Τὸ δυσκολότερον, ποὺ ὀφείλουμε στοὺς ἑαυτούς μας νὰ πράξουμε, εἶναι τὸ νὰ παραμένουμε διαρκῶς …μαθητές!!!
Πόσοι ἀπό ἐμᾶς λοιπόν τολμοῦν νά ξεπεράσουν τίς ὁποίες πεποιθήσεις τους καί νά λειτουργήσουν ὡς παιδιά, πού διαρκῶς ἐρωτοῦν γιά νά μαθαίνουν; Πόσοι ἀπό ἐμᾶς ἀντέχουν νά ἀφήσουν πίσω τους τήν …ἐνηλικίωσίν τους καί νά διδαχθοῦν ἀπό τά πάντα καί τούς πάντες; 
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ἕνα χαμόγελο! (ὑπενθύμισις)
Γιὰ τὸ χατήρι μίας φίλης, καὶ πολλῶν ἄλλων ποὺ ξέρω πὼς τὸ χρειάζονται, ἀναδημοσιεύεται σήμερα μὲ πάρα πάρα πάρα πολὺ μεγάλη πίστη πὼς θὰ τὰ καταφέρουμε!
Εἶναι τὸ μεγαλύτερο ὅπλο μας! Δὲν ἔχουμε κανένα ἄλλο, πλὴν αὐτοῦ!
Ξέρω, πονᾶμε. Ξέρω, δὲν γίνεται νὰ κρυώνῃ τὸ παιδί σου καὶ νὰ χαμογελᾶς. Θὰ εἶναι ψεύτικο!
Χρειαζόμεθα περισσότερες στιγμὲς μὲ …ἐμᾶς!!!
Γιατί; Μά, διότι πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ «ἐπικοινωνήσουμε» μὲ …ἐμᾶς καὶ νὰ διακρίνουμε τὶς πραγματικές μας ἀνάγκες… Νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ περιττὰ καὶ νὰ ἑστιάσουμε στὰ χρήσιμα. Νὰ ξεκινήσουμε, ἀκόμη καὶ τώρα, νὰ κυττᾶμε μόνον ἐκεῖ ποὺ χρειαζόμεθα καὶ νὰ ἀποστρέφουμε τὸ βλέμμα μας ἀπὸ ὅπου παγιδευόμεθα.
Συνέχεια
Φτιάχνοντας τὸν χῶρο μας, ἐπανα-δημιουργοῦμε τὸν κόσμο μας
Σιγὰ σιγά, βῆμα τὸ βῆμα, λεπτομέρεια στὴν λεπτομέρεια ὀφείλουμε νὰ ξεκινήσουμε νὰ ἐπαναδομοῦμε τὸν χῶρο μας, ἀλλάζοντάς του τὴν εἰκόνα καὶ θέτοντας τὶς βάσεις γιὰ νὰ γίνουν τὰ πράγματα ὅπως ἐμεῖς θὰ θέλαμε.
Στὴν πραγματικότητα μία τέτοια ἀλλαγὴ σηματοδοτεῖ τὶς ἀπόλυτες ἐκεῖνες ἀναγκαῖες δεσμεύσεις ποὺ χρειαζόμεθα ὡς ἄτομα, γιὰ νὰ εἰσέλθουμε στὴν διαδικασία ἐπαναδομήσεως τῆς ζωῆς μας καί, κατ’ ἐπέκτασιν, τοῦ κόσμου μας. Συνέχεια
Ἕνα ὄνειρο γιὰ νὰ πραγματοποιηθῇ, χρειάζεται αὐτοὺς ποὺ θὰ τὸ πραγματοποιήσουν.
Τὰ ὄνειρα ἀπὸ μόνα τους δὲν ἀλλάζουν τὸν κόσμο μας.
Ἀπαιτεῖται νὰ συνοδεύονται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θὰ δεσμευθοῦν γὰ τὴν πραγματοποίησίν τους. Ὁ κόσμος μας γιὰ νὰ ἀλλάξῃ χρειάζεται ὀνειροδόμους ποὺ θὰ ἀποφασίσουν νὰ πραγματοποιήσουν τὰ ὄμορφα καὶ τὰ χρήσιμα ὄνειρά τους, συνήθως μόνοι τους.
Καὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ στὴν πραγματικότητα ἐπαναδημιουργοῦν τὸν κόσμο μας κάθε στιγμή, ποὺ ἀλλάζουν κάτι, μικρὸ συνήθως καὶ ποὺ μποροῦν νὰ σηκώσουν τὴν εὐθύνη τῶν ἐπιλογῶν τους. Συνέχεια
Μπορεῖς νὰ ἔχῃς ὅ,τι δήποτε θελήσῃς, ἀρκεῖ νὰ τὸ θέλῃς μὲ τόσο πάθος…
Ποὺ νὰ ξεπηδᾷ ἀπὸ μέσα σου σὰν ἀνάγκη…
Νὰ εἶναι τόσο δυνατό, ὅσο ἡ βαθειὰ δίψα…
Νὰ εἶναι τόσο σφοδρό, ὅσο ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνάσας, ὅταν σοῦ κρατοῦν τὸ κεφάλι μέσα στὸ νερό….
Νὰ εἶναι τόσο ἀπόλυτο, ὅσο τὸ καθαρὸ Φῶς στὴν Ἀνατολή…
Μπορεῖς νὰ ἔχῃς ὁ,τιδήποτε θελήσῃ, ἀρκεῖ νὰ μὴν βάζῃς τὰ θέλω σου πίσω ἀπὸ φοβίες… Ἀπὸ πάθη… Ἀπὸ ἐφημέρους πόθους…
Συνέχεια