Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Ἡ γελοιοποίησις τῆς ἱστορίας

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Το γλυπτό απομακρύνεται από την Λεωφόρο Νίκης στο Γκντάνσκ της Πολωνίας (φωτογραφία Jerzy Szumczyk- polskieradio).

Φαντάζομαι πὼς ἔγινε γνωστὸ τὸ γεγονὸς τῆς ἐκθέσεως ἑνὸς «περιέργου», γιὰ τὰ δεδομένα τῆς Εὑρώπης, γλυπτοῦ, στὴν Πολωνία.
Μίας Εὐρώπης ποὺ πασχίζει, μὲ ὅλο καὶ πιὸ βιαίους τρόπους, νὰ ἐπιβάλῃ τὴν εἰκόνα τῆς «ἁγιοσύνης» της.
Πρὸ χθὲς διάβαζα, σὲ κάποιο ἔντυπο, πὼς ὁ Στάλιν κι ὁ Μάο συνολικῶς πρέπει νὰ δολοφόνησαν, ἤ ὀρθότερα νὰ διέταξαν τὶς δολοφονίες, περισσοτέρων τῶν ἐκατὸ ἐκατομμυρίων ἀνθρώπων. Δύο μόνον χῶρες, μὲ δύο μόνον ἡγέτες, κατάφεραν νὰ ἐξαφανίσουν ὁλοκλήρους πληθυσμούς, ἀλλὰ καὶ ταὐτοχρόνως νὰ περνοῦν ἀκόμη ὡς εἴδωλα, ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ μάτια μας, γιὰ ἄλλα τόσα ἐκατομμύρια. Συνέχεια →

Διαβάζοντας τὸν πρόλογο τῆς Ἱστορίας τῆς Δαμάστας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν συλλογιέμαι μὲ τὶ θροφὴ ὡς τώρα μὲ τάιζαν ὅσοι κούφιοι ἀνακατεύονται στὴν βελτίωση, τάχατες, τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, καὶ ποὺ αὐτοκαλοῦνται πολιτικοὶ καὶ  πατέρες τοῦ Ἔθνους, ποὺ μοῦ ὑπόσχονται τὴ λαίμαργη ψυχή μου νὰ χορτάσουν, ὅσοι σκεπασμένοι ἀπὸ τοῦ ψεύδους τὸ μανία, διαλαλοῦσαν πὼς ἀγωνίζονταν τὶς πόρτες τοῦ παραδείσου ν’ ἀνοίξουν στοὺς ἀνθρώπους, ὅσοι προσπαθοῦσαν νὰ φανοῦν στὰ μάτια μου τρανοὶ ὑπερασπιστὲς τοῦ δίκιου, ὅλοι αὐτοὶ κόντευε νὰ μὲ κάνουν νὰ ξεχάσω, ὅσα τόσα χρόνια μὲ τάιζαν τὰ βιβλία καὶ οἱ δάσκαλοί μου… Συνέχεια →

VMRO – ΒΜΡΟ: Οἱ συνθῆκες ποὺ ὁδήγησαν στὴ δημιουργία τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἱερεῖς τῆς Ὀρθόδοξης Βουλγαρικῆς Ἐξαρχίας περιστοιχισμένοι ἀπὸ ἀντάρτες τοῦ ΒΜΡΟ

Οἱ Βούλγαροι, ἀποκτῶντας σιγὰ σιγὰ ἐθνικὴ συνείδηση, καὶ κάτω ἀπὸ τὶς διακριτικὲς ἀρχικὰ παροτρύνσεις τῆς Ρωσίας, ἀρχίζουν καὶ ἐξυψώνουν τὸ ἀνάστημά τους. Ἒχουν ὅμως νὰ ἀντιμετωπίσουν ἕνα σοβαρὸ πρόβλημα. Γιὰ τοὺς Ὀθωμανούς, ὅσοι ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ Πατριαρχείου, λογίζονταν ὡς «Ρωμιοί»!

Αὐτό τὸ πρόβλημα λύθηκε, ὅταν στὶς 28 Φεβρουαρίου – 12 Μαρτίου 1870, μετὰ τὴ διακοπὴ τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων λόγῳ τῆς Κρητικῆς ἐπανάστασης τὸ 1868, καὶ ὑπό τὴ ρωσικὴ καὶ ἀγγλικὴ πίεση, ὁ Σουλτάνος Abdulaziz, ἐξέδωσε αὐτοκρατορικὸ διάταγμα (φιρμάνι), μὲ τὸ ὁποῖο ἰδρύθηκε αὐτοκέφαλη Βουλγαρικὴ Ἐκκλησία μὲ ἔδρα τὴν Πόλη. Συνέχεια →

Τὰ πόδια τοῦ κλέπτου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Τὸ 1700 οἱ καλόγεροι τῆς μονῆς Βουρκάνου, στὴν Ἰθώμη, ἐθρυμμάτισαν τὸ ἄγαλμα ἐφήβου.
Τὸ μὲν κεφάλι τὸ ἐτοποθέτησαν στὴν εἴσοδο τῆς μονῆς, τὰ δὲ πόδια, ποὺ εἶναι αὐτά:Τὰ πόδια τοῦ κλέπτου.

Συνέχεια →

«Λημνία Γῆ» (Terra Sigillata)

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Παρασκευή «Λημνίας Γης»«Λημνία Γῆ» (Terra Sigillata)1

Ένα μοναδικό φαρμακευτικό παρασκεύασμα της Ελληνικής γης που παραμένει άγνωστο στους περισσοτέρους σήμερα, αποτελούσε για αιώνες η Λημνία γη.

Η «Λημνία Γη» ή «Λημνία Σφραγίς», ο παχύρρευστος κοκκινωπός πηλός που είχε διάφορες και μοναδικές θεραπευτικές ιδιότητες (η χρήση της γινόταν είτε με επάλειψη σε πληγές, είτε με κατάποση), εξορυσσόταν αδιάλειπτα για αιώνες από την αρχαιότητα έως τις αρχές του 19ου αιώνα στην Λήμνο.
Η ιστορία της θεραπευτικής «Λημνίας Γης» χάνεται στα βάθη του χρόνου. Συνέχεια →

Γιατί στήν Σπάρτη δέν εὑρέθησαν ναοί;

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Δέν ἀναρωτηθήκατε ποτέ γιατί δέν ἔχει μείνει κάποιο ἀρχαιολογικό εὕρημα στήν Σπάρτη;
Δέν εἶχε ναούς ἡ Σπάρτη;
Ἀγάλματα; Μνημεῖα;
Εἶχε…
Ἁπλῶς «ἐφρόντισε» ἕνας Ἑβραῖος Ἀββᾶς νὰ τὰ ἐξαφανίσῃ, διαλύοντας τὰ πάντα.
Ὁ ἀββᾶς λοιπὸν Μισὲλ Φουρμόντ, ἀπεσταλμένος τοῦ Λοδοβίκου ΙΕ’, ὥστε νὰ συλλέξῃ βυζαντινὰ χειρόγραφα, τὸ 1729, ἔφθασε στὴν Σπάρτη. Συνέχεια →