Ὕψωμα Ἑλλάδα…

1-12

    Πάλι θα χάσουμε. Το προαίσθημα της ήττας είναι το πρώτο που έρχεται πριν η ίδια η ήττα μπει θριαμβεύτρια στην αλωμένη πόλη. Δεν έχει σημασία που δεν κουβαλήσαμε όπλο και δεν ακούσαμε ήχο σφαίρας να περνάει δίπλα από το κεφάλι μας, εμείς πολεμήσαμε.

Δεν έχει καμία σημασία που δεν θα γραφούν ένδοξες ιστορίες για μας τους Έλληνες της πρώτης και δεύτερης 10ετίας του 21ου αιώνα. Δεν έχει σημασία που δεν έχουμε εμφανή ίχνη καταπόνησης στο κορμί μας, ούτε που δεν τραγουδούμε θούριους όλοι μαζί πριν την κάθε μάχη, εμείς πολεμήσαμε.

Συνέχεια

Μά ποιός εἶναι ὁ Ἕλλην τέλος πάντων;

Μά ποιός εἶναι ὁ Ἕλλην τέλος πάντων;8Χμμμ…
Ὅλοι θὰ πεταχθοῦν καὶ θὰ ποῦν πὼς εἶναι ὁ γεννημένος ἐδῶ, στὰ ἑλληνικὰ χώματα…
Καὶ αὐτὸ μάλιστα τὸ βεβαιώνουν ἕνας σκασμὸς ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν, ποὺ ἔχουν ἀποδείξει πὼς ναί, πράγματι οἱ διαβιοῦντες ἐδῶ εἶναι ἀληθινοὶ ἀπόγονοι αὐτῶν ποὺ διαβιοῦσαν κάααααποτεεεεε ἐδῶ.
Ἄρα, βάσει τῶν ἐρευνῶν πάντα, Ἕλληνες εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἐγεννήθησαν ὡς Ἕλληνες καὶ δὲν θὰ γίνουν ΠΟΤΕ Ἀλβανοί, Ῥῶσσοι, Γερμανοί, Ἀφγανοί, Σομαλοί, Αἰθίοπες… Ἔτσι; Συνέχεια

Κι ὅταν ὁ ἐμπρηστὴς ἀνάβῃ τὸ σπίρτο…

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ μίαν διαδικτυακή μου περιήγησιν, ἀνεκάλυψα μίαν πολὺ …περίεργο φωτογραφία.
Μία φωτογραφία ἀπὸ ἕνα καλλιτεχνικὸ γεγονός, ποὺ ἔλαβε χῶρα ἐδῶ, στὴν Θεσσαλονίκη μας, μόλις τὸν περασμένο Σεπτέμβριο.
Ἡ ἔκθεσις, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, δὲν γνωρίζω ἐὰν πράγματι ἦταν μία ἔκθεσις ἔργων τέχνης ἤ ἐὰν ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πολλά, παρόμοια ἐκεῖνα ὀργανώματα, ποὺ στόχο ἔχουν τὴν καταστροφὴ τῆς …ἀντιλήψεώς μας περὶ τέχνης.
Ἀλλὰ τὸ θέμα μας σήμερα δὲν εἶναι ἡ ὅποια ἀντίληψις περὶ τέχνης, ἀλλὰ τὸ τί θέλει νὰ μᾶς πῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ τέχνη.

Συνέχεια

Ἡ ἄνοιξις.

Καλημέρα μας…
Σήμερα ἡμερολογιακῶς, θεωρητικῶς πάντα, μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν.
Κανονικὰ θὰ κρατήσῃ ὁ χειμὼν ἔως καὶ τὸ δεύτερο εἰκοσαήμερο τοῦ Μαρτίου…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀλλάζει τὰ δεδομένα… Τί τώρα τί σέ τρεῖς ἑβδομάδες;
Ἡ ἄνοιξις ἔφθασε…

Ἄνοιξις… Χμμμ… Συνέχεια

Ἀνόητοι ξεμυαλισμένοι Νεοέλληνες…

Ἀλήθεια, γιατί δέν ἐορτάζουμε τίς Θερμοπύλες, τὸν Μαραθῶνα, τήν Σαλαμῖνα καί τούς Βαλκανικούς Πολέμους ἀκόμη…;
Ἐὰν σᾶς φαίνονται -κακῶς βέβαια- τὰ πρῶτα κάπως παρῳχημένα, τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ μᾶς καλοῦν νὰ ἑορτάσουμε τὴν κάθε ἀνοήτο καὶ ἀνούσια παγκόσμια ἡμέρα…

Ἐάν, γιὰ παράδειγμα, δὲν βαστοῦσε ὁ Λεωνίδας τότε, τί Συνέχεια

Ἡ δική μου ματιά.

Ἡ δική μου ματιὰ εἶναι κάπως διαφορετική…
Λίγο… Τόσο λίγο, ὅσο νὰ μπορῶ νὰ βλέπω κάπως πιὸ …πίσω ἀπὸ τὶς ὁποίες, ζοφερὲς σαφῶς, καταστάσεις τοῦ σήμερα καὶ νὰ μπορῶ νὰ γεμίζω μὲ ἐνέργεια καὶ …χαρά, ἀκόμη καὶ μέσα στὴν τόση καταστροφή!!!
Δὲν χαίρομαι ὅμως γιατὶ οἱ συνάνθρωποί μου ὑποφέρουν…
Οὔτε διότι ὁ πόνος τῶν ἄλλων μὲ ἱκανοποιεῖ…
Οὔτε χαίρομαι διότι τὰ ἀδιέξοδα αὐξάνονται…
Χαίρομαι διότι πλησιάζουμε στὸ πέρας τῆς διαδρομῆς… Συνέχεια