Εἶναι λιγοστὰ ἀπὸ ὅσα ἔχουμε τὰ παρακάτω. Λιγοστά. Εἶναι πολλὰ τὰ ὅσα δὲν ἀναφέρονται. Ὅμως παραμένοντας στὰ γραφόμενα τοῦ Κρίτωνος, θὰ συμπληρώσω ἐκ νέου:
Ὅσα κι ἐὰν ξεπουλήσετε, ὅσα κι ἐὰν ἐκχωρήσετε, ὅσα κι ἐὰν χαρίσετε.. Χαράμι ὁ κόπος κι ὁ τρόμος ποὺ βιώνετε.. Διότι «κυρίες»καὶ «κύριοι»…. Ἐμεῖς ἀποφασίζουμε. Κι ἐμεῖς ὑπογραφὲς δὲν βάλαμε κάπου. Συνέχεια
ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΙ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΘΡΑΣΕΙΣ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΙ
Στην εκπομπή του Κ. Χαρδαβέλλα, οι βουλευτές κυρία Αγάτσα (ΠΑΣΟΚ) και κ. Μελάς (ΝΔ) ξεπέρασαν τους εαυτούς τους υποδυόμενοι εξ ονόματος του Σώματος των Βουλευτών τα θύματα απρόκλητης βίας.
Πολύ!! Πάρα πολύ!
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν βρέθηκα στὸν Δημόκριτο καὶ ἔμαθα ἀπό μέσα τὰ διάφορα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἐρευνητές. Συνήθως (ἐὰν δὲν ἔχουν μπάρμπα στὴν Κορώνη) πρέπει μόνοι τους νὰ βροῦν χρηματοδότες γιὰ κάθε ἐρευνητικό πρόγραμμα, γιὰ ἀμοιβές συνεργατῶν καὶ γιὰ ταξείδια. Συνήθως, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι λατρεύουν τὴν ἐπιστήμη τους, τὴν ἔρευνα καὶ Συνέχεια
Καὶ τὸ ἐννοῶ.
Ἔλαβα πρὸ ἡμερῶν μίαν ἐπιστολή ἀπό ἕναν φίλο, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκράτησα τὸν τίτλο. Μερικὲς ἀπὸ τὶς σκέψεις του θὰ σᾶς παρουσιάσω παρακάτω. Ἀλλὰ σὲ γενικὲς γραμμές μὲ βρίσκουν ἀπολύτως σύμφωνη.
Ἕνα ἄκρως ἐνδιαφέρον ἄρθρον τῆς Μαρίνας Μάνη, ἀπὸ τὸ capital, ποὺ ναὶ μὲν παρουσιάζει τὴν πλήρους διεξόδου θέσι ποὺ μᾶς ἔχουν φέρει οἱ 155 (τὰ καϋμένα… ἔπεσαν θύματα ἐκβιασμοῦ… λέν!) ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ ἑστιάσῃ, κατὰ κάποιον τρόπο, στὸ κομμάτι τοῦ νομοτύπου.
Ξέρετε κάτι; Τὰ μεσοπρόθεσμα, τὰ μνημόνια, οἱ νόμοι καὶ πάσῃς φύσεως Συνέχεια
Ἀκούσαμε λόγια, κενὰ περιεχομένου, ὑποσχέσεις καὶ εὐφάνταστες ἀνακοινώσεις. Ὅλα ἄνευ ἀντικρύσματος. Ψέμματα… ψέμματα… ψέμματα. Ἐκεῖ μέσα, στὴν βο(υ)λή των, ὅπου γιὰ νὰ εἰσέλθῃ κάποιος πρέπει νὰ εἶναι ἀρκούντως ἐκβιάσιμος, πρὸ κειμένου νὰ λέῃ μονίμως «ναὶ σὲ ὅλα». Ἐκεῖ μέσα συμφῶνται καὶ ὑπογράφονται καθημερινῶς μικρὰ ἢ μεγάλα ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος. Μία γενοκτονία ἀκόμη πρὸ τῶν πυλῶν, ἀλλὰ ἅπαντες σφυρίζουν ἀδιάφορα. παραπλανῶντας μας μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀρλοῦμπες, γιὰ νὰ κερδίζουν χρόνο καὶ νὰ συντηροῦν τὶς καρέκλες των.
Τώρα λοιπὸν ποὺ ἐψηφίσθη τό, μὲ ἐμπνευσμένης φαντασιακῆς ἔξω-πραγματικότητος, «μεσοπρόθεσμον πλαίσιον δημοσιονομικῆς στρατηγικῆς», ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μνημόνιον ὑποδουλώσεώς μας, ὅλα φαίνονται νὰ ἔχουν τελειώση γιὰ τὴν χώρα. Μιλᾶμε δῆλα δὴ γιὰ ὑπογραφὲς ποὺ θὰ μᾶς κρατοῦν σιδηροδεσμίους στὶς τοκογλυφικὲς ὀρέξεις γιὰ πολλὲς δεκαετίες.
Συνέχεια
