Οἱ κρεμάλες εἶναι ΤΙΠΟΤΑ ἐμπρὸς σὲ αὐτὸ ποὺ ἔρχεται!

Τίποτα! Νὰ τὸ θυμᾶσθε! Τίποτα!Ἡ κρεμάλα εἶναι κάτι στιγμιαῖο. Κάτι ποὺ περνᾶ καὶ τελειώνει. Οὔδεῖς κρεμασμένος ἔζησε γιὰ νὰ μᾶς διηγηθῇ τὴν ἐμπειρία του. Οἱ ἐμπειρίες του παύουν ἐκεῖ! Στὴν κρεμάλα. 

Ὅταν ὅμως δὲν εἶναι ἡ κρεμάλα τιμωρία, ὅταν ἡ κρεμάλα δὲν εἶναι ὁ δρόμος, ὅταν κληθῇ κάποιος νὰ πληρώσῃ μὲ τὸ ἴδιο νόμισμα ὅσα ὁ ἴδιος ἔπραξε, ναί, τότε καὶ μόνον τότε μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ τιμωρία. 

Συνέχεια

Ὅσο κι ἄν πεινάσουμε τό καθεστώς δέν πέφτει, ἐκτός…

Πρίν ἀπό μερικές ἡμέρες στήν ἰστοσελίδα τοῦ «παρόν» εἶδα μιά δημοσκόπησι τῆς RASS ἡ ὁποία ἔγινε ἀπό τίς 27 Ἰουνίου ἐως τήν 1η Ἰουλίου 2011. Τίς ἡμέρες δηλαδή πού συνέβαιναν τά ἐπεισόδια στήν Ἀθήνα, ἐψηφίζετο τό μεσοπρόθεσμο κ.λ.π. Νομίζω ὅτι ἦταν οἱ χειρότερες ἡμέρες τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπό τήν αὐτιστική κυβέρνησι. Στήν οὐσία παρέδωσε τήν Ἑλλάδα στούς τοκογλύφους (ΕΕ. ΔΝΤ, ΕΚΤ). Εἴμαστε καί ἐπισήμως κατακτηθέντες. Ἄραγε ἄν μποροῦσε νά γίνη μιά δημοσκόπησις τό 1941 τί ποσοστό θά ἔπαιρνε ὁ Τσολάκογλου (ὁ ὁποῖος εἶχε καί ἐλαφρυντικά;). Συνέχεια

Ἐὰν δὲν μᾶς ἔδωσαν, τότε δὲν τοὺς χρωστᾶμε!

Δὲν τὰ λέω ἐγώ. Ὁ Τέο Βάιγκελ τὰ λέει. Πρώην ὑπουργὸς οἰκονομικῶν τῆς Γερμανίας παρακαλῶ!! 

Ἐὰν ὅμως δὲν ἔδωσαν εὐρόπουλο τσακιστό, τότε οἱ συνδιαλλαγές μας μαζί τους, μήπως εἶναι μόνον τοῦ δοῦναι; Ἀπὸ πλευρᾶς μας ἐννοῶ… Κι ἐὰν εἶναι μόνον τοῦ δοῦναι, τότε μήπως πρέπῃ πλέον νὰ ἀναζητήσουμε τρόπους γιὰ τὸ Συνέχεια

Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ῥὲ γαμῶτο!!!

Τὴν θυμᾶσθε τὴν φράσι; Βούλα Πατουλίδου, 7 Αὐγούστου 1992, Βαρκελώνη. Ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἐδάκρυσε, ἐχειροκρότησε, ἐχόρευσε….

Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ῥὲ γαμῶ το…. Τὸ εἶπε καὶ ἡ Πατουλίδου… Κι ἀπὸ τότε, δὲν τὸ ξαναεῖπε κάποιος…

Συνέχεια

Καί τώρα τί;

Ἀκούσαμε λόγια, κενὰ περιεχομένου, ὑποσχέσεις καὶ εὐφάνταστες ἀνακοινώσεις. Ὅλα ἄνευ ἀντικρύσματος. Ψέμματα… ψέμματα… ψέμματα. Ἐκεῖ μέσα, στὴν βο(υ)λή των, ὅπου γιὰ νὰ εἰσέλθῃ κάποιος πρέπει νὰ εἶναι ἀρκούντως ἐκβιάσιμος, πρὸ κειμένου νὰ λέῃ μονίμως «ναὶ σὲ ὅλα». Ἐκεῖ μέσα συμφῶνται καὶ ὑπογράφονται καθημερινῶς μικρὰ ἢ μεγάλα ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος. Μία γενοκτονία ἀκόμη πρὸ τῶν πυλῶν, ἀλλὰ ἅπαντες σφυρίζουν ἀδιάφορα. παραπλανῶντας μας μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀρλοῦμπες, γιὰ νὰ κερδίζουν χρόνο καὶ νὰ συντηροῦν τὶς καρέκλες των.

Τώρα λοιπὸν ποὺ ἐψηφίσθη τό, μὲ ἐμπνευσμένης φαντασιακῆς ἔξω-πραγματικότητος, «μεσοπρόθεσμον πλαίσιον δημοσιονομικῆς στρατηγικῆς», ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μνημόνιον ὑποδουλώσεώς μας, ὅλα φαίνονται νὰ ἔχουν τελειώση γιὰ τὴν χώρα. Μιλᾶμε δῆλα δὴ γιὰ ὑπογραφὲς ποὺ θὰ μᾶς κρατοῦν σιδηροδεσμίους στὶς τοκογλυφικὲς ὀρέξεις γιὰ πολλὲς δεκαετίες.
Συνέχεια

1 – 1 – 4

Αὐτά πού ζήσαμε τήν Τετάρτη στό κέντρο τῆς Ἀθήνας πιστεύω διέλυσαν καί τίς τελευταῖες ἀμφιβολίες. Ε, λοιπόν, ναί. Ζοῦμε μιά ξενοκίνητη χούντα καί ἡ Ἐλληνική κυβέρνησις εἶναι ἁπλῶς τοποτηρητής ξένων συμφερόντων. Τό ἴδιο τό Σύνταγμα ἔχει καταληθεῖ ἀπό τήν δανειακή σύμβασι πού ὑπέγραψε ἡ κυβέρνησις τόν Μάϊο τοῦ 2010. Δυστυχῶς καί οἱ πολιτικοί μας εἶναι πλέον πολύ λίγοι καί κατώτεροι τῶν περιστάσεων ὡς ἀπεδείχθη.  Τήν Τετάρτη πέρασε τό περίφημο μεσοπρόθεσμο μέ μόνο μία διαρροή ἀπό τήν μεριά τοῦ πασόκ καί εὐτυχῶς πού βρέθηκε ἕνας τφλός νά σώση τήν τιμή τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Τελικῶς, μόνον ἕνας τυφλός εἶδε τήν ἀλήθεια καί στάθηκε ἄνδρας στό ὕψος τῶν περιστάσεων. Ἐπίσης πέρασε ὁ ἐκβιασμός τῶν ἑταίρων μας καί δικαίως πανηγυρίζουν στήν Εὐρώπη ἀφοῦ ψηφίσθηκε τελικῶς τό νομοσχέδιο πού ἐκχωρεῖ τήν Ἑλληνική δημόσια περιουσία στούς ξένους δανειστές. Πρέπει νά αἰσθανθοῦμε ὅλοι ὅτι αὐτή ἡ ἡμέρα εἶναι μιά ἡμέρα ντροπῆς γιά τήν χώρα καί γιά τήν δημοκρατία. Ἀφοῦ ὑποκύψαμε σέ ἕναν στυγνό τοκογλυφικό ἐκβιασμό πλέον δέν ἔχουμε ἀξιοπρέπεια ἤ μᾶλλον ἡ ἀξιοπρέπεια μας ὡς ἔθνος σώθηκε ἀπό ἕναν τυφλό βουλευτή, τόν μόνο πού εἶδε σωστά καί ἀπό τόν ἀγωνιζόμενο κόσμο στίς πλατεῖες. Συνέχεια