Ὁ πόλεμος τῆς Μνήμης καὶ τῆς Λήθης.

Ὑπάρχει τέτοιος πόλεμος;
Κι ὅμως.. Καὶ συμβαίνει ἐδῶ καὶ αἰῶνες!
Μάλιστα συμβαίνει ἐδῶ, στὸ σπίτι μας, στὸ μυαλό μας, στὶς συνειδήσεις μας! Συνέχεια

Μᾶς ἐπόνεσε καὶ μᾶς ἔτσουξε…

Ὁ διασυρμός μας ἀνᾷ τὴν ὑφήλιο! 
Μᾶς τσούζει καὶ μᾶς πονᾶ ἀκόμη! 
Πάρα μὰ πάρα πολύ!
Γιατί ὅμως; Πάντα ἔτσι δέν ἦταν; Πότε, ποῦ καί ποιός μᾶς ἠγάπησε;
Ἐὰν ἐξαιρέσουμε κάτι (τρελλοὺς γιὰ τοὺς πολλούς) φιλέλληνες, οἱ περισσότεροι τί ἦταν; Μήπως ἁπλῶς βάρβαροι πού μᾶς μισοῦσαν, διότι ἁπλῶς δέν μποροῦσαν νά ἀντιληφθοῦν τό μεγαλεῖον τῆς φυλῆς;  Συνέχεια

Ἐὰν δὲν τὰ καταφέρουμε μόνοι μας….

Εἶναι μαγεία νὰ πολεμᾶς γιὰ τὰ ἰδανικά σου! Κι ἀκόμη μεγαλυτέρα νὰ γνωρίζῃς πὼς θὰ ξεπεράσῃς ΜΟΝΟΣ σου κάθε ἐμπόδιο καὶ θὰ νικήσῃς!

Δὲν θὰ καταφέρουμε κάτι!

Ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινὸ σημείωμα εἶναι ὁ …Πούτιν!
Ναί, αὐτός, ὁ κατὰ τὰ ἄλλα συμπαθὴς ἡγέτης τῶν Ῥώσσων.
Κι ὄχι μόνον φυσικά!
Κάθε Πούτιν, κάθε θεός, κάθε τέλος πάντων ἐξωγενὴς δύναμις, εἶναι ἀφορμὴ αὐτοῦ τοῦ σημειώματος.

Συνέχεια

Ἡ χαοτικὴ ἐξέλιξις!

Ἔργον τοῦ Van Gogh. Χαοτικότατον!

Τρόμος τοῦ συστήματος γιὰ τὴν χαοτικὴ κατάστασι ποὺ ἐπέρχεται! 

Τρόμος!
Ὁ ἐχθρός τους εἶναι τὸ μὴ ἐλεγχόμενον χάος καὶ πρὸς τοῦτο θὰ θυσιάσουν τὰ πάντα πρὸ κειμένου νὰ τὸ σταματήσουν ἢ νὰ τὸ κατευθύνουν!

Χρειάζονται τὸ χάος, ἀλλὰ τὸ χρειάζονται ἐλεγχόμενον, κατευθυνόμενον. 
Δημιουργοῦν τέτοιες συνθῆκες, ποὺ οὐσιαστικῶς διαφαίνεται, ἀκόμη καὶ στοὺς πλέον Συνέχεια

Μία πολιτεία ποὺ ψυχοῤῥαγεῖ…

Περπατᾶς στοὺς δρόμους καὶ συναντᾶς τὰ πιὸ ἀπίθανα γεγονότα. 
Ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας νὰ ψάχνουν στὰ σκουπίδια γιὰ λίγα μουχλιασμένα τρόφιμα. 
Κάποιους ἄλλους, σκορπισμένους στὴν ἄσφαλτο καὶ στὶς γωνίες… Νέο-ἄστεγοι λέγονται!
Παιδιὰ ποὐθενά! Οὔτε στὶς πλατεῖες, οὔτε στὰ πάρκα, οὔτε στὶς παιδικὲς χαρές…
Τὰ αὐτοκίνητα μετακινῶνται μόνον γιὰ τὰ ἀπαραίτητα καὶ τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἀράξει διὰ παντός. 
Ἀφίσσες ποὺ μιλοῦν γιὰ ἀντίστασι, γιὰ ἐπανάστασι, γιὰ κατάῤῥιψι τῶν ὑπαρχόντων Συνέχεια

Ποιός εἶναι ὁ στόχος;

Ἀναρωτιέμαι κάποιες φορὲς γιὰ τὸν στόχο μας ὥς Ἕλληνες.
Προβληματίζομαι συστηματικῶς, συζητῶ μὲ φίλους, παιδεύουμε τὰ μυαλά μας (αὐτὰ ποὺ διαθέτουμε) καὶ καταλήγουμε νὰ ἀναφωνοῦμε ὅλοι πὼς ἐντὸς τῶν ὑπαρχόντων δεδομένων στόχος δὲν μπορεῖ νὰ καθορισθῇ.

Θὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε ἁπλῶς πὼς στόχος  μας εἶναι ἡ ἀπελευθέρωσίς ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες πολιτιτκὲς καταστάσεις. Θὰ ἦταν τὸ ἁπλούστερον ὅλον. 
Νὰ ξεφορτωθοῦμε δῆλα δὴ GAPατους, Παπαδημίους, Σαμαρᾶδες, Ἀλέξηδες, Ἀλέκες, Γιωργάκηδες καὶ κάθε μορφῆς -άκηδες καὶ νὰ τὸ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή. 
Θὰ μπορούσαμε… Ἀλλά μποροῦμε; Συνέχεια