Τὸ πραγματικὸ πρόβλημα σήμερα δὲν εἶναι πρόβλημα ἐξουσίας, οὔτε κἂν οἰκονομικό. Ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ εἶναι οἱ νόμοι. Μὲ ἀπλὰ λόγια, κάποιοι σκιωδῶς τόσα ἔτη ἄλλαζαν τοὺς νόμους καὶ τοὺς ἀντικαθιστοῦσαν μὲ παράνομα ρεγουλαρίσματα καὶ ὑπορεγουλαρίσματα, ποὺ φαινόντουσαν ἀθῶα καὶ περνιόντουσαν σὲ ἄσχετα νομοσχέδια, ποὺ οὐδεῖς πρόσεχε, συχνὰ οὔτε αὐτοὶ ποὺ τὰ ὑπέγραφαν.
Ἔτσι στήθηκαν τὰ καρτέλ, τὰ χρηματοοικονομικὰ «προϊόντα», ἡ τραπεζικὴ ἀσυδοσία, τὸ καρτὲλ τῶν πατεντῶν καὶ πνευματικῶν δικαιωμάτων (ποὺ οὐσιαστικὰ δὲν ἔχουν, ἀλλὰ ποὺ ἔχουν ὑφαρπάξει μέσω ὑπογείων ἀπατεωνιῶν) καὶ ὅλα τὰ ἄλλα δεινά. Νόμοι. Ἐδῶ εἶναι ὅλο τὸ ζουμί. Συνέχεια
Καὶ μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια κρίσεων φθάνουμε στὴν οὐσιαστικὴ αἰτία: Δίκη καὶ Νόμοι. Ἐὰν αὐτὰ εἶχαν λειτουργήσει, δὲν θὰ εἶχαν συμβεῖ ποτὲ τὰ τόσα ἔκτροπα, οὔτε οἱ νόμοι θὰ εἶχαν ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ ὕβρεις.
