Καὶ τὶ τσάρκα… Μεταμεσονύκτιο….
Κι ἐπεὶ δὴ ὁ τραμπουκο-δικτατορισμὸς εἶναι μοναχοπαίδι τοῦ σοσιαλισμοῦ- κομμουνισμοῦ-δημοκρατίας τῶν τοκογλύφων…
Κι ἐπεὶ δὴ τὰ μοναχοπαίδια εἶναι μὲν λατρευτά, ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους, ἀλλὰ δὲν τὰ ξέρουν κι ὅλα…
Κι ἐπεὶ δὴ ὁ μπαμπάς του, ὁ κομμουνισμὸς (παρέα μὲ τὴν γκόμενά του τὴν ἀναρχία καὶ τὸν γκόμενό του τὸν σοσιαλισμὸ καὶ τὴν μαννούλα του τὴν δημοκρατία τῶν τοκογλύφων) δὲν καλοβολεύεται ὅταν το][υς μαλώνουν τὸ παιδάκι του, εἶπε νὰ ἀναλάβῃ δράσεις…
Τὴν μία στέλνει τὰ τσιράκια του νὰ σαπίσουν στὸ ξύλο 80χρονο…..
Τὴν ἄλλην στέλνει πάλι τὰ τσιράκια του νὰ σαπίσουν στὸ ξύλο ἀσχέτους δημοσιογράφους, μόνον καὶ μόνον γιατὶ ἦταν μαῦρο σκότος, ποὺ προηγουμένως εἶχε πλακώσει τὴν γῆ, καὶ ἐπλανήθη… (Λέει…..)
Τὴν τρίτη σπάει στὸ ξύλο ἐθελοντὲς φύλακες τοῦ ναοῦ τῶν δώδεκα θεῶν…
Τὴν τετάρτη στέλνει στὸ νοσοκομεῖο, πακέτο μὲ ἕναν χαρτοφύλακα κατηγοριῶν ἀπὸ ψευδοκατηγορουμένους, ἀνθρώπους ποὺ κρατοῦσαν ἁπλῶς τὴν ἑλληνικὴ σημαία…. Συνέχεια
«Πῶς νά τό κάνουμε; 