Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ 1821 τελείωσε; Ἀκόμη συμβαίνει; Θά τελειώσῃ κάποτε;
Ἡ Ἐπανάστασις ἀγαπητοὶ φίλου τοῦ 1821 οὐδεποτε ἐτελείωσε!!! Ἀκόμη συμβαίνει, ἀκόμη ἐξακολουθεῖ καὶ ὀφείλει πλέον νὰ ὁλοκληρωθῇ! Κι αὐτὸ θὰ τὸ κάνουμε ἐμεῖς! Οἱ ἐναπομείναντες ζωντανοί! Συνέχεια
Τὶς τελευταῖες ἡμέρες γίναμε μάρτυρες ὑστερικῶν καταστάσεων.
Διαπιστώσαμε τὸν ἀπόλυτον ἐγκλωβισμόν (γιατί ἄρα γέ;) τῶν κρατούντων, καθῶς καὶ τῶν κάθε λογῆς παρατρεχαμένων τους, νὰ μᾶς «πείσουν» ἀναφορικῶς μὲ τὴν μεγάλη «νίκη» τοῦ Μπένυ!
Τί νίκη-σταθμός στήν παγκόσμιο γελοιοποίησιν ἦταν αὐτή πάλι;
Τὸ χειρότερον φυσικὰ ἦταν οἱ οὐρὲς κάποιων, ποὺ ἐπὶ προσθέτως ἐπλήρωσαν ἀπὸ δύο εὐρώπουλα ἕκαστος, πρὸ κειμένου νὰ μὴ χάσουν τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς κατσικώσουν τὸν Μπένυ. Ὅπως σὲ αὐτὴ τὴν φωτογραφία: Συνέχεια
Σήμερα θὰ σᾶς παρουσιάσω ἕνα τραγούδι!
Στίχοι Γεωργίου Λεκάκη καὶ μουσικὴ Κώστα Μπίγαλη.
Εἶναι ἕνα τραγούδι ποὺ μὲ κάνει νὰ συμφωνῶ μὲ τοὺς στίχους του…
Διότι ἀπὸ μικρὸ παιδί, κάπου ἔπρεπε νὰ ἀνήκω!
Ὁμάδα, κόμμα, θρησκεία… Ποτὲ δὲν μποροῦσα νὰ ἀνήκω σὲ ἐμέναν καὶ στὴν Ἑλλάδα! Δὲν ὑπάρχει τέτοια καταχώρησις στὰ ἀρχεῖα τους καὶ κατ’ ἐπέκτασιν δὲν γίνεται δεκτὴ καμμία τέτοια τοποθέτησις!
Ἕνα κείμενον-σχόλιον τοῦ Μεχμὲτ Ἰμᾶμ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ μωσαϊκόν ποὺ ἔχει ἁπλωθεῖ γύρω μας, κι ἀφορᾷ στὶς διάφορες φυλές.
Θὰ συμφωνήσω μαζύ του, ἰδίως σὲ ἕνα σημεῖον: Ὅσοι θέλουν νὰ γίνουν Ἕλληνες μὲ τὴν καρδιά τους, εἶναι ἡ μεγάλη τους εὐκαιρία! Συνέχεια
«Ὅποιος στὸν γυρισμό του ὅρκο δὲν κάνει, στρατιώτη μου τὸν πόλεμο τὸν χάνει…»
Ἤθελα νὰ γράψω ἕνα κείμενον γιὰ τοὺς ἀπελπισμένους ποὺ συναντῶ καθημερινῶς γύρω μου. Εἶχα εὕρει καὶ τὸν τίτλο: «Οἱ ἀπελπισμένοι μας».
Ὅμως τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκίνησα νὰ τὸ γράφω ἐχώθη κυριολεκτικῶς στὴν σκέψι μου τὸ τραγούδι τῶν Χατζηδάκη-Καμπανέλλη καὶ μοῦ τὴν …λοξοδρόμησε!
Σὲ κάθε μου πρότασι πεταγόταν ὥς «διορθωτὴς» ὁ Λάκης Παππᾶς χαμογελῶντας…
Καὶ τελικῶς ὁ τίτλος ἄλλαξε, πετάχτηκε καὶ τὴν θέσιν του πῆρε ὁ στίχος τοῦ τραγουδιοῦ….
«Ὅποιος στὸν γυρισμό του ὅρκο δὲν κάνει, στρατιώτη μου τὸν πόλεμο τὸν χάνει…»
Συνέχεια
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες συνέβησαν καταστάσεις ἀπέραντης εἰρωνίας καὶ θράσους.
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες κατέῤῥευσε διὰ παντὸς στὰ μάτια μας κάθε παλαιοκομματικὴ ὑπόστασις. Ἤ τοὐλάχιστον στὸ μεγαλύτερον μέρος της.
Αὐτὲς τὶς ἠμέρες αἰσθανθήκαμε πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ εἴμαστε ὑποχείρια τοῦ κάθε τρελλοῦ καὶ τοῦ κάθε ἀπίστευτου τύπου γιὰ πολλοὺς αἰῶνες.
Ἔτσι πράγματι συνέβῃ. Συνέχεια
