Σὲ Ἑλλάδα, Πορτογαλία, Ἰσπανία καὶ Ἰταλία, οὐσιαστικὰ ἔχουν συμβεῖ σιωπηρὰ πραξικοπήματα γιὰ νὰ κρατηθοῦν οἱ χῶρες στὴν εὐρωζώνη, πάσῃ θυσίᾳ, μὲ σφοδρὴ προπαγάνδα καὶ παρὰ τὴν θελήση τῆς πλειοψηφίας.
Στὴν Πολωνία καὶ στὴν Σλοβακία πρόσφατα ἔγιναν κανονικὰ ἐκλογικὰ πραξικοπήματα, γιὰ νὰ στηριχθοῦν κυβερνήσεις τῆς Γερμανίας. Συνέχεια
1941-1945: 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, ἡ Κατοχικὴ Ζωὴ
Πιθανὴ ἔξοδος τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη διὰ τοῦ ἅρματος ΣΥΡΙΖΑ, δὲν θὰ σημάνη διάλυσι τοῦ εὐρῶ, ὅπως ὑπολογίζουν καὶ ἐπιδιώκουν οἱ ἀριστεροκομμουνιστές.
Δὲν χρεωκοπήσαμε μὲ τὴν Δραχμὴ – μὲ τὸ €ὐρώ χρεωκοπήσαμε.
Φαινομενικὰ τουλάχιστον, μιὰ μερίδα Ἑλλήνων, ποὺ διεκδικοῦν τὸ προνόμιο νὰ ἀποκαλοῦνται ὀρθολογιστὲς καὶ ῥεαλιστές, ἔχει καταλήξει στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ διαφάνεια καὶ ὁ ὑγειὴς ἀνταγωνισμὸς εἶναι ὄχι μόνον ἰκανὲς ἀλλὰ καὶ ἀναγκαῖες συνθῆκες γιὰ τὴν παραμονὴ στὸ εὐρῶ καὶ τὴν ἀπόλαυσι τῶν πλεονεκτημάτων του.
Ὅταν ἔνα σύστημα προσπαθῃ νὰ πείσῃ τοὺς ἁπλοῦς ἀνθρώπους τῆς καθημερινότητος, χρησιμοποιώντας ὡς τελευταῖο καταφύγιο περισπούδαστες μακροικονομικὲς ἀναλύσεις, γιὰ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος, τὰ δημοσιονομικὰ μεγέθη, τὶς μακροπρόθεσμες σὲ βάθος δεκαετιῶν ἐπιπτώσεις τῶν πολιτικῶν του καὶ ἄλλα τέτοια σοβαρά, ἔχει ἤδη πάρει ὁριστικὸ διαζύγιο μὲ τὴν πολιτική.