Γιὰ μίαν (ἱερὰ) σπίθα ἀγωνιζόμεθα…

Ἐὰν οἱ Ἑλλαδίτες δὲν ἤθελαν τοὺς Κυπρίους δὲν θὰ ἔκαναν συνεχῆ Συλλαλητήρια τὸν καιρὸ τῆς ΕΟΚΑ, στὰ ὁποῖα σκοτώνονταν στὶς συγκρούσεις μὲ τὴν Ἀστυνομία περισσότεροι Ἑλλαδίτες ἀπὸ ὅσους Κυπραίους ἐπρόκειτο νὰ κρεμάσουν οἱ Ἐγγλέζοι καὶ γιὰ τοὺς ὁποίους ἐγίνοντο τὰ συλλαλητήρια…

Ἐὰν οἱ Κύπριοι δὲν ἤθελαν νὰ εἶναι Ἕλληνες δὲν θὰ πήγαιναν ἐθελοντὲς τὸ 1821, τὸ 1912-13 καὶ τὸ 1919-22, οὔτε θὰ δημιουργοῦσαν τὴν Ταξιαρχία Κύπριων στὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

Ξέρω… Ξέρω… Θὰ  μοῦ πεῖτε πὼς αὐτὸ ἐγίνετο τότε καὶ πὼς ἀπὸ τότε ἐκύλησε πολὺ νερὸ στὸ αὐλάκι… 

Λοιπὸν ὅσο νερὸ καὶ νὰ ἐκύλησε ἡ σπίθα μένει… Εἰς πεῖσμα πολλῶν καὶ στοὺς Ἑλλαδίτες καὶ σὲ ὁρισμένους Κυπρίους…

Γιὰ αὐτὴν τὴν σπίθα ἀγωνιζόμεθα καὶ θὰ τὸ πᾶμε ἔως τέλους… 

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος

 

(Visited 104 times, 1 visits today)




Leave a Reply