Καὶ δὲν  μπορεῖ νὰ χαθῇ κάτι ποὺ …δὲν εἴχαμε!!!

Ἐλευθερία, Ἐπιστήμη, Αὐτονομία, Ἀνεξαρτησία, Ἰσονομία, Δικαιοσύνη οὐδέποτε, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς γνωστῆς μας ἱστορίας, εἴχαμε.  Καὶ τώρα, εἰδικῶς τώρα, δὲν χάνουμε κάτι… Ἁπλῶς διαλύεται μία ψευδαίσθησις ποὺ ἔπρεπε νὰ διαλυθῇ, διότι μᾶς κρατοῦσε ὁμήρους σὲ μίαν κατάστασιν ἡμί-… κάτι. Πάντως ὄχι σὲ μίαν καττάστσιν ἐντὸς τῆς ὁποίας ὁ ἄνθρωπος θὰ μποροῦσε νὰ μεγαλουργήσῃ.
Καὶ ἰδίως ὁ Ἕλλην ἄνθρωπος… Συνέχεια →

Ἕνα ἀκόμη, ἴσως τὸ σημαντικότερον ὅλων, «φαντασματάκι» ποὺ πρέπει νὰ ἀντικρύσουμε κατάματα καί, καταληκτικῶς, νὰ τὸ ἀποδομήσουμε καὶ νὰ τὸ νικήσουμε εἶναι ἡ δική μας ἄρνησις νὰ ἑστιάσουμε στὸ γιατὶ πρέπει, μποροῦμε καὶ ἐπιβάλλεται νὰ νικήσουμε κάθε ἐχθρό μας.
Ἐπὶ τῆς οὐσίας δῆλα δὴ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀλλάξουμε, ἢ ἔστᾦ νὰ συμβάλουμε, στὸν βαθμὸ ποὺ μᾶς ἀναλογεῖ, πρὸ κειμένου ἡ Ἀνθρωπότης νὰ ἀπεγκλωβισθῇ ἀπὸ τὰ τέλματά της, εἶναι ἡ δική μας πίστις στὴν Νίκη καὶ στὸ Δίκαιον αὐτῆς. Συνέχεια →

Κι ἐκεῖ ποὺ ὁ κόσμος μας μπαίνει σὲ μίαν τελικὴ εὐθεία, γιὰ νὰ εὕρῃ τὶς σταθερές του καὶ νὰ ξεκινήσῃ τὴν ἀναστροφὴ καὶ τὴν ἀνάκαμψιν…
Ἐκεῖ ποὺ ὅλοι, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἀφήνονται στὸ τελευταῖο τμῆμα τῆς διαδρομῆς, διαισθανόμενοι πὼς φθάνει τὸ τέλος της… Συνέχεια →

…γιὰ νὰ ἐπιλέξουμε τὴν διαδρομή μας.

Ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύαμε πὼς ἐξυπηρετοῦν τὸν Ἄνθρωπο πρέπει, ἕνα πρὸς ἕνα, νὰ ἀναθεωρηθοῦν καὶ νὰ ἀποδειχθοῦν ὡς ἀληθῆ, γιὰ νὰ τὰ διατηρήσουμε ζωντανὰ μέσα μας. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι ἔτσι, ἁπλῶς τὰ πετᾶμε. Μόνον ὅ,τι ὑπηρετῇ τὴν ἀλήθεια μπορεῖ νὰ εἶναι κριτήριον καὶ ὁδηγός μας.
Ὅλα τὰ ἄλλα ἦσαν καὶ θὰ παραμένουν ἡμίμετρα καὶ καθυστερήσεις. Συνέχεια →

Διανύοντας τὶς τελευταῖες ἡμέρες πρὸ τῆς ἀπολύτου καταῤῥεύσεως τῶν πάντων, συνειδητοποιηοῦμε ὅλοι μας πὼς τὰ ὅριά μας σταδιακῶς ἐξαντλῶνται καὶ ἡ ὑπομονή μας τελειώνει. Ἡ κόπωσις δέ, ὅλων μας, εἶναι τόσο βαρειά, ποὺ πλέον πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς ἀδυνατοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν στὰ ἄκρως ἀναγκαία γιὰ τὴν ἐπιβίωσίν τους. Συνέχεια →