Λαὸς προσκυνημένος, λαὸς χαμένος! (ἀναδημοσίευσις)

Σήμερα ἀντὶ ἄλλης δημοσιεύσεως θὰ ἤθελα νὰ παραθέσω ἐκ νέου ἔνα κείμενον ποὺ ἔγραψα πρὸ ἐτῶν. 

Δὲν ἔχουν ἀλλάξῃ καὶ πάρα πολλὰ ἀπὸ τότε. Στὸ μοναδικὸ ἴσως σημεῖον ποὺ δύναμαι νὰ παρέμβω, εἶναι στὴν λειτουργία ποὺ δὲν ἔγινε στὴν Ἁγία Σοφία. 

Κατὰ τὰ ἄλλα, ἐπαναλαμβάνομαι….

Δυστυχῶς… Συνέχεια

Ὥρα μας νὰ προετοιμαζόμεθα γιὰ τὴν Μεγάλη Μάχη…

Γράφει λοιπὸν ὁ Κωνσταντῖνος Βῆττας, ἕνας καλὸς διαδικτυακὸς φίλος, ἐν συντομίᾳ τὴν πρόσφατο Ἱστορία μας, παρουσιάζοντάς την μὲ ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον κινηματομήνυμα.
Γράφει ὅμως κι αὐτὸς (ὅπως ὅλοι μας) ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦ …δούλου, ἐφ΄ ὅσον, ἐδῶ καὶ (ἐπισήμως) δύο καὶ κάτι χιλιάδες χρόνια εἴμαστε ἀπολύτως ὑπάκουοι δοῦλοι ὡς λαός. Συνέχεια

Δυστυχῶς «σύντροφε» ἀλεκσέι ἐσεῖς δὲν …ἀποθάνατε νωρίς!!!

Καί γιατί νά ἀποθάνετε ἄλλως τέ, πού εἶσθε καί νέοι; Πόσο περισσότερο ὅμως …ἀποθαμένος μπορεῖ νά γίνῃ κάποιος ἀπό ὅσο εἶναι ἤδη;
Καθίστε στὴν νιρβάνα σας… Δὲν σᾶς κουνᾶ κάποιος…
Ἐκ πρώτης ὄψεως τοὐλάχιστον…

Ἆσε ποὺ ὑπάρχει κι ἐκεῖνο τὸ ἄλλο «σύντροφε» ἀλεξέι…
Σοῦ ἔχουν ὑποσχεθῆ πὼς θὰ διαφύγης δίχως ἀμυχή… Ἴσως καὶ πὼς θὰ ἐπανέλθης, στὸ μέλλον, δριμύτερος…
Καί, σὲ ἕναν βαθμό, ἔχεις πεισθῆ πὼς θὰ τὰ καταφέρης. Ἴσως καὶ νὰ ὀνειρεύεσαι νέες ἀποθεώσεις…
Μὰ μέσα σου ξέρεις… Πρὸς τοῦτον καὶ τὰ χιλιάδες πραιτωριανὰ ποὺ σὲ προστατεύουν…
Συνέχεια

Δικτατορία ἀκόμη δὲν γνωρίσαμε…

…τώρα ξεκινᾶ.
Κι ὅσοι ἀρέσκονται νὰ πιστεύουν πὼς ἔζησαν δικτατορίες, νὰ …γυρίσουν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρά, γιὰ νὰ ἐξακολουθήσουν τὸν ὕπνο τους, διότι παραμένουν βαθύτατα νυκτωμένοι. Συνέχεια

Δὲν εἶναι ὥρα γιὰ ἀρχηγοὺς

Ἀδέρφια, μὴ ψάχνετε γιὰ Ἀρχηγό! Τὸ ποτάμι ὅταν ξεκινᾶ δὲν παρακαλᾶ τὴν σταγόνα νὰ κάμῃ τὴν ἀρχή!

Συνέχεια

Ξεκινήσαμε γιὰ μεγάλο ταξείδι…!!!

Μόνον γιὰ ξαναστήσουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχή, νὰ κτίσουμε καὶ νὰ ἀποκαταστήσουμε βλάβες, ἀπαιτεῖται κάθε «κατάθεσίς» σὲ κόπο, πόνο καὶ αἷμα…
…ἀλλά, εἴπαμε, Μονόδρομος ἡ Ἄνοδος γιὰ τὸ Φῶς!!!

Σκοπός μας πλέον τὸ νὰ διακρίνουμε σαφῶς τὸν φίλο ἀπὸ τὸν ἐχθρό, ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ ἐκτεταμένως.
Αὐτὸ πλέον ἐπιτάσσει ἡ Ἀνάγκη τῆς Ἐπιβιώσεως γιὰ ὅλους μας.
Ὅμως βγήκαμε στὸν δρόμο τὸν καλό, τὸν δικό μας δρόμο καί, ἀργὰ ἢ γρήγορα, θὰ εἰσέλθουμε στὴν πορεία ἀνόδου μας.
Πολὺ σύντομα πλέον… Συντομότερα ἀπὸ ὅσο φανταζόμασταν.
Κάτι λίγο ἔμεινε, γιὰ νὰ κλείσῃ ὁριστικῶς ὁ «κύκλος» τῆς ὁριστικῆς ἀποδομήσεως τῶν πάντων (μὲ ὅσες καταστροφικές, γιὰ ὅλους μας, ἐπιπτώσεις καὶ συνέπειες), ἀλλὰ αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ τὸ τέλος ὅσων γνωρίζαμε, ποὺ θὰ σηματοδοτήση, ἐπισήμως, τὴν Ἀρχή.
Συνέχεια