Ἡ ὀχύρωσις τῶν Βοῤῥείων Συνόρων 1936-1940…

Ἑλληνικὰ χέρια, ἑλληνικὰ λεφτὰ κι ἑλληνικὴ τεχνογνωσία
κατασκεύασαν ἕνα μέγιστο τεχνικὸ ἔργο

 

Τοῦ Θ. Π. ΤΑΣΙΟΥ*

    1. Τώρα ποὺ προωθοῦνται (ἢ συνωθοῦνται) τὰ Μεγάλα Τεχνικὰ Ἔργα. Τώρα ποὺ τὰ ἒργα Πολιτικοῦ Μηχανικοῦ (μαζὺ μὲ τὰ οἰκοδομικά) ἀναγνωρίσθηκαν ὡς ἡ μεγαλύτερη Βιομηχανία τῆς Χώρας. Τώρα ποὺ ὁ ἐθνικός κομφουζιονισμός ἀμβλύνεται καὶ ἐπιτρέπει τὴν ὑπέρβαση τῆς φαρισαϊκῆς ἐξίσωσης «ἐργολάβος ἲσον ἀπατεῶν». Τώρα εἶναι (ἐπιτέλους) καιρὸς ν’ ἀναμνησθοῦμε ὅτι ἑλληνικὰ χέρια, ἑλληνικὰ λεφτά, ἑλληνικὴ διευθυντικὴ ὀργάνωση κι ἑλληνικὴ τεχνογνωσία, κατασκεύασαν ἕνα μέγιστο τεχνικὸ ἔργο: Τὴν ὀχύρωση τῶν Βορείων Συνόρων τῆς Χώρας, κατασκευασμένη ἀπ’ τὸν Ἑλληνικό Στρατὸ κι ἀπ’ τοὺς Ἕλληνες Μηχανικούς. Συνέχεια

Ἡ παραμονὴ τῶν Τσάμηδων στὴν Ἑλλάδα.

τοῦ Σαράντου Καργάκου

Ὅπως ἀναφέραμε, πρόθεση τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων ἦταν νὰ ἐκδιώξουν μὲ κάθε θυσία τοὺς Τσιάμηδες, ποὺ ἦταν σίγουρο ὅτι θὰ μας δημιουργοῦσαν προβλήματα. Γράφει σύγχρονος ἱστορικός: «Ὅπως ἦταν φυσικό, οἱ ἑλληνικὲς ἀρχὲς ἀνέλαβαν ἀπὸ τότε (σημ. Σ. Ι. Κ. δηλαδὴ τὸ 1925) ἀληθινὴ «ἐκστρατεία» γιὰ νὰ πείσουν τοὺς Τσάμηδες νὰ φύγουν, καταβάλλοντας μάλιστα ἰδιαίτερη προσπάθεια γιὰ τὸν προσεταιρισμὸ τῶν «θρησκευτικῶν τους ἀρχηγῶν», δηλαδὴ τῶν μουφτήδων. Συνέχεια

Ὁ Κολοκοτρώνης ἀπαντᾶ! (ἀναδημοσίευσις)

Ἀναδημοσιεύω μερικὰ ἀφιερώματα γιὰ τὸ …«ἀγαπημένο μας ΕΛΙΑΜΕΠ» καὶ τὴν «ἱστορία τοῦ ΣΚΑΙ(γάιδαρο)» πρὸ κειμένου νὰ …φρεσκάρουμε τὴν μνήμη μας.

Κύριε («ἱστορικέ») Βερέμη. Κι ἐσεὶς οἱ σύμβουλοί του καὶ συνεργᾶτες του. Ἐὰν πράγματι γνωρίζετε γράμματα, διαβᾶστε τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα. Πιστεύω ὅτι θ σς βοηθήσῃ διαιτέρως.

Ἴσως ὅμως νὰ σᾶς δυσκολεύῃἡ γλώσσα τοῦ Γέρου κάπως….

Νὰ βοηθήσω λοιπόν λίγο. Ἔχουμε καὶ λέμε:

1ον . Τὴν λέξι  «μπέσα» τὴν ἔχετε ἀκούσει ποτέ; Εἶναι μία συνήθεια ποὺ εἶχαν ( κι εὐτυχῶς ἀκόμη ἔχουν) κάποιοι ἄνθρωποι,  κυρίως ἄντρες, καὶ φορ στν τήρησι το λόγου ποὺ  Συνέχεια

Ἰερᾶς Ἐξετάσεως …«ἰατρικὴ συνταγή»!!!

Ἕνα δεῖγμα «πολιτισμοῦ» τῶν Εὐρωπαίων…
Ἰατρικὴ συνταγὴ τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως, κατὰ τὸν Μεσαίωνα…
(Πολὺ γέλιο!!!!) Συνέχεια

Οἱ Νίκες τῆς Ὀδησσοῦ – Βόῤῥειος Θράκη

Χρυσὸ ζεῦγος ἐνωτίων (σκουλαρίκια), τῶν ἑλληνιστικῶν χρόνων (4ος π.Χ. αἰ.), ποὺ ἀναπαριστοῦν τη θεὰ Νίκη. Ἀπὸ τὴν Ὀδησσὸ τῆς Βορείου Θράκης.

     Προσέξτε τὴν περίτεχνη  ἐργασία τοῦ κοσμήματος, ποὺ φανερώνει τὸ ὑψηλὸ ἐπίπεδο τῆς μικροτεχνίας καὶ τῆς χρυσοχοΐας!

     Οἱ Νίκες φοροῦν μανδύα, ποὺ ἀφήνει ἀκάλυπτο τὸ σῶμα τους, σανδάλια καὶ ἐνώτια. Κρατοῦν ψηλὰ, μὲ τὸ ἕνα χέρι, ζωόμορφο θρακικὸ ρυτό, ποὺ στὸ κάτω μέρος του, ἀπεικονίζει κεφάλι ἐλαφιοῦ. Μὲ τὸ ἄλλο χέρι, ἀποδίδουν σπονδή. Συνέχεια

Τὰ δεινὰ τῆς Βοῤῥείου Θράκης

   Τό 1878, ὁ ρωσσικὸς στρατὸς νικῶντας τοὺς Τούρκους, δίνει στὴν Ρωσσία τὸ δικαίωμα νὰ θέσῃ τοὺς ὄρους της στὴν ἡττημένη ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία. Τότε, μὲ τὴν ἔπαρση τοῦ νικητοῦ, στὸν Ἅγιον Στέφανον -προάστιο τῆς Κωνσταντινουπόλεως- ἡ Ρωσσία ἐπιβάλλει τὴν δημιουργία τῆς μεγάλης Βουλγαρίας. Ἡ συνθήκη τοῦ Βερολίνου ὅμως ποὺ ἀκολούθησε στὴν συνέχεια καὶ ἀντικατόπτριζε τὴν διαφωνία τῶν εὐρωπαϊκῶν δυνάμεων στοὺς ὄρους τῆς Συνθήκης τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, ἀκυρώνει τὴν προϋπάρχουσα συνθήκη, ἐπιβάλλει τὴν δημιουργία ἑνὸς μικρότερου, πριγκιπάτου τῆς Βουλγαρίας, ἐνῷ ἡ Ἀνατολικὴ Ρωμυλία ἐπιστρέφει στὴν ὀθωμανικὴ «ἀγκαλιὰ», ἔχοντας ὡς πρωτεύουσα τὴν Φιλιππούπολη. Συνέχεια