Καί τί;
Καί πρός ποιά κατεύθυνσιν νά στραφῇ γιά νά προστατευθῇ;
Καί πόσοι εἶναι οἱ ἐχθροί; Κι ἀπό ποῦ ἔρχονται;
Καί γιατί τόσα ὅπλα;
Καί πόσοι οἱ ἐχθροί; Συνέχεια →

Μιὰν ἡμέρα ἔνας φίλος μου, μοῦ ἔστειλε μιὰ φωτογραφία, ἀπὸ ἔνα τοπίο τῆς Τοσκάνης μαζὶ μὲ τὸ σχόλιο: μερικὲς φορὲς ἡ ὀμορφιὰ εἶναι τέτοια ποὺ σοῦ ἔρχεται νὰ βάλῃς τὰ κλάματα.

Σὲ ὅλους μας ἔχει συμβεῖ κάποιες φορὲς νὰ βιώσουμε τὴν ὀμορφιὰ ἑνὸς τοπίου, μιᾶς μουσικῆς, μιᾶς στιγμῆς συνδέσεως μὲ κάποιον, τόσο ἔντονα ποὺ τὸ συναίσθημά μας νὰ εἶναι ἐκτὸς κλίμακος. Συνέχεια →

Ἡ βία, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦταν τὸ ὅπλο τοῦ ἰσχυροῦ γιὰ νὰ καταστείλῃ τὸν ἀνίσχυρο. Ὁ ἔχων τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσῃ μεγαλυτέρα βία, κατέληγε πάντα νικητὴς στὶς μάχες. Συνέχεια →

Πρωταπριλιά…
Ἑορτὴ τῶν ἐξοφθάλμων ψεμμάτων…
…καὶ ἔτσι κάνει τὴν διαφορὰ ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες ἡμέρες!!! Συνέχεια →

Ὁ φίλος μας ὁ Τᾶσος Γκολέμης ἔλεγε πὼς «μόνον οἱ καθαροὶ  θὰ εὕρουν τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ τὴν ἀλήθεια…»…
Κι ἐγὼ προσθέτω πὼς μόνον αὐτοὶ ποὺ θὰ εὕρουν τὴν Ἑλλάδα μέσα των θὰ ἀπελευθερωθοῦν… Συνέχεια →

Ἡ κρατούσα (ἐπισήμως) θεωρία τῆς (δαρβινείου) Ἐξελίξεως τῶν εἰδῶν, στὴν πραγματικότητα, ἐὰν τὴν μελετήσουμε σὲ βάθος, θὰ διαπιστώσουμε πὼς πρόκειται γιὰ μίαν ἀπολύτως φυσικὴ διαδικασία ἐναρμονήσεως τῶν εἰδῶν καὶ προσαρμογῆς τους στὶς κατὰ τόπους καὶ κατὰ περίπτωσιν ἐξωτερικὲς συνθῆκες. Ἤ, ἄλλως, ἡ ἀνάγκη ἐπιβιώσεως τῶν εἰδῶν ἐπιφέρει καὶ τὴν ἀναγκαία προσαρμογή τους στὶς περιβαλλοντικὲς συνθῆκες, ποὺ ὅμως δὲν σχετίζονται μὲ τὸ πλέον εὔρωστον ἢ τὸ πλέον ἱκανὸ ἄτομον, ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν συνειδητὴ ἢ ἐνστικτώδη ὑποχρεωτικὴ ἀνάγκη προσαρμοβῆς. Κι ἔτσι, γιὰ παράδειγμα, ἡ λευκὴ ἄρκτος εἶναι τῆς αὐτῆς προελεύσεως μὲ κάθε ἄλλην ἄρκτο τοῦ κόσμου μας, ἀλλὰ οἱ ἰδιαίτερες κλιματολογικὲς συνθῆκες τῆς περιοχῆς διαβιώσεώς της, τῆς προσέδωσαν, ἐπὶ πλέον, τὸ λευκὸ χρῶμα, ποὺ τῆς παρέχει μεγαλυτέρα προστασία ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της. Συνέχεια →