«Μὲ τοὺς τετζερέδες τους ποὺ ἦταν γεμάτοι ἀλάτι, νὰ πηγαινοέρχονται σὲ διαγώνιες γραμμὲς μέσα στὸ κάτασπρο ἀπὸ τὸ ἀλάτι τοπίο τῶν ἀλυκῶν». (Ἀλυκὲς Λευκάδος, 1950). Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Αὐτὸ εἶναι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ βοήθεια.
Ὄχι ἀερολογίες, ἀρλουμπολογίες καὶ παραστάσεις τοῦ …τοῦτ, κατὰ πῶς μᾶς ἔχουν ἔως τώρα δείξῃ.
Ἡ Ἐπιχείρησις Σκλαβενίτης ἐμπράκτως ἀποφασίζει νὰ δώσῃ βοήθεια στοὺς πληγέντες Κεφαλλονίτες.
Ἡ κυβέρνησις ἀρλουμπολογεῖ, ὡς συνήθως…
Οἱ λοιποὶ μεγαλοεπιχειρηματίες σφυρίζουν ἀδιάφορα…
Ἐγώ τί νά πῶ; Συνέχεια
Κάθε λέξις τοῦ Ὁμήρου καὶ ἕνα «κλειδί».
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς φθάνῃ στὴν Ἰθάκη ἀποφασίζει νὰ σκοτώσῃ τοὺς μνηστῆρες.
Ὁ ἰσχυρότερος ἀντίπαλός του εἶναι ὁ ΑΝΤΙ-ΝΟΟΣ.
Ἀναλύοντας τὴν λέξι βλέπουμε ὅτι βγαίνει ἡ ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΙΣ, κάτι ποὺ μᾶς κάνει νὰ μὴ σκεπτόμεθα καθαρά.
(Εἶναι ἡ ὀργὴ τοῦ Ὀδυσσέως). Συνέχεια
Τὸ σπιτάκι (μου.. σου… του… μας…)
Την ώρα του σεισμού, τελευταία Κυριακή του Γενάρη, η μάνα μου, τρομαγμένη, έλεγε συνέχεια μία και μόνο κουβέντα. «Το σπίτι μας… Πάει το σπίτι μας…». Το σπίτι μας, στα ανεμοδαρμένα ύψη του Αγκώνος (ως τούτη τη στιγμή που μιλάμε, διότι εγκέλαδος είναι αυτός) δεν πήγε πουθενά. Εντάξει, ας εξαιρέσουμε κάποια σπασμένα γυαλικά, κάποια βιβλία και σιντί που εκτοξεύθηκαν από τη θέση τους (πάντα ο σεισμός κυνηγάει τον πιο τσαπατσούλη, δηλαδή εμένα) και ένα μοροφίντο που ήταν από λόγου του και πιτσικάρισε λίγο παραπάνω, όπως και μια παράγκα και κάτι ξερολιθιές που μάλλον αποφάσισαν ότι ο επί γης βίος τους έχει πλέον τερματιστεί. Την καταλαβαίνω τη μάνα μου όμως. Συνέχεια Πῶς φιλοτεχνεῖται ἕνα χρυσελεφάντινο ἄγαλμα;
Ἐπάνω τὸ χρυσοελεφάντινο ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς (κατ’ ἐκτίμησιν ἀντίγραφον) ποὺ τὸ ἐφιλοτέχνησε ὁ Φειδίας.
Τὸ ἐλεφαντοστοῦν, ἔχουμε πεῖ, δὲν κάμπτετε.
Ἔκαναν προσπάθειες οἱ ἐπιστήμονες μὲ ὅλα τὰ εἴδη καὶ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ κάμψουν τὸ ἐλεφαντόδοντο.
Ἔως καὶ ζεστὸ τυρόγαλο ἔβαλαν, μήπως καὶ τὸ λυγίσουν…
Ἀλλὰ τίποτα!!! Συνέχεια
Τὰ ὄνειρα χρειάζονται μία εὐκαιρία.
Σήμερα καταλαβαίνεις πόσο εὐλογημένος εἶσαι.
Μέσα σου ὑπάρχει ἕνα ὄνειρο ποὺ τὸ διατηρεῖς στὸ ἱερὸ καταφύγιο τῆς ψυχῆς σου.
Τὶς στιγμὲς τοῦ ἐνθουσιασμοῦ ξεχειλίζεις ἀπὸ δύναμι καὶ αὐτοπεποίθησι γιὰ τὶς χρυσὲς δυνατότητες ποὺ ξετυλίγονται ἐμπρός σου.
Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἐνθουσιασμὸς εἶναι ἕνα συναίσθημα ποὺ δύσκολα μπορεῖς νὰ τὸ ἀντέξῃς μόνος, τὸ ἐκμυστηρεύεσαι στοὺς ἀγαπημένους σου. Συνέχεια

