Φανταστικὲς ἱστορίες… (ἤ μήπως ὄχι;)

[…] Ἀλλὰ ὁ Σουλτὰν ἀνησυχεὶ γιὰ τὴν πολιτικὴ κατάσταση. Ἡ Βόρειος Συμμαχία ἀπέκτησε μεγάλη δύναμη μετὰ τὴν λαϊκὴ συγκέντρωση τῆς Loya Dschirga. Δὲν ὑπάρχει ἰσοῤῥοπία. Ὁ Καρζάι εἶναι πολὺ ἀδύναμος καὶ δὲν καταφέρνει νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα. Τὸ καλλίτερο θὰ ἦταν νὰ ἐγκαθιστούσαν οἱ Εὐρωπαῖοι μίαν κυβέρνηση τεχνοκρατῶν. Ὅταν οἱ Ἀφγανοὶ ἐπιλέγουν μόνοι τοὺς ἡγέτες τους, κάτι πάντα πηγαίνει στραβά. Δὲν  μποροῦν νὰ συνεργασθοῦν καὶ ὁ κόσμος ὑποφέρει […]

Ἀπὸ τὸν ἐπίλογο τοῦ βιβλίου τῆς δημοσιογράφου Asne Seierstad μὲ τίτλο «Ὁ βιβλιοπώλης τῆς Καμποῦλ» (Buchhandler aus Kabul – Eine Familiengeschichte). Ὁ Σουλτὰν εἶναι ἕνας ἐκσυγχρονιστής, ἀνερχόμενος ἐπιχειρηματίας στὴν μεταΤαλιμπὰν ἐποχὴ τοῦ κατεστραμμένου ἀπὸ τὸν πόλεμο δεκαετιῶν Ἀφγανιστάν.

Κάθε ὁμοιότης μὲ παρόμοιες σκέψεις καὶ ἀνησυχίες ἐγχωρίων ἐκσυγχρονιστῶν (γιὰ ἀνάγκη νὰ κυβερνηθοῦμε ἀπὸ τεχνοκράτες, τοὺς ὁποίους θὰ ὁρίσουν οἱ Εὐρωπαῖοι, ἐπειδὴ ἐμεῖς δὲν ξέρουμε νὰ ψηφίζουμε καὶ ἐκλέγουμε πάντα τοὺς πιὸ ἀκαταλλήλους) εἶναι βεβαίως τελείως τυχαία.

Θέμης Καζαντζίδης

(Visited 70 times, 1 visits today)




Leave a Reply