Εἶναι πολὺ δύσκολος αὐτὴ ἡ περίοδος ποὺ διανύουμε.
Εἶναι ἡ ἀρχὴ μίας ἄλλης περιόδου γιὰ τὴν ζωὴ στὸν πλανήτη, ποὺ δυστυχῶς, ἀρνούμεθα νὰ ἀποδεχθοῦμε.
Ὅμως αὐτὴ ἡ ἄρνησις εἶναι καὶ τὸ μεγαλύτερον ἐμπόδιον γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ξεπεράσουμε τὰ …ἐμπόδια!
Διότι τὰ ἐμπόδια πλέον δὲν εἶναι ἐμπρός μας ἀλλὰ …πίσω μας!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ἡ θεὰ Ἀθηνᾶ στὴν Ῥωσσία.
Ὁ Πούτιν κρατᾶ Ἑλληνικοὺς ἀμφορεῖς, ποὺ ἀλλίευσε στὴν Φαναγόρεια, στὸν κόλπο τοῦ Ταμᾶν.
Μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα, ἐπιδεικνύοντας τὰ εὑρήματά του, μᾶς περνᾶ καὶ τὸ μήνυμα πὼς αὐτὸς θὰ ἦταν καλλίτερος διάδοχος ἀπὸ τοὺς Τούρκους.
(Λέτε νά γράφω παλαβομάρες;)
Ἄν καὶ πολλὲς φορὲς ἔχω ἀσχοληθῇ μὲ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὸν πλανήτη μας, στὸ θέμα τῶν Ῥώσσων θὰ πρέπῃ, κατὰ κάποιον τρόπον, νὰ ἐπιμείνουμε.
Διότι οἱ Ῥῶσσοι εἰδικῶς, ἐὰν κρίνω κι ἀπὸ αὐτὲς τὶς εἰκόνες ποὺ διαῤῥέουν κατὰ καιροὺς στὸν τύπο, ἀπὸ τὸν πολὺ Πούτιν, στοχεύουν στὸ νὰ παίξουν σημαντικότατον ῥόλο στὸ πῶς θὰ διανεμηθοῦν οἱ ἐξουσίες στὸν πλανήτη, μὲ ποιὰν βαρύτητα καὶ μὲ ποιὲς νέες ἰσοῤῥοπίες.
Γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο ὁ Πούτιν ἔχει λόγο στὰ πάντα… Μὰ στὰ πάντα… Συνέχεια
Εἶναι ὄμορφο νὰ ὀνειρεύεσαι ἕναν νέο κόσμο…
Κάθε στιγμή… Κάθε λεπτό…
Σὲ ἐξασκεῖ αὐτό… Σὲ κάνει νὰ μπορῇς τελικῶς νὰ ζήσῃς μέσα σὲ αὐτόν, πολὺ πρὶν καταφέρῃς νὰ τὸν κάνῃς πραγματικότητα.
Φαντάζεσαι τὶς λεπτομέρειές του, τὶς «γωνίες» του, τὶς «στρογγυλάδες» του, τὶς ἀμυχές του… Μαθαίνεις «νὰ ζῇς» ἐκεῖ καὶ νὰ ἀντιμετωπίζῃς τὰ προβλήματά του, πρὶν φθάσουν Συνέχεια
Ἡ δύναμις τῶν λέξεων.
Έχουμε πει τόσες φορές για τη δύναμη των λέξεων. Ας επωφεληθούμε, επιτέλους! Η σωστή επιλογή τους κτίζει σύμπαντα:
– Δεν λέμε «αφεντικό», λέμε «εργοδότης».
– Δεν λέμε «πελάτης», λέμε «αγοραστής».
– Δεν λέμε «δεν γίνεται», λέμε «εγώ δεν μπορώ». Συνέχεια
Ἐπιμένω σὲ ἕναν ἄλλον κόσμο…
Ἐπιμένω σὲ ἕναν ἄλλον κόσμο…
Ποὺ ἀκόμη δὲν εἶναι ὀρατὸς ἀπὸ τοὺς πολλούς… Μὰ ὑπάρχει…
Δὲν εἶναι στὰ ὄνειρά μου… Εἶναι ἤδη πραγματικότης…
Εἶναι ἐκεῖ ἔξω καὶ μᾶς περιμένει…
Μὰ γιὰ νὰ τὸν γευθοῦμε, πρέπει πρῶτα νὰ τὸν πιστέψουμε… Συνέχεια
Ποιός θά μέ σώσῃ;
Τὸ ἐρώτημα τὸ ἔχω θέσει ἀρκετὲς φορές, ἰδίως σὲ μακροσκελῆ σημειώματα…
Στόχος μου πάντα παραμένει τὸ νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὁ μοναδικός μας σωτήρας δὲν θὰ ἔλθῃ γιὰ νὰ μᾶς σώσῃ ἐπεὶ δὴ μᾶς ἠγάπησε ἤ μᾶς θαυμάζει ἤ τὸν ἔπνιξε ἡ ἀδικία ποὺ μᾶς πνίγει…
Ὁ κάθε σωτήρας, ἄλλοτε κακὸς κι ἄλλοτε …χειρότερος τοῦ κακοῦ, γιὰ νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς σώσῃ θὰ ἀξιώσῃ πολλὰ ἀνταλλάγματα…
Ἀνταλλάγματα σὰν αὐτὰ ποὺ ἔδωσαν κάτι Κωλέττηδες καὶ κάτι Μαυροκορδάτοι, ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν…
Ἄλλως τέ… δρόμους ἄνοιξαν αὐτοί… Δρόμους… Παράδειγμα πρὸς μίμησιν ἔγιναν… Ὄχι πρὸς ἀποφυγήν…
Καὶ ὅλοι οἱ ἐπόμενοι ἁπλῶς ἀκολουθοῦν… Συνέχεια