
…πνίγει πολλούς, ἴσως τοὺς περισσοτέρους.
Ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πανικοῦ ὅμως συμβαίνουν καὶ τὰ μεγαλύτερα ἀτυχήματα.
Φόβος γιὰ τὸ ἄγνωστον.
Φόβος καὶ γιὰ τὸ μοιραῖον.
Φόβος ποὺ μεγαλώνει καὶ καλύπτει σὰν σκιὰ πολλοὺς συμπολῖτες μας, τὸν ἕναν πίσω ἀπὸ τὸν ἄλλον, ἐνᾦ ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔως πρὸ ὁλίγου ἀκόμη ἀντιστέκοντο στοιχειωδῶς. Συνέχεια
Διότι, ὡς γνωστόν, γιὰ νὰ φθάσῃς κάπου, ἀπαιτεῖται, πρωτίστως, νὰ ξεκινήσῃς.

Μία ἐξαιρετικὰ σημαντικὴ λεπτομέρεια, ἀναφορικῶς μὲ τὸ πῶς κάθε ἕνας ἐξ ἡμῶν αἰσθάνεται γιὰ τὴν Ἐλευθερία, ἔχει νὰ κάνῃ μόνον μὲ τὸ πῶς ἐμεῖς βλέπουμε τοὺς ἑαυτούς μας.