Ὁ φίλος μου ὁ Χρῆστος ἒκανε τόν δυσάρεστο κόπο νά μέ ἐνημερώσῃ γιά τά νέα καμώματα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως. Τό ἂρθρον ἒχει δημοσιευθεῖ πρό μερικῶν ἑβδομάδων (17 Νοεμβρίου 2010) ἢδη στό διαδίκτυο (ἀπό ὃπου καί τό μεταφέρω σήμερα). Ἡ γελοιότης (καί ἡ τραγωδία ταυτοχρόνως) εἶναι ἡ πλήρης ἂγνοια καί ἀσυνειδησία τῶν οἰκογενειακῶν δομῶν πού οὐσιαστικῶς ἒδεσαν κι ἒστησαν τίς σημερινές μας κοινωνίες. Ὃμως, Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἡ Ἐλπίς πέθανε! Εἲμαστε ἐλεύθεροι!
Εἶχα σκεφθεῖ νά μήν ἐμπλακῶ στό γαϊτανάκι τῶν εὐχῶν…
Ἂλλως τε δέν περιμένω κάτι καλλίτερο μέσα στό 2011, ἀπό ὃσα ἒχουμε μάθει νά περιμένουμε.
Δέν μοῦ ἀρέσουν τά ψέματα καί οἱ ὑποκρισίες!
Ὁ λαός μας πολύ σοφά λέει πώς “ἡ ἐλπίς πεθαίνει πάντα τελευταῖα”.
Ἐγώ πιστεύω πώς ἡ Ἐλπίς ἒχει μόλις πεθάνει. Ἐπί τέλους!
Ἔχουμε δικαίωμα στό λάθος; Καί σέ ποιό λάθος;
Διάβαζα ἓνα ἐνδιαφέρον σημείωμα ἀπό τόν φίλο ΘΟΡΥΒΩΞ.
Τίτλος: «ἂσε με νά κάνω λάθος» (πατῆστε στόν τίτλο γιά νά τό διαβάσετε.)
Οὐσιώδεις προβληματισμοί πού μέ ἒβαλαν ὃμως σέ σκέψεις. Θά πρέπει νά διαχωρίσουμε κάποιους τομείς. Σέ ποιά σημεῖα ἐπιτρέπεται καί σέ ποιά σημεῖα ἀπαγορεύεται μία τέτοια θεώρησις.
Γράφει ὁ φίλος:
«Φαντάσου να θελήσεις να γίνεις χειρουργός ξεκοιλιάζοντας πτώματα. Και μετά, δοκιμάζοντας τις γνώσεις που αποκόμισες σε κάποιους αθώους που σε πίστεψαν. Φαντάσου να θελήσεις να γίνεις μαθηματικός προσπαθώντας να εμπνευστείς σύμβολα προκειμένου να αριθμήσεις τα πορτοκάλια που έχεις στο καλάθι σου»
Ξέρω πώς ἒρχεται, ἀλλά δέν ξέρω ἀκόμη τό πῶς….
Πρό 43 περίπου ἐτῶν ἡ πολιτική ἀναρχία (1), ἡ πίεσις τῶν ἀριστερῶν μηχανισμῶν καί κομμάτων (2) καί ἡ κακοδιαχείρισις τῶν οἰκονομικῶν τῆς χώρας (3), ἐπέσυραν τήν δικτατορία τῆς 21ης Ἀπριλίου.
Δέν εἶμαι αὐτή πού θά κρίνη ἐὰν αὐτό ἦταν ὀρθό ἢ ὂχι.
Αὐτό πού παρατηροῦμε ὃμως ὃλοι μας πλέον, εἶναι μία ἀνάλογος κατάστασις στήν σύγχρονη Ἑλληνική κοινωνία.
(1)Ἡ πολιτική ἒχει γίνει οἰκογενειακή ὑπόθεσις γιά τήν μεγαλυτέρα μερίδα τῶν «ἐκλεγμένων».
Τό θρᾶσος καί ἡ ἒπαρσις ἐκφράζονται μέ κάθε τρόπο προσβάλλοντας τήν νοημοσύνη μας καί τὶς ἀρχές μας.
Εἶναι πού αἰσθάνθηκες θεός.. Ἀλλά δέν ἢσουν!
Ὃσα ὃπλα κι ἐὰν διαθέσῃς, ὃσα χρήματα κι ἐὰν ῥίξῃς στήν ἀγορά, ὃση παραπληροφόρησι κι ἐὰν προσπαθήσῃς ……ἡ στιγμή ἒφθασε!
Δέν εἶναι πού τόσα χρόνια καταστρέφεις ἀτιμώρητα…
Δέν εἶναι πού δέν νοιάστηκες ποτέ γιά τούς νόμους τῆς φύσεως…
Δέν εἶναι πού καταστρατήγησες κάθε ἀρχή…
Τό ὓψωμα 731 καί τό πεδινόν …ὓψωμα τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος.
Τό ὓψωμα 731 ἐκτυπήθη ἀλύπητα ἀπό τόν ἰταλικό στρατό ἐπί ἑπτά ἡμέρες τήν ἂνοιξι τοῦ 1941. Ἀπό τά 731 μέτρα ὓψος κατέβηκε, λόγῳ τῶν σφοδρῶν βομβαρδισμῶν, στά 726 μέτρα! Οἱ νεκροί καί οἱ τραυματίες ἒφθασαν τούς 586 (400 τραυματίες) γιά τούς Ἓλληνες καί τούς 4000 (3000 τραυματίες) γιά τούς Ἰταλούς! Ἐδέχθη τοὐλάχιστον 18 ἐπιθέσεις!
Τό ἐνδιαφέρον ὃμως σημεῖον τῆς μάχης εἶναι οἱ θεατές της! Ὁ μεγάλος Συνέχεια