Θυμάμαι πέρυσι στο Σύνταγμα, απλοί πολίτες, πραγματικοί “Αγανακτισμένοι”, έλεγαν -και το πίστευαν- ότι αν μπορούσαν να μπουν στην Βουλή ζωσμένοι με εκρηκτικά, θα το έκαναν, για να καθαρίσουν την “κόπρο του Αυγείου” και να γίνουν ήρωες στην συνείδηση των Ελλήνων.
Την ίδια κουβέντα άκουσα και χθές από τα χείλη μιας αρχιτεκτόνισσας. Μπορεί να υπερέβαλε, αλλά είναι ενδεικτικό του κλίματος που δημιουργείται και της πίεσης που αισθάνονται οι Ελληνίδες και οι Έλληνες!
Το σχὀλιο μου, σε όσα θα διαβάσετε στο κείμενο του Στρατή:
Πολλοί λένε, υποστηρίζοντας τους αστυνομικούς των ΜΑΤ, πως δεν έχουν άλλη επιλογή, από το να ακολουθήσουν εντολές!
Διαφωνώ καθέτως!
Δέν εἶναι καθόλου γιά γέλια ἡ ὑπόθεσις.
Ἡ Ἑλλάδα καί οἱ Ἕλληνες, κυρίως, ἀπό τήν ἐποχή τῆς ἀνατολικῆς ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, τήν ἐποχή τοῦ Βυζαντίου, δηλαδή, μετετράπη, (δεῖτε ἐδῶ) σέ Ἑλλάδα, Ἑλλήνων Χριστιανῶν.
Τί σημαίνει Χριστιανός; Ὅτι σημαίνει καί ἑβραῖος ἤ μουσουλμάνος. Ἕνας ἄνθρωπος ὑποταγμένος στόν κάθε ἕνα πού τό ἐπιθυμεῖ. Ὑποταγμένος στήν Συνέχεια
Ἡ ἐξέλιξις τῶν εἶδων ἀφορᾷ μόνον σὲ μέρος τους. Ὄχι στὸ σύνολον.
Διότι ἐὰν ἀφῳροῦσε στὸ σύνολον, δὲν θὰ εἴχαμε τέτοιες εἰκόνες:
Καλημέρα ή Καλησπέρα κύριε Μιχαλολιάκο.
Θα απευθυνθώ στο πρώτο Ενικό, επειδή έτσι αρμόζει στην Ελληνική γλώσσα.
Ο σεβασμός δεν κερδίζεται με τους πληθυντικούς αλλά με τις πράξεις, όμως στον Ενικό εξυπακούεται.
Σαν ψηφοφόρος σου στις 2 τελευταίες εκλογές του 2012, (κι αν το ξανακάνω να μου κοπεί το χέρι από την ρίζα) ΕΧΩ Συνέχεια
