Ἐμεῖς καὶ οἱ παπποῦδες μας.

Κάποτε μερικοί, ὅπως ὁ Φαλμεράγιερ, διετύπωναν τὴν ἄποψι ὅτι ἐμεῖς οἱ νεοέλληνες διαφέρουμε ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες.

Δεῖτε ὅμως τὶς παραπάνω προσωπογραφίες τῶν ἀρχαίων καὶ τῶν νεοελλήνων. Συνέχεια

Τὸ τελευταῖο γεῦμα.

Βρισκόμαστε στο έτος 1944. Ήδη το καλοκαίρι έχει έρθει και οι Γερμανοί έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι η παρουσία τους στην χώρα δεν θα κρατήσει πολύ. Οι σφαγές, οι εκτελέσεις και τα μπλόκα εντείνονται. Παράλληλα ο ΕΛΑΣ πολεμά αποφασιστικά για την ημέρα της απελευθέρωσης που κοντοζυγώνει.

Παράλληλα μεγάλη ανυπομονησία έχει απλωθεί στους συνεργάτες των Γερμανών στην Αθήνα και όλη την χώρα. Τι θα συμβεί τώρα που ο Κόκκινος Στρατός προελαύνει ακάθεκτος; Τι θα απογίνουν εκείνοι; Οι Γερμανοί φαίνονται καθησυχαστικοί. Υπόσχονται για όσους το επιθυμούν να τους πάρουν μαζί τους στην Γερμανία όταν επιστρέψουν. Οι Γερμανοί τελικά θα εγκαταλείψουν την Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, πριν όμως από αυτό διοργάνωσαν μια αποχαιρετιστήρια φιέστα… Συνέχεια

Τεχνολογία καὶ παράδοσις!

Τεχνολογία καὶ παράδοση!

Ἤ, ὀμαλὴ μετάβαση στὴν σύγχρονη (τότε) ἐποχὴ!
Ἢ, ἀνεπίδεκτος μαθήσεως (ὁδηγήσεως)! Συνέχεια

Διόνυσος, τὸ πρότυπο γιὰ τὴν δημιουργία τοῦ Ἰησοῦ.

Δεῖτε τὸν Διόνυσο ποὺ δίνει, πολλὰ χρόνια πρὶν τὸν Χριστό, κρατὶ καὶ ἄρτο στοὺς πιστούς του, ποὺ μετατρέπεται, θεία χάρητι, σὲ αἷμα καὶ σῶμα του, εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θανάτου καοῦ τοῦ διαμελισμοῦ του ἀπὸ τὶς μαινάδες.
Συνέχεια

Ἡ πείνα 1941-1944 στὴν Ἑλλάδα.

Ἔγραψα ἐδῶ σὲ κάτι Ἀγγλόφωνους φίλους τὰ ΤΡΙΑ ΑΙΤΙΑ τῆς πείνης, ποὺ ἐταλάνισε τὴν Πατρίδα μας κατὰ τὰ ἔτη 1941-1944.
Ἂς τὰ ἐπαναλάβωμε, διότι ὑπάρχουν καὶ Ἕλληνες ποὺ δὲν τὰ γνωρίζουν!

  1. Ὁ Κορύζης εἶχε προβλέψει τὶ θὰ ἐπακολουθοῦσε καὶ ἀγόρασε σιτάρι ἀπὸ τὴν Αὐστραλία, πληρώνοντας μάλιστα μετρητοῖς, ὥστε νὰ ἀποστέλλονται ἐπὶ τετραετία 200.000 τόννοι ἐτησίως, ἀπὸ τοῦ Φθνοπώρου τοῦ 1941. Συνέχεια

Ὑπῆρχε ὑγρό πού ἐμαλάκωνε τίς πέτρες;

Ὑπῆρχε ὑγρό πού μποροῦσε νά μαλακώσῃ πέτρες καί νά τίς κάνῃ σάν πηλό;

Ὁ συνταγματάρχης Φῶσεττ (ἐξερευνητὴς τῆς νοτιοαμερικανικῆς ζούγκλας καὶ μελετητὴς προκολομβιανῶν πολιτισμῶν) ἀναφέρει ὅτι ὁμὰς Ἀμερικανῶν μηχανικῶν ὀρυχείων, ἐνῶ ἐξήταζαν τάφους κοντὰ στὸ Σέρρο ντὲλ Πάσκο, εὑρῆκαν σφραγισμένο ἀγγεῖο, ποὺ ὅταν ἔσπασε κατὰ λάθος, τὸ ὑγρό του ἐχύθη ἐπάνω σὲ βράχο, ὁ  ὁποῖος  ἐμαλάκωσε κι ἔγινε σὰν πηλός καὶ ἀργότερα, ποὺ ἐστέγνωσε τὸ ὑγρό, ξανὰ ἐσκλήρυνε.

Παρόμοιο ὑγρὸ λέγεται ὅτι μποροῦσε νὰ μαλακώσῃ ἀκόμη καὶ σίδηρο. Συνέχεια