Ἀπέτυχαν στό νά διατηρήσουν τήν τρύπα τοῦ ὅζοντος;

Στην εικόνα που έδωσε στην δημοσιότητα η NASA με βυσσινί και μπλε χρώμα απεικονίζονται οι περιοχές που υπάρχουν οι μικρότερες συγκεντρώσεις όζοντος πάνω από την Ανταρκτική. Με κίτρινο και κόκκινο χρώμα απεικονίζονται οι περιοχές με τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις όζοντος

Ἕνα σημεῖον ποὺ μὲ προβληματίζει ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα τὸν τελευταῖο καιρὸ εἶναι τὸ πόσο μεγάλη ζημιὰ ἔχουν προσπαθήσει κάποιοι νὰ κάνουν στὸν πλανήτη μας. 

Ὄχι γιατὶ ὁ πλανήτης εἶχε πρόβλημα, ἀλλὰ διότι κάποιοι ἐφρόντισαν πρὸ κειμένου νὰ ἀποκτήσῃ πρόβλημα.

Συνέχεια

Χίλια χρόνια Εὐρώπη!

Καὶ τὶ χρόνια!
Αἷμα, αἷμα, αἷμα…

Δὲν ἄλλαξε οὔτε ἕνα ἀπὸ τὰ «χρωματάκια» ποὺ βλέπουμε παρακάτω, δίχως ποταμοὺς αἵματος!
Συνέχεια

Ὀστᾶ ζώων ἡλικίας 9 ἑκατομμυρίων ἐτῶν ἀνεκαλύφθηκαν στήν Πλατανιά Δράμας

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΟΣΤΑ ΙΠΠΑΡΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΜΗΛΟΠΑΡΔΑΛΗΣ

Απολιθωμένα οστά προϊστορικών ζώων, ηλικίας 5 έως 9.000.000 ετών, ανακάλυψαν επιστήμονες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην περιοχή της Πλατανιάς (25 χλμ. Α. Δράμας), έπειτα από υπόδειξη του δημάρχου Παρανεστίου, Νικ. Καγιάογλου, αλλά και των κατοίκων της.

Την έρευνα συντόνισε η καθηγήτρια Γεωλογίας-Βιολογίας και δρ. Παλαιοντολογίας του ΑΠΘ, Ευαγγελία Τσουκαλά.

Στην επιστολή που απέστειλε στον Δήμο αναφέρει μεταξύ άλλων:  Συνέχεια

80.000 $ στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ 17χρονη!

Mια Ελλάδα, ζει και αναπνέει εκτός Ελλάδος .

Δεν ξέρω αν και σε τι μπορούμε να προσβλέπουμε από τους ομογενείς μας, (γιατί αν προσβλέπουμε σε εμάς,μαύρα τα μαντάτα) αλλά κάτι τέτοιες ειδήσεις μας γεμίζουν χαρά και αισιοδοξία.

Συνέχεια

Ἡ ῥάτσα σου γεννήθηκε γιὰ νὰ πολεμάῃ τὸ ἀδύνατο καὶ νὰ τὸ νικάῃ!

Δείτε πως έχει το πράμα.
Στην αρχή σε αγνοούν.
Στη συνέχεια σε κοροϊδεύουν.
Μετά σε πολεμούν.
Στο τέλος νικάς.

Τὸ ἀληθινὰ δικό μας χρέος…

Να ‘μαστε το λοιπόν. Καθόμαστε στο ίδιο καφενείο, σε χωριστά τραπέζια και ρουφάμε τον πικρό καφέ μας. Τα μάτια μας κοιτάζουν στον δρόμο που περνά από μπροστά μας και είναι αδειανός. Μερικοί τρελοί πάνε κι έρχονται μέσα σε μία νεκρική σιγή. Δεν υπάρχουν παιδιά τριγύρω μας, δεν υπάρχουν φωνές, δεν υπάρχει ζωή. Μόνο εσύ κι εγώ, κοιτάζουμε στο βάθος του δρόμου, με μάτια βουρκωμένα, που αναστενάζουν βουβά…