Ἐθνικὸν Συμβούλιον. (α)

 

ΟΙ  ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ   ΟΦΕΙΛΕΣ  ΠΡΟΣ  ΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ

ΣΤΗΝ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ  ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ  ΤΗΣ  ΒΟΥΛΗΣ

 Την Τετάρτη, 27.7.2011, στις 12 το μεσημέρι, ο Μανώλης Γλέζος και ο Στέφανος Ληναίος, Πρόεδρος και Υπεύθυνος, αντίστοιχα, της Γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, εκλήθησαν, και κατέθεσαν στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, παρόντος και του Υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Λαμπρινίδη, ενημερώνοντας όλα τα μέλη της Επιτροπής, με πλήρη και αναλυτικά στοιχεία, για ολόκληρο το μέγιστο πρόβλημα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.  Συνέχεια

Τὸ Ἑλληνικὸ Ὁλοκαύτωμα!

Στὴν ἀρχὴ σκέφθηκα νὰ μὴ τὸ δημοσιεύσω. Μὲ πόνεσε πάρα πολὺ ὅλη αὐτὴ ἡ ἀθλιότης τῶν «ἑταίρων» μας καὶ μοῦ ἐξύπνησε μνῆμες ἀπὸ μίαν ἄλλην γενοκτονία, ἕνα ἄλλο ὁλοκαύτωμα, αὐτὸ τῶν παππούδων μας ἀπὸ τὸν Πόντο καὶ τὴν Μικρὰ Ἀσία. 

Μετὰ ὅμως, οἱ δεύτερες σκέψεις μὲ βοήθησαν νὰ τὸ δῶ διαφορετικά. Πρέπει νὰ γνωρίζουμε. Πρέπει νὰ ξέρουμε μὲ ποιούς συνδιαλεγόμαστε. Πρέπει νὰ ἔχουμε ἀπόλυτο ἐπίγνωσι, ἀκόμη καὶ τώρα, γιὰ τὸ εἶδος καὶ τὸ ποιὸν τῶν Γερμανῶν. 

Πιστεύω βαθύτατα πὼς ὄταν κάποιος διαπράττει μίαν φορὰ κτηνωδίες, μπορεῖ νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνῃ διαρκῶς, ἐὰν δὲν τιμωρηθῇ. Ὅπως ὁ Τοῦρκος γιὰ Συνέχεια

Ἀνίκανοι, ἀνεύθυνοι, τώρα καὶ δολοφόνοι.

Καὶ λίγα γράφει ἡ Φανούλα. Πολύ λίγα. Δυστυχῶς, κάποιοι προσκυνοῦν τόσα βαθιά, ποὺ οὐρανὸ καθαρὸ δὲν μποροῦν νὰ βλέπουν πλέον. Πολὺ περισσότερο συνείδησι καὶ εὐθιξία. Ἢ ἦθος καὶ ἐντιμότητα.  Συνέχεια

Πῶς οἱ Σοβιετικοὶ συνετέλεσαν στὴν Μικρασιατικὴ καταστροφή.

Ἕνα ἄρθρον τοῦ Φιλίστορος ποὺ μᾶς δίδει περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν δράσι καὶ τὴν στήριξι τῶν Ῥώσσων στὸν στρατὸ τοῦ Κεμάλ. Ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας ποὺ ἐμᾶς, τοὺς ἀπογόνους τῶν σφαγέντων καὶ ἐκδιωχθέντων, μᾶς πονᾶ λίγο περισσότερο. Ξυπνᾶ μνῆμες καὶ ξύνει πληγές…

Πάντως,  δὲν μποροῦμε νὰ κατηγοροῦμε μόνον τὸν Κεμάλ. Ὅλοι ἦταν συνεργοί του. Ὅλοι τὸν στήριξαν, τὸν ἐνίσχυσαν καὶ ὅλοι ἔκαναν τὰ στραβὰ μάτια στὶς σφαγές του. Γιὰ ἐμένα ὅλοι τους εἶναι συνεργοὶ καὶ συνυπεύθυνοι.

Φιλονόη.

O Ρωσσικός κομμουνισμός ως ένας από τους βασικούς υπαίτιους της Μικρασιατικής καταστροφής

Ένας από τους βασικότερους συντελεστές της τελικής ήττας του Ελληνικού στρατού και της συνεπακόλουθης Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε η σημαντική μπολσεβικική υλικοστρατιωτική βοήθεια που παρείχαν οι Ρώσσοι κομμουνιστές στον Κεμάλ. Ήδη από τις αρχές του 1919 χάρις την γεωμετρική αριθμητική αύξηση του Κόκκινου στρατού και την επιτυχημένη στιβαρή ηγεσία του Τρότσκι, η αντεπανάσταση των «Λευκών» είχε ουσιαστικά αποτύχει όπως και η συμμαχική εκστρατεία στην Ουκρανία. στην οποία η Ελλάδα συμμετείχε με μια μεραρχία. Έτσι το νέο κομμουνιστικό καθεστώς κατάφερε να στερεωθεί στο εσωτερικό και ξεκίνησε τις επεμβάσεις στο εξωτερικό υποβοηθώντας κομμουνιστικές εξεγέρσεις στην Γερμανία (Σπαρτακιστές) και στην Ουγγαρία το 1920 (Μπέλα Κουν).
Συνέχεια

Τὸ ἱστορικό τῆς γενοκτονίας μὲ λίγα λόγια…

Τὸ ἱστορικό τῆς γενοκτονίας μὲ λίγα λόγια...

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Συνέχεια

Τί ἀξία ἔχει ἡ ζωὴ ἑνὸς Ἕλληνος πολίτου;

Τι αξία έχει η ζωή του απλού Έλληνα πολίτη μπρος στο μεγαλείο της υμετέρας άγνοιας και ηλιθιότητος…

Bρε αρχιμά…στορα της συμφοράς και του χάους, μυαλοσακατεμένε μαμάκα και ανίκανε πρωθυπουργέ, εύχομαι να βγεις από το σπίτι σου βράδυ για να πάρεις από το αυτοκίνητό σου την κάμερα για να απαθανατίσεις το εγγονάκι σου και να σε σφάξουν σαν τραγί οι λαθροφονιάδες που λυμαίνονται την Ελλάδα με την ανοχή των ξευτιλαλληλέγγυων και της ανύπαρκτης ελληνικής αστυνομίας.
Να σε σφάξουν και να σε πετάξουν στο δρόμο, όπως έσφαξαν τον άμοιρο 43άχρονο τα ανθρωπόμορφα κτήνη που εξουσιάζουν την ελευθερία και τη ζωή μας.
Συνέχεια