Τά γνωρίζουμε;
Τὰ γνωρίζουμε.
Ἀφοροῦν στοὺς «ἐγγεκριμένους» σπόρους τῶν γενετικῶς τροποποιημένων τροφίμων. Αὐτῶν δῆλα δὴ ποὺ θέλουν νὰ μᾶς ὑποχρεώσουν νὰ καταναλώνουμε.
Ὅμως κι ἐδῶ ἔχουμε πολλὰ ἀκόμη ζητήματα… Πολὺ σοβαρότερα… Τοὐλάχιστον μὲ μίαν πρώτη ματιά… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Νά αὐτοκτονήσω ἤ νά ἀποκρούσω τόν ἐχθρό;
Τὴν ἀπόφασί μου τὴν ἔχω λάβει ἀπὸ τότε ποὺ γεννήθηκα. Δὲν τὸ ἐγνώριζα τότε… Μοῦ τὸ ἀπεκάλυψαν τὰ βήματά μου σὲ αὐτὴν τὴν ζωή.
Καὶ δυστυχῶς, ἤ εὐτυχῶς, θέλω δὲν θέλω, εἶναι ΑΝΑΓΚΗ πλέον νὰ μάθω νὰ πολεμῶ…
Μόνον ποὺ ὁ πόλεμος σήμερα εἶναι διαφορετικὸς ἀπὸ τοὺς πολέμους ποὺ γνωρίζαμε…
Ὁ πόλεμος σήμερα μᾶς ὑποχρεώνει νὰ γίνουμε Ὀδυσσεῖς καὶ νὰ νικήσουμε τὸ «τέρας», ὄχι μὲ τὰ δικά του ὅπλα, ἀλλὰ μὲ τὰ ἄλλα, τὰ δικά μας, τὰ λησμονημένα.
Χά… Ἀστεῖα σᾶς λέω… Συνέχεια
«Προσκυνῶ» κι ὁρκίζομαι…
Κάποτε, ὅταν ἡ Πατρίς μας ἦταν ἀκόμη κάτω ἀπὸ τὸ ὀθωμανικὸ φέσι, οἱ λιγοστοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἠθέλησαν νὰ σηκώσουν στὶς πλάτες τους τὴν ἐλευθερία ἑνὸς ὁλοκλήρου γένους, ᾡρκίζοντο…
Ἕναν ὅρκο ἔδιδαν, ποὺ ἐὰν κάποιος τὸν κατεπατοῦσε, ὅπως ὁ Γαλάτης, τότε μόνον ὁ θάνατος ἔκλεινε τὴν βλάβη.
Σήμερα τὰ δεδομένα εἶναι διαφορετικά.
Ἡ σκλαβιὰ εἶναι χρυσωμένη.
Κάποιοι οὔτε ποὺ ἀντιλαμβάνονται πὼς ἔχουμε σκλαβιά…
Κι ὅμως… Ἔχουμε…
Μὰ δὲν βαριέσθε… Πάντα ἔτσι ἦταν κι ἔτσι θὰ εἶναι γιὰ κάποιους…
Συνέχεια
Ἡ Μάχη!
Μία εἰκόνα ἀπὸ τὸ παρελθὸν ποὺ μοῦ ὑπενθύμισε κάτι… Ἀμυδρά… Ἔτσι, σὰν σκιὰ ἐπέρασε…
Κι ὅμως…
Τότε κάποιες γυναῖκες ἐπάλευαν μὲ πέτρες, μὲ ξύλα, μὲ τὰ δόντια τους γιὰ νὰ ἀναπνεύσουν λίγες ἀκόμη στιγμὲς ἐλευθερίας…
Καὶ ἦσαν τόσο ἀπεφασισμένες νὰ ζοῦν ἐλεύθερες, ποὺ δὲν ὑπῆρχε κάποια δύναμις νὰ τὶς σταματήσῃ…
Ἐλευθερία ἤ Θάνατος… Τότε… Μά τώρα; Συνέχεια
Ἀντίο Εὐρώ!
Καὶ μέσα στὸν πανικό, στὴν λαίλαπα τῶν ἐξελίξεων, μέσα στὴν «ἀντιφασιστικὴ» παράνοια τῶν ἡμερῶν, συμβαίνουν πράγματα καὶ θαύματα, καὶ στὴν χώρα μας, ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη γενικότερα.
Ἀποφάσεις ποὺ καταδικάζουν τοὺς λαοὺς σὲ μόνιμη σκλαβιά, νόμοι ποὺ καταργοῦν Συντάγματα, ἀνθρώπινα δικαιώματα ποὺ παύουν νὰ νοοῦνται…
Κι ὅλα αὐτά γιατί; Γιά νά σωθῇ τό εὐρώ;
Ὤ, ναί…
Ἀλλὰ δὲν σώζεται… Συνέχεια
Θέλεις πράγματι νά κάνῃς ἀπεργία;
Ἀλλά σωστή ἀπεργία;
Λοιπόν…
Ἤ… Ἄς τὰ πιάσω καλλίτερα ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἐρωτῶ κάποιον γνωστό μου, σύζυγο ἐκπαιδευτικοῦ, γιὰ τὸ ἐὰν ἡ σύζυγός του θὰ ἀπεργήσῃ.Ἀπάντησις; «Μά τί λές καλέ; Ἑβδομήντα εὐρὼ τὴν ἡμέρα τοὺς κόβουν!!!
Στὴν ἀρχὴ δὲν κατάλαβα. Πίστεψα πὼς ὁ μισθὸς τῆς κυρίας του εἶναι ἑβδομήντα εὐρὼ τὴν ἡμέρα. Μετὰ κατάλαβα πὼς οὐσιαστικῶς τοὺς ὑποχρεώνουν σὲ πληρωμὴ μίας μορφῆς προστίμου, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς κρατοῦν ἔτσι, ἀκινητοποιημένους. Συνέχεια