Ἡ ἀνακάλυψις τμήματος τοῦ ὁμαδικοῦ τάφου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου κυριολεκτικῶς ἐστίβαξαν τὰ κομματιασμένα 17.000 πτώματα, οἱ στρατιῶτες τοῦ Θεοδοσίου, ποὺ ἀνέλαβαν τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν Θεσσαλονικέων, εἶναι μία δυστυχὴς ἀπόδειξις τοῦ ποιὸς πράγματι ἦταν ὁ Θεοδόσιος.
Σποραδικὲς ἀναφορὲς τῶν ἐγκλημάτων του, ἀπὸ ἐλαχίστους ποὺ ἐτόλμησαν, μέσα στὴν τρομοκρατία ποὺ ἀσκοῦσε ἡ ἀπάνθρωπη ἐξουσία του, μᾶς κατεδείκνυαν πὼς ναί, ἡ σφαγὴ συνέβῃ…
Καὶ τώρα ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη ἔρχεται νὰ ἀποδείξῃ πὼς ἕνα ἀπὸ τὰ φρικτότερα ἐγκλήματα, παγκοσμίως, μὲ αὐτοκρατορικὴ διαταγή, συνέβῃ… δὲν εἶναι μύθος… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ὁ Ὅμηρος τραγουδάει καὶ χορεύει.
Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.
Τὸ τραγούδι καὶ ὁ χορὸς εἶναι τόσο παλιὰ ὅσο καὶ ο κόσμος, καὶ δὲν εἶναι διόλου παράξενο ποὺ ὁ Ὅμηρος κάνει πλεῖστες ἀναφορὲς σὲ τραγουδιστές, σὲ τραγούδια καὶ σὲ χοροὺς μὲ ἀξεπέραστο τρόπο ποὺ μόνο ἐκεῖνος γνώριζε. Τὸ τραγούδι ἐκφράζει ἔντονα πάθη ψυχῆς,χαρά, λύπη, πόνο, νοσταλγία, ἔρωτα, ἐνῶ ὁ χορὸς εἶναι ὁλοκληρωμένη ἔκφραση τοῦ ψυχικοῦ κόσμου, διότι συνδυάζει ἁρμονικὰ τὸν λόγο, τὴ μελωδία, τὴ μουσικὴ καὶ τὴν κίνηση.
Ἡ ἐπίκληση τῆς Μούσας στὸν πρῶτο στίχο τῆς Ἰλιάδος «Μῆνιν ἄειδε θεά» καθιστᾶ σαφῆ τὸν ρόλο τῆς θεᾶς καὶ τοῦ στιχοπλόκου. Ἡ πρώτη ἐγείρει καὶ ἐμπνέει τὴν φαντασία τοῦ δημιουργοῦ καὶ ὁ δημιουργὸς οἰστρηλατούμενος πλέκει μὲ μουσικὸ ρυθμὸ τοὺς στίχους, μὲ τοὺς ὁποίους ἐξυμνεῖ κλέα ἀνδρῶν. Οἱ σημασίες τοῦ ρήματος Συνέχεια
Κάθε λέξις τοῦ Ὁμήρου καὶ ἕνα «κλειδί».
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς φθάνῃ στὴν Ἰθάκη ἀποφασίζει νὰ σκοτώσῃ τοὺς μνηστῆρες.
Ὁ ἰσχυρότερος ἀντίπαλός του εἶναι ὁ ΑΝΤΙ-ΝΟΟΣ.
Ἀναλύοντας τὴν λέξι βλέπουμε ὅτι βγαίνει ἡ ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΙΣ, κάτι ποὺ μᾶς κάνει νὰ μὴ σκεπτόμεθα καθαρά.
(Εἶναι ἡ ὀργὴ τοῦ Ὀδυσσέως). Συνέχεια
Πῶς φιλοτεχνεῖται ἕνα χρυσελεφάντινο ἄγαλμα;
Δεῖτε δούλεμα ποὺ μᾶς κάνουν.
Ἐπάνω τὸ χρυσοελεφάντινο ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς (κατ’ ἐκτίμησιν ἀντίγραφον) ποὺ τὸ ἐφιλοτέχνησε ὁ Φειδίας.
Τὸ ἐλεφαντοστοῦν, ἔχουμε πεῖ, δὲν κάμπτετε.
Ἔκαναν προσπάθειες οἱ ἐπιστήμονες μὲ ὅλα τὰ εἴδη καὶ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ κάμψουν τὸ ἐλεφαντόδοντο.
Ἔως καὶ ζεστὸ τυρόγαλο ἔβαλαν, μήπως καὶ τὸ λυγίσουν…
Ἀλλὰ τίποτα!!! Συνέχεια
Κολοκοτρώνης, ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἀγωνιστής…
3 Ἀπριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843
Ἡ κλέφτικη παράδοση τῆς οἰκογένειας τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καὶ τὸ περιπετειῶδες του παρελθὸν, εἶχαν δώσει καὶ ἔδιναν τροφὴ στὴν φαντασία τοῦ πελοποννησιακοῦ λαοῦ, ποὺ τὸν εἶχε ὑψώσει σὲ θρυλικὸ ἥρωα καὶ τὸν τραγουδοῦσε μὲ ἐνθουσιασμό.
Πικρὴ καὶ βασανισμένη ἡ πορεία τῆς προεπαναστατικῆς ζωῆς του, ἀλλὰ μεγάλη καὶ βαθύτατη ἡ πείρα του. Τὰ φαράγγια, οἱ πλαγιὲς καὶ οἱ ψηλὲς κορφὲς τῶν βουνῶν, οἱ πηγὲς καὶ τὰ ἀθώρητα μονοπάτια, οἱ ἄνθρωποι, Τοῦρκοι καὶ Ἕλληνες, οἱ κακουχίες, ἡ πείνα, ἡ δίψα, ἡ λέρα, τοῦ ἦταν γνωστά. Συνέχεια
Σπουδαῖαι προσωπικότηται…
Ὁ λόρδος Σάιλας Τσάλονερ Πίττυ-ντε λα Μότ, βαρωνέττος τοῦ Πίκεριν (1830-1913).
Ἡρωικὸς κυβερνήτης τῆς θωρακοβάριδος HMS Tarantula, ποὺ ἡ θρυλικὴ μονομαχία της ἐν ταῖς θαλάσσαις τῆς Κογχιγκίνης καὶ τοῦ Τονκιναίου Κόλπου καθ᾿ ὑπερτέρων δυνάμεων τοῦ Σινικοῦ Αὐτοκρατορικοῦ Ναυτικοῦ, ἔφησεν ἐποχήν. Συνέχεια