Ἵππος: ἐν φόβῳ καὶ πολλῇ ἀγωνίᾳ εἰμί…
* Lion Attacking a Horse
Greek, 325–300 B.C.; restored in Rome in 1594.
Capitoline Museums in Rome.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
Μέχρι τὸ τέρμα
Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι μέσα στους παγετώνες της Εποχής των Αλαζόνων. Στέκονται όλοι σε μια στάση λεωφορείου κι ας γνωρίζουν ότι η γραμμή «Ελπίδα-Όνειρο» έχει καταργηθεί προ πολλού. Έχουν την περίεργη εμμονή να βγαίνουν από το σπίτι τους και να μην κρατούν ποτέ ομπρέλα ακόμα και αν το σύστημα βρέχει τόσο άδικο που σε τρυπάει μέχρι το μεδούλι. Πάντα στην μια τους τσέπη έχουν το εισιτήριο, που χρόνια ένας εισπράκτορας της Εντιμότητας δεν βρέθηκε να τους το ακυρώσει. Συνέχεια
Περίτεχνα κοσμήματα.
Κοσμήματα άπό σιδερένιες πόρτες.
(Φωτογραφίες τοῦ 2004)
Συνέχεια
Ἡ ἐπέτειος τῆς 10ης Αὐγούστου
10 Αὐγούστου 1996
Κατοχικὰ στρατεύματα τῆς Τουρκίας πυροβολοῦν καὶ σκοτώνουν Ἕλληνες, ποὺ θέλησαν νὰ διεκδινήσουν τὸ σπίτι τους πίσω.
Τὸ video περιγράφει ὅλες τὶς λεπτομέρειες ἐκείνων τῶν ἡμερῶν.
Λουκιανός. Νεκρικοὶ Διάλογοι.
«ΧΑΡΩΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΝΙΠΠΟΥ»
{ΧΑΡΩΝ}
Ἀπόδος, ὦ κατάρατε, τὰ πορθμεῖα.
Κατάβαλε, καταραμένε, τὰ ναῦλα!
{ΜΕΝΙΠΠΟΣ}
Βόα, εἰ τοῦτό σοι, ὦ Χάρων, ἥδιον.
Φώναζε, ἐὰν αὐτὸ σοῦ [εἶναι] εὐχάριστον, Χάρε!*
{ΧΑΡΩΝ}
Ἀπόδος, φημί, ἀνθ’ ὧν σε διεπορθμεύσαμεν. Συνέχεια
Ἴων Δραγούμης. Ὁ σύγχρονός μας.
«Ἀξίζει νὰ κάνῃς πολιτικὴ μόνον ὅταν καταφέρνῃς νὰ ὑψώσῃς τὴν στάθμη γύρω σου – τὸ φρόνημα καὶ τὴν θέλησιν τῶν ἀνθρώπων»
Παρασκευή 4 το απόγευμα της 31ης Ιουλίου 1920.
Ο καυτός ήλιος του απομεσήμερου πυρακτώνει την Βασιλίσσης Σοφίας, που τότε λεγόταν Κηφισίας Ο Ίων Δραγούμης, ασπροντυμένος προχωράει μπροστά ήρεμος-αμίλητος και πίσω του ένα απόσπασμα από το τάγμα ασφαλείας του Παύλου Γύπαρη, αποτελούμενο από οχτώ αμούστακους στρατιώτες Μετά από λίγο ο ασπροντυμένος άνδρας θα πέσει νεκρός από τα πυρά των οκτώ στρατιωτών στην καρδιά της Αθήνας.
Λίγες ώρες πριν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, είχε δεχθεί δολοφονική επίθεση από δυο βασιλόφρονες στον σταθμό της Λυών. Επέστρεφε κρατώντας στα χέρια του την συνθήκη των Σεβρών. Το νέο διαδίδεται με ταχύτητα αστραπής και ένα οργισμένο πλήθος ξεχύνεται στους δρόμους κραυγάζοντας «δεκάξι είναι οι φονιάδες», εννοώντας τους 16 της «Ενωμένης Αντιπολίτευσης», που θα αντιμετώπιζαν τσν Βενιζέλο στις εκλογές, ύστερα από τρεις μήνες. Συνέχεια