Αὐτὸ ποὺ θυμᾶμαι ἐντόνως ἀπὸ τὰ ἔργα καὶ τὶς ἡμέρες τοῦ Παπάγου, εἶναι κάποιες ἐνδιαφέρουσες δράσεις του κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1909. (Ζορμπᾶς, λοχαγοί, Βενιζέλος…)
Κάθε φορὰ ποὺ δὲν τοῦ ἄρεσε κάτι λοιπόν, κατὰ τὸν Μελᾶ πάντα, τὰ σάρωνε ὅλα. Ἀπαγωγὲς (ἀξιωματικῶν) ἔκανε, μὲ τσαμπουκὰ ἐπέβαλλε τὰ δικά του θέλω, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὴν ἐπανένταξι στὸ στράτευμα τῶν ἐκδιωχθέντων Συνέχεια





