Τὶ θὰ ἤθελες νά κάνῃς περισσότερο ἤ λιγότερο στήν ζωή σου, γιά νά εἶσαι ἀληθινά εὐτυχής;
Σκέψου καὶ ἄφησε τὸν ἑαυτό σου ἀνοικτὸ στὶς θετικὲς ἀλλαγές.
Σπεῖρε τοὺς δικούς σου προσωπικοὺς σπόρους, ἄφησε τὴν εὔγλωτο εὐφυΐα Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ὀρθὸς Λόγος, ὀρθὰ δομημένη πραγματικότης.
Έχει γεμίσει ο τόπος διαφημίσεις του πράσινου… καφέ.
Τώρα πείτε μου, αλήθεια…
Μόνο που διαβάσατε τις παραπάνω λέξεις, δεν αισθάνεστε το μυαλό σας μπουρδουκλωμένο, μην ξέροντας αν πρέπει να φέρετε στη Συνείδησή σας το πράσινο χρώμα ή το καφέ;
Σαφέστατα πρόκειται για εισαγόμενο προϊόν, το αμετάφραστο “green coffee” και σαφέστατα όχι το Συνέχεια
Εἶδες τί σοῦ κάνει ἡ δημοκρατία;
Διάλογος μεταξὺ ἀνθρώπων ποὺ ὑποτίθεται πὼς διαλαλοῦν τὰ καλὰ τῆς χαμένης δημοκρατίας…
«Πρέπει νὰ ἀποκαταστήσουμε τὴν δημοκρατία»… «Πρέπει νὰ διώξουμε τὴν χούντα…»
«Πρέπει νὰ ἀπελευθερωθοῦμε…»
«Θαυμάσια», τοὺς ἀπαντῶ. Συνέχεια
Αὐτοπεποίθησις ἤ Ἔπαρσις;
Ἡ αὐτοπεποίθησις, ἤ ἄλλως ὁ αὐτοσεβασμός, ἡ αὐτογνωσία, ὁ αὐτοπροσδιορισμὸς ἑνὸς ἀτόμου, δὲν χαρίζεται!
Κερδίζεται…
Κτίζεται κάθε ἡμέρα, κάθε στιγμή, σὲ κάθε στροφὴ τῆς ζωῆς μας καὶ ἀφορᾷ στὸν τρόπου ποὺ ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ζοῦμε κι ὄχι στὸ πῶς οἱ ἄλλοι μᾶς ὁρίζουν.
Ἕνα ἄτομο ποὺ ἔχει αὐτοπεποίθησιν δὲν χρειάζεται νὰ λαμβάνει χειροκροτήματα. Συνέχεια
Μὲ κάθε τελευταία πνοὴ πεθαίνει καὶ λίγο ἀπὸ τὸν κόσμο…
του ανιχνευτή
Είμαι το παιδί που νοιώθει το κορμάκι του να εξαϋλώνεται απ’την πείνα όπως και τ’αδελφάκια του σε τόσες ρημαγμένες γωνιές του κόσμου και βλέπει τους γονείς του να ντρέπονται να το κοιτάξουν πια και να σκέφτονται το φούντο απ’την ταράτσα ή τη ληστεία.
Αφού πρώτα ο κόσμος σας μάς λήστεψε τη ζωή.
Ἀλήθεια, πιστεύεις ὅτι μέ ξέρεις;
Μοναξιὰ ποὺ κρύβουν οἱ ἄνθρωποι γύρω μας…
Ἀπομόνωσιν…
Ἀπογοήτευσιν..
Φόβους…
Ἀνασφάλειες…
Ἀγωνίες… Συνέχεια