Ἕνα ἄκρως ἐνδιαφέρον ἄρθρον τῆς Μαρίνας Μάνη, ἀπὸ τὸ capital, ποὺ ναὶ μὲν παρουσιάζει τὴν πλήρους διεξόδου θέσι ποὺ μᾶς ἔχουν φέρει οἱ 155 (τὰ καϋμένα… ἔπεσαν θύματα ἐκβιασμοῦ… λέν!) ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ ἑστιάσῃ, κατὰ κάποιον τρόπο, στὸ κομμάτι τοῦ νομοτύπου.
Ξέρετε κάτι; Τὰ μεσοπρόθεσμα, τὰ μνημόνια, οἱ νόμοι καὶ πάσῃς φύσεως Συνέχεια
Ἀκούσαμε λόγια, κενὰ περιεχομένου, ὑποσχέσεις καὶ εὐφάνταστες ἀνακοινώσεις. Ὅλα ἄνευ ἀντικρύσματος. Ψέμματα… ψέμματα… ψέμματα. Ἐκεῖ μέσα, στὴν βο(υ)λή των, ὅπου γιὰ νὰ εἰσέλθῃ κάποιος πρέπει νὰ εἶναι ἀρκούντως ἐκβιάσιμος, πρὸ κειμένου νὰ λέῃ μονίμως «ναὶ σὲ ὅλα». Ἐκεῖ μέσα συμφῶνται καὶ ὑπογράφονται καθημερινῶς μικρὰ ἢ μεγάλα ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος. Μία γενοκτονία ἀκόμη πρὸ τῶν πυλῶν, ἀλλὰ ἅπαντες σφυρίζουν ἀδιάφορα. παραπλανῶντας μας μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀρλοῦμπες, γιὰ νὰ κερδίζουν χρόνο καὶ νὰ συντηροῦν τὶς καρέκλες των.
Τώρα λοιπὸν ποὺ ἐψηφίσθη τό, μὲ ἐμπνευσμένης φαντασιακῆς ἔξω-πραγματικότητος, «μεσοπρόθεσμον πλαίσιον δημοσιονομικῆς στρατηγικῆς», ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μνημόνιον ὑποδουλώσεώς μας, ὅλα φαίνονται νὰ ἔχουν τελειώση γιὰ τὴν χώρα. Μιλᾶμε δῆλα δὴ γιὰ ὑπογραφὲς ποὺ θὰ μᾶς κρατοῦν σιδηροδεσμίους στὶς τοκογλυφικὲς ὀρέξεις γιὰ πολλὲς δεκαετίες.
Συνέχεια
Γράφει : ο Θεόφιλος Αιγινήτης*
Το όργανο. Ακούμε τη λέξη όργανο και το μυαλό μας μια και δεν έχει πάρει καμία διευκρίνιση για τη λέξη, τρέχει σε ότι του είναι πιο οικείο.
Θα πάει πρώτα πρώτα στα κύρια βιολογικά μας όργανα, την καρδούλα μας, το στομαχάκι μας, τα νεφρά μας και γιατί όχι στο γεννητικό μας όργανο. Μη μου πείτε πως αυτό δεν είναι όργανο, ιδιαίτερα για τους άντρες, που το θεωρούν ως μεγίστη απόδειξη της ανδροπρέπειάς τους με την ικανοποιητική απόδοσή του;
Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ θὰ ἀναδημοσιεύσω κείμενο τοῦ Δημοσθένους Λιακοπούλου. Δὲν ἔχω τίποτα μὲ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἕνα μεγᾶλο τμῆμα τῶν ὅσων μαθαίνω ὃτι λέει, μὲ κάνουν κι ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν αὐτὴ ἡ γῆ εἶναι γῆ ἤ ἥλιος.
Τὸ τραγούδι εἶναι χαρά. Τὸ τραγούδι εἶναι ἀνακούφισις. Τὸ τραγούδι εἶναι ἐκτόνωσις. Τὸ τραγούδι εἶναι χορός. Εἶναι γλέντι. Τὸ τραγούδι εἶναι κραυγή. Τὸ τραγούδι εἶναι καὶ θρῆνος. Εἶναι καὶ κλάμα… Καὶ μοιρολόι.
Τὸ τραγούδι εἶναι δρόμος; Μᾶλλον… Εἶναι ἕνας δρόμος γιὰ νὰ ἀγγιχuοῦν πολλοί ἄνθρωποι. Θυμᾶμαι τὰ τραγούδια τοῦ Μάνου. Πόσοι δὲν χαλαρώσαμε, πόσοι δὲν ἐρωτευτήκαμε, πόσοι δὲν δακρύσαμε; Ἄνθρωποι ἄγνωστοι μεταξύ μας, σιγομουρμουρίσαμε τοὺς στίχους τοῦ Γκάτσου μέσα ἀπό τὶς μαγικές μελωδίες τοῦ ἐθνικοῦ μας μελωδοῦ.
Πληρώνουμε την ανικανότητα και την ενδοτικότητα της Κυβέρνησης. Πρέπει να φύγουν πριν ολοκληρώσουν την καταστροφή
Πληρώνουμε την ανικανότητα και την ενδοτικότητα της Κυβέρνησης. Πρέπει να φύγουν πριν ολοκληρώσουν την καταστροφή.
«Το Μνημόνιο 1 απέτυχε γιατί μπορεί να έγιναν και λάθη ή και καθυστερήσεις στην εφαρμογή του» σύμφωνα τόσο με τον ΓΑΠ όσο και με τους Υπουργούς του. Γι’ αυτό κρίθηκε αναγκαίο το Μεσοπρόθεσμο. Δηλαδή ο Ελληνικός λαός καλείται να ξαναπληρώσει 7 περίπου δις ευρώ μήπως και «μπεί πάτος στο βαρέλι» κατά τον κύριο Ε. Βενιζέλο.
Καμία σκέψη ότι δεν πρέπει να πληρώσουμε ένα επαχθές χρέος. Καμία σκέψη έστω να πληρώσει η Γερμανία το χρέος μας έναντι αυτών που μας οφείλει από την Ναζιστική κατοχή κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο!
Εξ αιτίας αυτών των «λαθών» και «καθυστερήσεων» η αξία της προς πώληση περιουσίας μειώθηκε κατά 48%. Μεθοδευμένα! Συνέχεια
