Καὶ ξεκίνησε ἀπὸ τὰ …ὑψηλὰ πατώματα…Ἔτσι, γιὰ νὰ μὴν ξεφύγῃ κάποια μικρὴ τράπεζα…
Δῆλα δή, γιὰ νὰ μιλᾶμε σὲ ἁπλᾶ ἑλληνικά, δὲν ξεκινᾶ ἡ χρεωκοπία ἀπὸ κάποιαν περιφερειακὴ τράπεζα ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κορυφή τους… Γιατί; Διότι πρέπει νὰ πάντα νὰ καταῤῥεύσουν ταὐτόχρονα κι ὄχι νὰ ἐπιμεριστοῦν οἱ καταῤῥεύσεις. Αὐτὸ σημαίνει πὼς δὲν συμφέρει νὰ καταῤῥεύσῃ κάποια τράπεζα στὴν Ἑλλάδα ἤ στὴν Γαλλία ἤ στὴν Κίνα… Στὴν κορυφὴ εἴπαμε… Ἐκεῖ ποὺ βρωμᾶ τὸ κεφάλι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: διεθνεῖς τοκογλύφοι
Ἀθῶος ὀ Πάχτας γιὰ ὅλα του τὰ ἐγκλήματα!
Ἡ φράσις τοῦ Καμμένου, γιὰ λυντζάρισμα τοῦ Πάχτα, πυρῳδότησε ὅλα τὰ συναισθήματα ἀνθρωπισμοῦ μας, ὅλες τὶς πανάρχαιες δεικλίδες ἀσφαλείας καὶ μᾶς ᾡδήγησε στὸ νὰ ξεχάσουμε τὰ πάντα, διότι ἡ ὀργὴ ἐξεχείλισε… Ὄχι καὶ λυντζάρισμα… Ὄχι καὶ νὰ λυντζάρουν οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκιδικῆς τὸν Πάχτα… Συνέχεια
Ὁ ἐχθρός δέν εἶναι ἡ Χρυσῆ Αὐγή
«Πόσο ψέμα, πόση προπαγάνδα, πόσες παπαριές θα ακούσουμε την ώρα που τα κανάλια καλούν σε αυτοσυγκράτηση…δείχνοντας για ώρες τις κηλίδες αίματος του δολοφονηθέντος και συνδέοντας το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τη Χρυσή Αυγή … Συνέχεια
Μὴ πῇς «χρυσῆ αὐγή»… Χάθηκες!!!
Μπουρδέλο καὶ μὲ τὴν βούλα…
Μόνον εἰσιτήριο δὲν ἔχουν κόψῃ ἐκεῖ μέσα… Διότι ἀπὸ ἄρτο καλὰ πηγαίνουν… Ἔχουν φάῃ τὸν ἄμπακο!!! (Κι ὄχι μόνον ἄρτο… Καὶ σουβλάκια, καὶ πίτσες, καὶ γεμιστά, καὶ παστίτσια καὶ μουσακάδες… Ὄρεξι μεγάλη τὴν ἔχουν…)
Στὰ θεάματα ὅμως μᾶς τὰ χαλοῦσαν λίγο, τώρα τελευταῖα…
Ὅλο «ΝΑΙ» καὶ «ΝΑΙ» ἦσαν ἐκεῖ μέσα… Βαρεθήκαμε νὰ τοὺς ἀκοῦμε καὶ νὰ τοὺς ξανακοῦμε…
Τί; Δέν καταλάβατε σέ ποιούς ἀναφέρομαι;
Μὰ στὰ πιντιὰ τὰ δικά μας… Τὰ κουδουνισμένα μας! Συνέχεια
Τοῦ ἀπειλοῦν τά παιδιά;

Σιγὰ μὴ καὶ ἰσχύουν αὐτὰ ποὺ ψηφίζει ἤ αὐτὰ ποὺ δηλώνει πὼς ἀπεφασίσθησαν… Μά τί λέμε τώρα;
Ἐγὼ πάλι αὐτὸ τὸ «θὰ σὲ φάω λάχανο» δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Κάποιοι ἀπειλοῦν τὸν Βιρβιδάκη, μετὰ ἀπὸ τὶς «παμψηφεῖ» ἀνακοινώσεις ποὺ ἔκανε ἀπὸ τὴν θέσι τοῦ προέδρου τοῦ βο(υ)λῆς. Γιατί βρέ παιδιά; Τί σᾶς ἔκανε τό ζωντόβολο;
Ποιός μωρέ ἔβαλε τόν κάθε Βιρβιδάκη στό μπουρδέλο μέσα; Ἐμεῖς δέν τόν ἐβάλαμε; Ἐμεῖς δέν ἐβάλαμε τόν Ἀντώνη, τόν Κώστα, τόν Μπένυ, τόν Ἀλέξη, τήν Τασία, τόν GAP, τόν μπῆξε καί τόν δεῖξε ἐκεῖ μέσα; Γιατί κλαιγόμαστε σάν τίς χῆρες στό κρεββάτι σήμερα;
Δημοκρατία δέν θέλαμε; Τί στά κομμάτια; Μονομερῶς καί στήν δημοκρατία; Συνέχεια

