Ἔχω πολλὲς φορὲς καταγγείλῃ ὅλα τὰ κόμματα, ἰδίως τὰ φερόμενα ὡς ἀντιμνημονιακά, γιὰ τὰ ψεύδη ποὺ μᾶς πωλοῦν. Ἐὰν πράγματι ἤθελαν νὰ κάνουν κάτι οὐσιαστικὸ γιὰ τὸν τόπο καὶ τοὺς ἀνθρώπους του, θὰ εἶχαν παραιτηθῇ, ὑποχρεώνοντας οὐσιαστικῶς ὅλα τὰ μνημόνια νὰ εἶναι ἀκόμη σχέδια ἐπὶ χάρτου.
Οὔτε ὅμως τὸ ΚΚΕ, οὔτε ὁ τΣΥΡΙΖΑ, οὔτε ὁ Καμμένος καὶ φυσικὰ οὔτε ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἐτόλμησαν νὰ κάνουν κάτι τέτοιο.
Ἀποτέλεσμα; Ὅσο ὁ ἀριθμὸς τῶν βο(υ)λευτῶν παραμένει στοὺς τριακοσίους, ὅπως προβλέπει τὸ Σύνταγμα, οὐδέποτε θὰ τεθῇ θέμα ἀκυρώσεως τῶν ὅποιων ἀ-νομοθετημάτων τους, ἀπὸ τὸ ὑπάρχον πολιτικὸ σύστημα. Ἐὰν ὅμως σὲ μίαν, ὁποιαδήποτε, συνεδρίασι, ὁ ἀριθμὸς τῶν βο(υ)λευτῶν ἦταν 299, τότε, βάσει Συντάγματος, κάθε ψήφισμα αὐτῆς τῆς συνεδριάσεως θὰ ἦταν ἄκυρο. Ἄρα ἤ ἔπρεπε νὰ ἀντικατασταθῇ ὁ βο(υ)λευτὴς* ἤ νὰ πᾶμε σὲ ἐκλογές.
Φυσικὰ οὔτε ἕνας ἀπὸ τοὺς «ἐκπροσώπους» μας ἐπέλεξε τὴν παραίτησι. Οὔτε λόγος φυσικὰ γιὰ συνολικές, κομματικὲς παραιτήσεις. Οὔτε κἄν ἡ Ἀλέκα καὶ ὁ Ἀλέξης. Οὔτε κι ὁ Καμμένος, ποὺ βγῆκε, εἶπε ἀλλὰ μετὰ ἔσπευσε νὰ χωθῇ ξανὰ στὸ …καβούκι του. Συνέχεια →