Ἔγραφα προχθὲς γιὰ τὴν ἀνάγκη κάποιων νὰ τὸ πᾶμε ὅλο αὐτὸ ποὺ μᾶς συμβαίνει …πιὸ μαλακά!
Εἶναι πράγματι πολὺ κουραστικὸν νὰ πασkίζῃς νὰ παλέψῃς μὲ αἰώνων τρομοκρατία.
Προσπαθῶ νὰ φανταστῶ πῶς θὰ αἰσθάνθηκε ὁ Κολοκοτρώνης, ὅταν ἔμαθε γιὰ τὶς δράσεις τοῦ Νενέκου καὶ γιὰ τὰ προσκυνοχάρτια: Συνέχεια
Ἔβλεπα τὸν Τσᾶβες προχθὲς καὶ συγκινήθηκα βαθύτατα!
Τὶ τὸν θεό του ἐπικαλεῖτο, τί γιὰ τὴν ζωὴ ποὺ ζητοῦσε νὰ τοῦ δοθῇ περισσότερη, τὶ τελεία στάσις μετανοημένου ἦταν αὐτη! Ἡ ἀπόλυτος αὐτοκατάργησις!
Εἰλικρινῶς, μόνον ἐμπρὸς στὸν θάνατο ἀποκαλύπτεται ἡ πραγματική μας ταὐτότης!
Μόνον ὁ φόβος τοῦ θανάτου εἶναι ἱκανὸς νὰ μᾶς μεταμορφώσῃ σὲ ὄντα δίχως βούλησιν καὶ δίχως σθένος!
Κι αὐτὸ ποὺ εἶδα στὸ πρόσωπο τοῦ Τσᾶβες προχθές μὲ ἀπεγοήτευσε! Συνέχεια
Ἡ βία ἔχει ἀλλάξει ῥοῦχα, ἔκφρασιν, ἐμφάνισιν.
Ἔχει φορέσει περούκα, ἔχει βαφτεῖ ὥς πόρνη κι ἔχει ἀλλάξει μέσα ἐπιβολῆς!
Μπαίνει στὶς καρδιές μας καὶ στὰ μυαλά μας μέσα ἀπὸ τὶς ὀθόνες μας, ἀπὸ τοὺς λογαριασμούς μας, ἀπὸ τὶς συναναστροφές μας, ἀπὸ τὰ σχολεῖα μας, ἀπὸ τὰ βιβλία μας, ἀπὸ τὶς πάσῃς λογῆς εἰκόνες μας.
Ναί, ἀντιδροῦμε, ἀλλὰ ἀντιδροῦμε τόσο ὅσο ἀντέχουμε, ὄχι περισσότερο.
Ἢ, ἀκόμη χειρότερα, ἀντιδροῦμε ὅσο ἀντιλαμβανόμεθα! Συνέχεια
Ἡ Γυάλα!
Μία τεράστια γυάλα ποὺ μέσα της ἔχουμε χώσει τὰ παιδάκια μας!
Σήμερα θὰἐκνευριστοῦν ἀρκετοὶἀπὸ αὐτὰ ποὺ γράφω.
Δὲν πειράζει.
Ἄλλως τε, δὲν θέλω νὰ τὸ παίξω οὔτε εἰδικὸς στὰ περὶ παιδοψυχολογίας οὔτε εἰδικὸς στὰ περὶ κοινωνιολογίας.
Δὲν εἶμαι. Συνέχεια
Ἔως ἐδῶ! Νὰ τελειώνουμε τώρα!
Ἠ λαμβάνουμε τώρα τὶς ἀποφάσεις μας ἤ ξεχνᾶμε τὸ δικαίωμα στὸ αὔριο!
Ἤ ξεπετσιαζόμαστε μόνοι μας, πετῶντας ἀπὸ ἐπάνω μας κάθε συμπεριφορὰ τοῦ παρελθόντος, ἤ τελειώσαμε!
Ἤ τώρα λαμβάνουμε τὴν ῥημάδα τὴν ἀπόφάσιν νὰ σταθοῦμε ὄρθιοι, ἤ δὲν ἀξίζουμε οὔτε μίαν ἀνάσα! Συνέχεια
Πιὸ σιγὰ παρακαλῶ!
Πόνεσαν! Φωνάξαμε πολὺ καὶ πόνεσαν τὰ αὐτιά τους! Κρίμα.. Τὰ τσαμένα….
Μὴ κλωτσᾶτε εἴπαμε ὅλοι μαζύ!
Θὰ πονέσουν κι ἄλλο! Κι ἐὰν πονέσουν, θὰ ματώσουν! Κι ἐὰν ματώσουν θὰ βρωμίσουμε!
Μὲ τὸ μαλακό!
Τρυφερά! Μὲ ἀγάπη! Μὲ κατανόησιν! Μὲ στοργή!
Συνέχεια
