Ἐχθὲς τὸ βράδυ ἀκούσθηκε στὸ ΑΡΤ: Ἡ ἀστυνομία ἔστειλε σῆμα στὸν Ἀλέξη πὼς ἐὰν ἐμφανισθῇ στὸ κέντρο τῆς Θεσσαλονίκης δὲν θὰ μπορῆ νὰ τὸν προστατεύσῃ!!!
Νὰ δοῦμε πὼς θὰ ἐμφανισθῆς στὴν ΔΕΘ Ἀλέξη!
Θὰ εἴμαστε ὅλοι ἐκεῖ!!!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: διεθνεῖς τοκογλύφοι
Φοβοῦνται καὶ τὴν …σκιά τους τὰ σαπρόφυτα!!!
Θυμᾶμαι λοιπὸν τὴν χ-ἄννα, τὴν νταράλα (κι ὄχι νταλάρα, ὅπως διαδίδεται), ποὺ στὴν παρέλασιν τῆς 25ης Μαρτίου τοῦ 2011, ἔφαγε ἄγριο …κράξιμο. Λίγο ἀργότερα παρητήθη, διότι δὲν …ἄντεξε!!! (Ἰούνιος τοῦ 2011.)
Ἀλλὰ μία καὶ θυμήθηκα τὴν Νταράλα….(ἡ ὁποία, ἐξ ὅσον γνωρίζω, ἀκόμη δὲν ἔχει πληρώσει αὐτὰ ποὺ μᾶς χρωστᾶ!!! Ξεχνᾶ τὸ τσαμένο καὶ πρέπει νὰ τῆς τὸ θυμίζουμε συχνότατα!!! Κυρά Νταράλα, 300.000 εὐρόπουλα!!! Κάτι φόρους... ΦΟΡΟΥΣ!!!! Ἀκόμη τὰ χρωστᾶς! Κι ἐσὺ καὶ τὸ ἀγαπημένο σου τὸ συντροφάκι! Γιὰ φρόντισε παρακαλῶ….)…
…Κράξιμο οἱ Περιστεριῶτες!! Φῦγε νὰ φωνάζουν!!! Ποῦ νὰ ξεκολλήσῃ ἡ Νταράλα!!! Κόλλα… Πεῖσμα!!! Δημοκρατία!!! (Λέει ἐκείνη…. Δικῆς τους ἐφευρέσεως δημοκρατία, ἀλλὰ τί νά κάνουμε;)…
Ἱστορικὲς (ἀναγκαῖες γιὰ ὅλους μας) ἀποδομήσεις…
…καὶ ποὺ ἐὰν τὶς συνειδητοποιήσουμε, θὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ πόσο ἀνθελληνικὸ μόρφωμα εἶναι τὸ (κατ’ ἐπίφασιν) κράτος «Ἑλλάς»!

Εἶναι ἔκδηλος ἡ πίκρα καὶ ἡ ἀπογοήτευσις ποὺ ἀναδύεται ἀπὸ τὴν μελέτη τῶν προσφάτων ἱστορικῶν γεγονότων. Συναισθήματα θλίψεως καὶ ὀργῆς πλημμυρίζουν κάποιον (ὄχι ἀπαραιτήτως συστηματικό) ἐρευνητὴ τῆς Ἱστορίας, ὅταν καταπιάνεται μὲ τὴν μελέτη τῶν (ἔστᾦ) γνωστῶν (καὶ ἀποδεκτῶν), τοὐλάχιστον, ἱστορικῶν γεγονότων. Ἰδίως δὲ τοὺς τελευταίους δύο αἰῶνες, ποὺ ἐπισήμως διαθέτουμε καὶ «ἑστία ἐλευθέρα» (λέει), κατὰ τὰ διεθνῆ πρότυπα, εἶναι πασιφανὲς τὸ πόσο πολὺ οἱ ἀπ΄ εὐθείας ἐκπρόσωποι τῶν τοκογλύφων μερίμνησαν (καὶ μεριμνοῦν) γιὰ νὰ παραμείνουμε ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους «οἰκειοθελῶς», βάζοντας χέρι ἰδίως στὶς ἱστορικὲς ἀποδείξεις, ποὺ θὰ τοὺς ἀποκαθήλωναν. Συνέχεια
Ὑπῆρξε ἀντίλογος στίς προπαγάνδες τΣΥΡΙΖΑ γιά τήν Μακεδονία;
Κάποια Ἑλληνόπουλα κατάφεραν καὶ μπῆκαν μέσα στὴν ὁμιλία τοῦ Μηταφίδη στὴν ΔΕΘ καὶ τραγούδησαν τὸ «Μακεδονία ξαουστή»!!!!
Μπράβο στὰ παιδιά! Συνέχεια
Ψῆφος στούς ἐκτός Ἑλλάδος Ἕλληνες ἤ στούς ἀλλοδαπούς;
Καί μάλιστα ἰσότιμος;
Μέ ποιό κριτήριον; Μέ τό καραμανλικό; Μέ τό μΠατΣοΚικό; Ἤ μέ τό ἀριστερο-ἐθνομηδενιστικό;
Μέ ποιό ἀπό ὅλα; Σέ ποιές ἡλικίες; Θά ψηφίζουν καί αὐτοί πού μόλις ἔφυγαν καί αὐτοί πού οὐδέποτε πάτησαν τά χώματά μας;
Μήπως ἀγνοοῦμε πώς οἱ περισσότεροι συμπατριῶτες μας (ἰδίως στὶς Η.Π.Α. καί, ἀπολύτως δικαιολογημένα*), εἶναι ἀπροκάλυπτα (στὴν πλειοψηφία τους) προσηλωμένοι σέ συγκεκριμένες κομματικές ὑστερίες, τάχα μου δεξιόστροφες;
Συνέχεια
Θά παύσουμε (ἐπὶ τέλους!) νά πιστεύουμε πώς ἔχουμε «ἡγέτες»;
Ἤ ἔστὧ μόνον νά ἐλπίζουμε πώς ἴσως κάποτε θά ἐκπροσωπήσουν τά δικά μας (πραγματικά) συμφέροντα;

Σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες ἐξουσίας κυριαρχεῖ μία καὶ μόνον ἀλήθεια: δὲν ἔχουμε ἡγέτες. Ἔχουμε δεσμοφύλακες.
Τὸ ἐὰν παραλλήλως, μέσα ἀπὸ τὶς σύγχρονες δημοκρατικὲς διαδικασίες, διατηροῦμε καὶ ψευδαισθήσεις περὶ τῆς ἐπιλογῆς τους, τότε βιώνουμε τὸν μῦθο μας, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν …κοσμάρα μας!!!
Πρὸς τοῦτον, κατ’ ἐμέ, δὲν χρειάζεται νὰ στιγματίζουμε τοὺς ψηφοφόρους, ἐφ΄ ὅσον εὔκολα κάποιος παρατηρητὴς ἀντιλαμβάνεται ὅτι κι αὐτοὶ θύματα εἶναι, ποὺ ὅμως (γιὰ τοὺς ὁποίους δικούς τους λόγους) αὐτο-κατηγορῶνται ἢ αὐτό-παρηγορῶνται γιὰ τὶς περὶ ψήφου ἐπιλογές τους. Συνέχεια