Κάθε εἴδους κίνδυνος μᾶς ἀπειλεῖ καὶ ὁ φόβος πλέον ἔχει γίνη καθημερινότης μας. Ὄμως, αὐτὸ ποὺ ἀδυνατοῦμε, πρὸς ὥρας, νὰ συνειδητοποιήσουμε εἶναι πὼς αὐτὴ ἡ διαδικασία ἀπὸ μόνη της εἶναι «σχολεῖο», διότι, ἐπὶ τέλους, πρέπει νὰ ἀφήσουμε ὁριστικῶς πίσω μας τὴν μαλθακότητα. Γιὰ νὰ ἀφήσουμε ὅμως τὴν μαλθακότητα πρέπει νὰ «ἐκπαιδευθοῦμε» τόσο, ὅσο νὰ ἀντέχουμε ἀφ’ ἑνὸς τὸν πόνο, ἀλλὰ κι ἀφ΄ ἐτέρου νὰ «διδαχθοῦμε» πὼς ἡ Ἐλευθερία δὲν χαρίζεται. Κερδίζεται μὲ μάχες…
Ὅστις θὰ ἀποφασίση νὰ παραμείνῃ προσκυνημένος ἔχασε, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν μαχῶν. Ὅστις θὰ ἀποφασίση νὰ πολεμήσῃ ἔχει πολλὲς πιθανόητες ἐπιβιώσεως.
Συνέχεια →