Ἡ μειοδοσία τῆς ἐκχωρήσεως τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας, ἡ ὁποία σαφῶς καὶ δὲν ἐξεκίνησε -παρὰ μόνον (βάσει τῶν δικῶν τους ὀργανογραμμάτων) ἔληξε- μὲ τοὺς (φερομένους ὡς) σημερινοὺς κυβερνῶντες μας, εἶναι μία μεγάλη πληγή, ποὺ ἄνοιξε πρὸ δεκαετιῶν καὶ ἀκόμη κακοφορμίζει. Πῦον, χολὴ καὶ πολλὲς ἄλλες ἀδενικὲς ἐκκρίσεις μᾶς διατηροῦν, σὲ ἕναν βαθμό, δηλητηριασμένους, προερχόμενες ἀπὸ συσσωρευμένη ὀργή, πίκρα, προδοσίες αἰώνων μὰ καὶ διαρκεῖς διαπιστώσεις.
Συναισθήματα ποὺ ἀλληλοσυγκρούονται μέσα μας, ἄλλοτε μᾶς ἐνεργοποιοῦν καὶ ἄλλοτε μᾶς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει. Ῥέουν ἐγκλωβισμένες στὸ σῶμα μας καὶ στὰ μυαλά μας, δηλητηριάζοντάς μας καὶ παγιδεύοντάς μας, σκέψεις ἀλληλο-ἀναιρούμενες, ποὺ ἁπλῶς ἀκόμη, σὲ μίαν ὑστάτη στιγμὴ ἀναλαμπῆς τῆς μαλθακότητός μας, μᾶς στρεβλώνουν τὴν ἀντιληπτικότητα, πρὸ κειμένου νὰ καθυστερήσουμε τὴν λήψιν τῶν ἀποφάσεων.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Θὰ πάρω μιὰν Ἀνηφοριά…
…νὰ βρῶ τὰ σκαλοπάτια ποὺ πᾶν στὴν Λευτεριά…
Οἱ στίχοι τοῦ Εὐαγόρα Παλληκαρίδου, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰ ἐπίκαιροι, ἠχοῦν διαρκῶς στὰ αὐτιά μου, ἰδιαιτέρως μετὰ τὴν ὑπενθύμισίν τους ἀπὸ τὸν φίλο Δημήτρη.
Μὰ λὲς καὶ ἡ θυσία εἶναι στὸ γονίδιό μας… Λὲς καὶ αὐτὰ τὰ λόγια γράφονται μὲ τὸ αἷμα μας… Συνέχεια
Τὰ …«στρουμφόσπιτα»!!!
Θαυμάζουμε, λέει, τοὺς Ἥρωες…
Καὶ πολὺ καλὰ κάνουμε… Τοὺς θαυμάζουμε διότι αὐτοί, κατὰ κάποιον τρόπο, ὑπερέβησαν τὰ δεσμὰ τῆς ἀνθρωπίνου φύσεώς τους καὶ ἀνῆλθαν ὑπὲρ ἄνω αὐτῶν, ὑπηρετῶντας -μᾶλλον συνειδητῶς- πανανθρώπινες Ἀξίες, Ἀρχὲς καὶ Ὁράματα… Καὶ εἶναι πανανθρώπινα αὐτὰ διότι ξεφεύγουν ἀπὸ τὴν τοπικότητα, ἐφ ὄσον, πρῶτα καὶ ἐπάνω ἀπὸ ὄλα, ὑπηρετοῦν τὴν Ἐλευθερία.
Συνέχεια
Χρειάζεται κι ὁ προδότης;
Ναί, χρειάζεται… Ὄχι γιὰ νὰ ἐπιτυγχάνῃ τοὺς σκοπούς του ὅμως, ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς κρατᾷ διαρκῶς ἐν ἐπιφυλακῇ, πρὸ κειμένου νὰ μὴν ἐπιτευχθοῦν οἱ σκοποί του. Συνέχεια
Ὥρα μας νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ τὸ «ἐμεῖς»!!!
Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀντιπαρέλθουμε τὴν καθημερινὴ βιαιότητα, νὰ σιτισθοῦμε καὶ νὰ καλύψουμε τὶς λοιπές μας ἀνάγκες, διαρκῶς καλούμεθα νὰ παραμένουμε δυνατοὶ κι ἀποφασισμένοι καί, σὲ ἕναν βαθμό, ἑτοιμοπόλεμοι. Ὅσο λιγότερο ἀποφασισμένοι, τόσο δυσκολοτέρα ἡ διαδρομή μας. Ὅσο περισσότερο ἀποφασισμένοι, τόσο πιὸ καλὰ τὰ ἀποτελέσματά μας. Συνέχεια