Γιατί τροφοδοτεῖται τόσο πολύ τό μῖσος;

Ἐκτελέστηκαν ἀπὸ τὴν Ἀστικὴ τάξη!

Ὄχι, παραδείγματος χάριν, ἔπεσαν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν λαϊκῶν ἀγώνων. Συνέχεια

Ἰδέες ἔχουν ἀλλὰ γιὰ …ἐντιμότητα οὔτε λόγος!!!

Ὁ ἕνας μ@λάκας λέει νὰ ἀλλάξουν τὰ βιβλία στὰ σχολεῖα γιὰ νὰ μὴν ἐνοχλῶνται οἱ γυφτοσκοπιανοί.
Ὁ ἄλλος μ@λάκας λέει νὰ σταματήσῃ ἡ ἔπαρσις καὶ ἡ ὑποστολὴ τῆς σημαίας γιατί εἶναι «ἐθνικισμός».
Ἕνας ἄλλος μ@λάκας λέει νὰ φύγουν τὰ θρησκευτικὰ ἀπὸ τὰ μαθήματα τῶν σχολείων.
Ἕνας τέταρτος μ@λάκας λέει νὰ σταματήσουν οἱ παρελάσεις στὶς Ἐθνικὲς ἐπετείους διότι εἶναι κατάλοιπο τοῦ χιτλερισμοῦ.
Ἕνας πέμπτος μ@λάκας λέει νὰ σταματήσῃ ἡ πρωϊνὴ προσευχὴ στὰ σχολεῖα γιατί εἶναι κατάλοιπο τῆς χούντας.
Ἴσαμε πέντε κάρα μ@λακίες. Συνέχεια

Ὑπάρχουν πολλοὶ …«ἐγκληματίες καστανάδες» ἀνάμεσά μας!!!

Ἀπορῶ πῶς ἦταν αὐτὸ τὸ ἀνθρωπόμορφο κάθαρμα ἐλεύθερο τόσο καιρὸ ἀνάμεσα σὲ νομοταγεῖς καὶ εὐυπολήπτους πρεζεμπόρους, τέκνα τῆς κυβερνήσεως Σύριζα. Συνέχεια

Ὕμνοι (;;;) γιὰ τὴν «παγκόσμια ἡμέρα ποιήσεως»!!!

Παγκόσμιος ἡμέρα ποιήσεως σήμερα…

Θὰ σᾶς παρουσιάσω δύο ποιητὲς ποὺ ὅταν τοὺς διάβασα παράτησα τὴν ποίηση αὐτό-ἐτέθην ἐκτὸς συναγωνισμοῦ καὶ τώρα ἀρμέγω βουβάλια στὴν Βόρειο Ἑλλάδα ἐνῶ τὶς ἐλεύθερες ὧρες μου μεταφέρω παγόβουνα στὰ μπαράκια τῆς Ἰσλανδίας καὶ δόξα νὰ ‘χῃ ὁ γιαραμπὴς τὴν βγάζω… Καί τό βασικότερο; Δὲν γελοῦν πιὰ μαζύ μου…
Συνέχεια

Δημοσιοποιημένα ἐγκλήματα ὑποδεικνύουν τὸ …τέλος!!!

Αὐτὰ ποὺ γεννοῦν καθολικὸ πόνο, δάκρυ καὶ ὀργὴ σὲ ὅλους μας, εἶναι ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μετατρέπουν ὁλοκλήρους πληθυσμοὺς σὲ ἀθῶα θύματα. Ὅσο περισσότερα τὰ θύματα καί, ἰδίως, ὅσο περισσότερα τὰ ἀθῷα θύματα, τόσο μεγαλύτερες οἱ ῥωγμὲς στὶς τάξεις τῶν (φερομένων ὡς) κρατούντων. 

Δὲν φοβοῦνται οἱ (φερόμενοι ὡς) κρατοῦντες ὄλα τὰ θύματά τους. Τὰ πολλά, τὰ θύματα τῶν νομομαγειρευμάτων, τῶν οἰκονομικῶν ἀφαιμάξεων, τῆς ὁμογενοποιήσεως δὲν τὰ φοβοῦνται. Καὶ δὲν τὰ φοβοῦνται διότι ἔχουν πρὸ πολλοῦ ἐκπαιδευθῆ καὶ προετοιμασθῆ πρὸ κειμένου νὰ τὰ ἀπαξιώνουν καὶ νὰ τὰ περιθωριοποιοῦν.

Συνέχεια

Μαρτυρίες

  • Πριν κάποια χρόνια, εδώ στο Στρασβούργο, περπατούσα στους διαδρόμους του Ευρωκοινοβουλίου, μαζί με τον φίλο μου Σταύρο Δήμα, που ήταν τότε Επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ.
    Συνέχεια