Διαβάζω σὲ σχόλια καὶ σὲ μηνύματα φίλων κεντροαριστερῶν, ἤ καὶ ἀναρχικῶν, γιὰ τὸν φασισμὸ τῆς χρυσῆς αὐγῆς. Διαβάζω καὶ γελῶ… Γελῶ ἔως δακρύων… Ὄχι διότι ἔτσι εἶναι, ἀλλὰ διότι τοὺς ἔχουν πείσῃ πὼς ἔτσι εἶναι… Κι ἀναφέρομαι στὸ σύνολον τῆς χρυσῆς αὐγῆς… Καὶ στὰ στελέχη ἀλλὰ καὶ στὸν κόσμο ποὺ τὴν ψήφισε….
Τὰ στελέχη της, στὴν πλειοψηφία τους, εἶναι πρόσωπα ποὺ ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ ὅσα ἐνδιαφέρονται ὅλοι αὐτοὶ ποὺ εἶναι μέσα στὴν βο(υ)λή… (Κι ἄς βάζουν ἐμπρὸς τὴν Πατρίδα… Ἄλλο Πατρίδα κι ἄλλο κόμμα… Νὰ μὴν μπερδευόμαστε.) Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)
Ἀθῶος ὀ Πάχτας γιὰ ὅλα του τὰ ἐγκλήματα!
Ἡ φράσις τοῦ Καμμένου, γιὰ λυντζάρισμα τοῦ Πάχτα, πυρῳδότησε ὅλα τὰ συναισθήματα ἀνθρωπισμοῦ μας, ὅλες τὶς πανάρχαιες δεικλίδες ἀσφαλείας καὶ μᾶς ᾡδήγησε στὸ νὰ ξεχάσουμε τὰ πάντα, διότι ἡ ὀργὴ ἐξεχείλισε… Ὄχι καὶ λυντζάρισμα… Ὄχι καὶ νὰ λυντζάρουν οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκιδικῆς τὸν Πάχτα… Συνέχεια
Ὁ ἐχθρός δέν εἶναι ἡ Χρυσῆ Αὐγή
«Πόσο ψέμα, πόση προπαγάνδα, πόσες παπαριές θα ακούσουμε την ώρα που τα κανάλια καλούν σε αυτοσυγκράτηση…δείχνοντας για ώρες τις κηλίδες αίματος του δολοφονηθέντος και συνδέοντας το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τη Χρυσή Αυγή … Συνέχεια
Ὅταν τὸ πιντὶ τοῦ ΚΚΕ παρεισέφρυε στὴν Χρυσῆ Αὐγή.
Κι ἐκεῖ ποὺ ὅλα ἔδειχναν νὰ βαίνουν καλῶς, πρὸς τὴν ὁμαλοποίησι τῶν καταστάσεων, τὴν φυλάκισι τοῦ δολοφόνου καὶ τὴν ἐκτόνωσι τῶν ἐξοργισμένων φίλων, συντρόφων καὶ συναδέλφων τοῦ θύματος, μία εἴδησις, ἀπὸ τὰ «ψιλά», ἀπολύτως διασταυρωμένη, καθὼς ἰσχυρίζονται οἱ γράφοντες, ἔρχεται νὰ ταράξῃ τὰ ἤδη ταραγμένα ὕδατα…
Ποιός ἦταν ὁ δολοφόνος; Ποιά ἡ σχέσις του μέ τήν Χρυσή Αύγή; Καί κυρίως, ποιά ἡ σχέσις του μέ τό ΚΚΕ; Συνέχεια
Μὴ πῇς «χρυσῆ αὐγή»… Χάθηκες!!!
Χρυσῆ Αὐγή, χρυσῆ αὐγή, χρυσῆ αὐγή…
Εὐτυχῶς ποὺ δὲν εἶμαι φημισμένη καὶ ἐπώνυμη, διότι τώρα μόλις θὰ εἶχα ὑπογράψῃ τὴν θανατική μου καταδίκη!!!
Διότι πῶς νά τό κάνουμε; Αὐτὴ ἡ φρασούλα εἶναι …ΤΖΙΖ!!!
Ἀλλὰ γιὰ διαβάστε τὰ ὅσα εἶπαν, ἤ ἔγραψαν, κάποιοι, πρὸ κειμένου νὰ παραδοθοῦν στὴν πυρά…
Μπουρδέλο καὶ μὲ τὴν βούλα…
Μόνον εἰσιτήριο δὲν ἔχουν κόψῃ ἐκεῖ μέσα… Διότι ἀπὸ ἄρτο καλὰ πηγαίνουν… Ἔχουν φάῃ τὸν ἄμπακο!!! (Κι ὄχι μόνον ἄρτο… Καὶ σουβλάκια, καὶ πίτσες, καὶ γεμιστά, καὶ παστίτσια καὶ μουσακάδες… Ὄρεξι μεγάλη τὴν ἔχουν…)
Στὰ θεάματα ὅμως μᾶς τὰ χαλοῦσαν λίγο, τώρα τελευταῖα…
Ὅλο «ΝΑΙ» καὶ «ΝΑΙ» ἦσαν ἐκεῖ μέσα… Βαρεθήκαμε νὰ τοὺς ἀκοῦμε καὶ νὰ τοὺς ξανακοῦμε…
Τί; Δέν καταλάβατε σέ ποιούς ἀναφέρομαι;
Μὰ στὰ πιντιὰ τὰ δικά μας… Τὰ κουδουνισμένα μας! Συνέχεια