«Τίμιε Σταυρωμένε μου,
Που΄ταν δική σου μέρα
Και γιάντα δεν την έκοβες
Του Γερμανού την χέρα»
Μόλις είχε ξημερώσει η μέρα του Σταυρού, δεκατέσσερις του Σεπτέμβρη. Ανύποπτοι οι κάτοικοι του Βαχού καταπιάνονταν με τις καθημερινές δουλειές στα χωράφια τους, άλλοι βοσκούσαν τα ζώα τους κι άλλοι κουβαλούσαν ξύλα για το χειμώνα.
Την ηρεμία του φθινοπωριάτικου πρωινού την τάραξαν ξαφνικά
κροταλίσματα όπλων και φωνές που δεν είχαν τίποτε το ανθρώπινο.
Ο βαρβαρικός στρατός μπούκαρε σαν Συνέχεια





