθνὴ σκακιέρα κατὰ τῶν ὀρέξεῶν τους. Τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν ἔχει γίνῃ τσιφλίκι τους ἐδῶ καὶ πολλὰ πολλὰ χρόνια… Τόσα πολλά, ποὺ ἐὰν τολμήσουμε νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε, θὰ τρομάξουμε… Συνέχεια

Πῶς ἀπολύουμε τούς …πολιτικούς μας; (α)

Ἐνδιαφέρουσα πρότασις καὶ ἰδέα ἀπὸ τὸν Ἀντώνη.
Νομίζω πὼς ἀξίζει νὰ τὴν μελετήσουμε καὶ νὰ τὴν ἐπεξεργαστοῦμε καταλλήλως, πρὸ κειμένου νὰ προλάβουμε νὰ κάνουμε μὲ νηφαλιότητα τὶς ἐπιλογές μας, ἔως τὶς ἐκλογές. Διότι μποροῦμε νὰ ἀποφασίσουμε ἐμεῖς γιὰ τὸ ποιοὺς θὰ προσλάβουμε καὶ γιὰ πόσο.

Ἄλλως τέ, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, οἱ μεγάλοι καὶ μεσαῖοι και μικροὶ κομματικοὶ μηχανισμοί, ἄλλος περισσότερο κι Συνέχεια

Τὸ τακτικὸν λάθος τῆς Ἑλλάδος.

http://www.youtube.com/watch?v=zizOZJqoNjg

Ἂν προσέξει κανεὶς τὸ τυποθέαμα (βίντεο), τὶ θὰ παρατηρήσει;

Ὅτι ὁ λόγος γίνεται περὶ τῆς νομιμότητος ἢ ὄχι τοῦ Βρετανικοὺ Μουσείου.

Δὲν ὑπάρχει κἀν τέτοιο θέμα, ἐκεῖ εἶναι τὸ μυστικὸν (κατὰ τὴν γνώμη μου). Συνέχεια

Ἡ ἀρχιτεκτονικὴ τῶν ἀδιεξόδων

Εἴμαστε σὲ μία κατάσταση ὅπου ἡ καλλίτερη περί­πτωση εἶναι ἡ… χειρότερη περίπτωση! Ζοῦμε τὴν ἀρχιτεκτονικὴ τῶν ἀδιεξόδων. Οἱ ἀριστοτέχνες τῆς σύγχρονης ῥυμοτομίας ἀπὸ χιλίους δρόμους μᾶς ὁδήγησαν στὴ λεωφόρο τῆς ἀπελπισίας. Ἀλλά καὶ τῆς μωρίας. Ὁ πιὸ σίγουρος τρόπος νὰ κάνῃς τὸν ἄνθρωπο ἠλίθιο, εἶναι νὰ τὸν ἀντιμετωπίζῃς σὰν… ἠλίθιο. Κι ἔτσι μᾶς ἀντιμετωπίζουν.

Τὸ μόνο πράγμα ποὺ μποροῦμε νὰ περιμένουμε εἶναι τὸ… ἀπρόσμενο. Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, ποὺ ἔδινε μέχρι πρόσφατα τὴν ψευδαίσθηση τῆς εὐρωστίας, ἦταν ἕχα τεράστιο χρωματιστὸ μπαλόνι ποὺ ξαφνικὰ ξεφούσκωσε, ὅταν τοῦ ξέφυγε ὁ ἀέρας. Συνέχεια

Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι τὸ ἄξιον νεοελληνικὸν κράτος θὰ ἀποσβέσῃ ὅσα ἐκ τῶν ὀνομάτων εἶναι περιττά!

Ὀνόματα.
Χαραγμένα ἐπὶ τῶν μαρμαρίνων στηλῶν τῶν Προπυλαίων τῆς Βασιλικῆς Πλατείας ἐν Μονάχῳ. Τὰς «ἐπὶ τοῦ Ἴζαρ Ἀθήνας».
Ὁ ἀείμνηστος κἀγαθὸς βασιλεύς Λουδοβῖκος Α΄, ὁ πατὴρ τοῦ ἀειμνήστου κἀγαθοῦ Ὄθωνος, δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ λάβῃ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἱστορικὴν κατάρτισιν τῶν ἐπιφανῶν καὶ ῥεκτῶν νεοελλήνων «ἱστορικῶν». Συνέχεια

Ἡ Οὐκρανία καὶ οἱ ἑλληνικὲς πολιτικὲς ἐξαρτήσεις.

γράφει ο Γιάννης Ζωγράφος*

Σε μια από τις επισκέψεις μου στην Ουκρανία, πριν αρκετά χρόνια, βρέθηκα τέλη Αυγούστου στο Κίεβο στις εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της χώρας. Κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης παρέλασης- χωρίς μηχανοκίνητα αλλά με μεγάλο αριθμό πεζοπόρων τμημάτων- με στρατιωτικά εμβατήρια, λόγους αξιωματούχων, βάλθηκα να παρατηρώ τον κόσμο με τα σημαιάκια στο χέρι. Κατά την αποχώρηση των αγημάτων, μερικοί ηλικιωμένοι, στον αντίποδα του εορταστικού κλίματος, που πλαισιωνόταν από μια σπάνια για την περιοχή ηλιόλουστη ημέρα, φώναζαν εκνευρισμένοι κάποια συνθήματα που δεν μπορούσα να καταλάβω. Πλησίασα μια καλοστεκούμενη κυρία και την ρώτησα (στα ρώσσικα)  όσο πιο ευγενικά μπορούσα για το περιεχόμενο των συνθημάτων και ενοχλημένη μου απάντησε ότι βρίζει (μαζί με άλλους) τους Ρώσσους και την Ρωσσία. Εξαντλώντας την υπομονή της, επέμεινα παρατηρώντας  ότι …τους έβριζε στα ρώσσικα και όχι στα ουκρανικά, όπως ευλόγως θα περίμενε κανείς. Δεν μου απάντησε, αλλά από το βλέμμα της κατάλαβα ότι ήμουν ανεπιθύμητος και δεν συνέχισα. Συνέχεια