Διάβαζα σήμερα καὶ ξαναδιάβαζα καὶ ξαναδιάβαζα…
Καὶ στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μου παραμένουν ἀνοικτὰ ἐρωτήματα, ποὺ ἀν τὶ νὰ συναντοῦν τὶς ἀπαντήσεις τους, γιὰ νὰ μειωθοῦν, τελικῶς αὐξάνονται.
Κάτι σὰν τὸ «ἡ κότα ἔκανε τό αὐγό ἤ τό αὐγό τήν κότα;»… καὶ πάει λέγοντας… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κομματόσκυλα
Οἱ δολοφόνοι μὲ τὶς γραβάτες.
Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσιν τὸ ξέσπασμα ἑνὸς συγγενοῦς μου, ποὺ πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ κάποιαν συγκέντρωσιν, ἄρχισε νὰ οὐρλιάζῃ γιὰ τὴν ἐγκληματικὴ ὀργάνωσιν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.
Τὸν ἄκουγα γιὰ ὥρα καὶ χαμογελοῦσα… Ὅταν ἔληξε τὸ ξέσπασμά του, τὴν ἠρώτησα:
«Δῆλα δή εἶναι καλλίτερο νά σέ καταστρέφῃ ὁ Τσοχατζόπουλος, πού σοῦ κατελήστευσε τήν σύνταξι; Εἶναι καλλίτερο νά ἔχῃ φάει μόνος του ὁ κάθε Μπένυ μερικά ὑποβρύχια; Εἶναι καλλίτερο νά καταστρέφουν τό μέλλον τῶν παιδιῶν Συνέχεια
Ὁ ἀπερίγραπτος πανικὸς τῶν κρατούντων!!! (Σὲ τρεῖς δόσεις.)
Τὸ παρακάτω ξεκίνησε νὰ γράφετε στὶς 29 Σεπτεμβρίου 2013. Τὰ γεγονότα τρέχουν. Δημοσιεύεται τώρα λοιπὸν μὲ τὰ ἀνάλογα συμπληρώματα.
(30 Σεπτεμβρίου 2013)
Ἡ μία γκάφα διαδέχεται τὴν ἄλλη.
Ἡ ἀπόφασις ὅμως ἐλήφθῃ!!!
Πᾶμε δὲν πᾶμε τώρα σὲ ἐκλογές, ἡ ἐπομένη κυβέρνησις, κατὰ πῶς φαίνεται, θὰ εἶναι κυβέρνησις ΝουΔούλας καὶ τΣΥΡΙΖΑ. Ἤ κάτι ἀνάμεσα σὲ αὐτοὺς καὶ τὸν Καμμένο… Διότι, ὅπως κι ἐὰν τὸ δοῦμε, ὁ Μπένυ καὶ ὁ Φώτης μᾶς τελείωσαν…
Τὰ ἔχουν βρῇ θαυμάσια λοιπὸν μεταξύ τους καὶ ἀπομένει μόνον ὁ …παπάς, ἔ, συγγνώμη, ὁ δήμαρχος, ποὺ θὰ τελέσῃ τὸ μυστήριο τοῦ …γάμου!!!
(29 Ὀκτωβρίου 2013) Συνέχεια
Κι ἀπό πότε βρέ «κουμπάρε» εἶναι δικά σας τά Πανεπιστήμια;
Ποιός μωρέ τά πληρώνει; Ποιός πληρώνει τούς δικούς σας μισθούς; Ποιός πληρώνει τήν ζέστη σας; Τίς μετακινήσεις σας; Τίς ἄδειές σας; Τίς αἴθουσές σας;
Τί μᾶς λές βρέ «κουμπάρε»;
Κι ἀπό πότε τά Πανεπιστήμια εἶναι μόνον κτίρια; Εἶναι μόνον ἐγκαταστάσεις;
Ἀπό πότε τά Πανεπιστήμια εἶναι ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ δημόσιοι ὑπάλληλοι πού κατέληξαν συνδικαλιστές; Συνέχεια
Οἱ ἐπενδύσεις ἀναβάλλονται γιὰ μετὰ τὴν ἰσοπέδωσιν!!!
Πρῶτα νὰ μᾶς ἰσοπεδώσουν, γιὰ νὰ πέφτουμε στοὺς δρόμους σὰν τὶς ψεκασμένες μυΐγες καὶ μετά ναί, νὰ μᾶς ἔλθουν μὲ τὶς ἐπενδύσεις τους καὶ μὲ τὰ νέα πακέτα σωτηρίας. Νὰ μὴν τοὺς ἔχουμε τώρα γιὰ χωτῆρες, διότι δὲν θὰ καταλάβουμε τὴν σωτηρία καλὰ καλά… Νὰ μᾶς σώσουν τότε, ὅταν ἀκόμη καὶ ἡ τελευταία μας ἐλπίδα θὰ ἔχῃ διαλυθῇ… Συνέχεια
Ὁ ὄχλος καὶ οἱ ἀνοικτομάτηδες.
Νὰ σᾶς πῶ…
Οὐδέποτε θὰ μποροῦσα νὰ τὸ παίξω κάπως …ὑπὲρ ἄνω, διότι γνωρίζω κατὰ βάθος καὶ ποιὰ εἶμαι καὶ ποῦ ὀφείλω νὰ φθάσω, ὡς Ἄνθρωπος.
Ὅμως ἔχω αἰσθανθῇ κι ὄχλος, κατὰ καιρούς… Ἀναλόγως τῆς περιόδου. (Κι ἀναλόγως τοῦ ποιὸς εἶναι ὁ συνομιλητής μου.)
Τώρα τελευταῖα ὅμως κάτι μέσα μου μὲ ὑποχρεώνει νὰ σηκωθῶ ὑψηλότερα καὶ νὰ διακρίνω τὰ κεφάλια ποὺ «ξεχωρίζουν» μέσα στὸ πλῆθος. Διότι αὐτὰ τὰ κεφάλια δὲν ξεχωρίζουν ἐπεὶ δὴ εἶναι καλλίτερα ἀπαραιτήτως. Συνήθως ξεχωρίζουν διότι εἶναι ἁπλῶς περισσότερο …φιλόδοξα!!! Συνέχεια