
Αὐτὸ τὸ θέμα ποὺ ἔχει ἀνακύψει μὲ τὴν «γραμματικὴ» δὲν μὲ ἀφήνει νὰ ἡσυχάσω.
Περπατῶ, ὁμιλῶ, ὁδηγῶ καὶ τοὺς ….σκέπτομαι!
Τέτοιαν ξετσιπωσιὰ δὲν ἔχω ξαναδεῖ στὴν ζωή μου!
Εἴπαμε, πετάγεται ἀπὸ ἐδῶ ἕνας Μπαμπινιώτης, βρίσκει καὶ κάτι κολλητάρια του μέσα στὸ ΕΛΙΑΜΕΠ, δίδει κι ἀναφορὰ γιὰ τὰ πεπραγμένα του στὴν Ἀμερικανικὴ Πρεσβεία, καὶ σιγὰ σιγά, λίγο λίγο, χρόνο τὸν χρόνο, τὸν σπρώχνουν, σπρώχνεται… Τέλος πάντων ἀναρριχᾶται…
Ἀλλὰ τὸ ἔκανε μὲ τὸ μαλακό, στὸ κρυφό, στὸ ὑποβόσκον…




