Γιὰ ὅσα πιστεύω…
Γιὰ ὅσα ὀνειρεύομαι…
Γιὰ ὅσα περιμένω…
Τότε γιατί νά παλέψω; Ποιός ὁ λόγος; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Τά παιδιά καί τά θηρία δικαιοῦνται τήν ἀπουσία ὁρίων;
Στὸν Ἀριστοτέλη διάβαζα πὼς οἱ μόνοι ποὺ κυνηγοῦν, ἄνευ ὁρίων, τὴν ἡδονὴ εἶναι τὰ παιδιὰ καὶ τὰ θηρία.
Στὴν σημερινή μας κοινωνία ὅμως ΟΛΟΙ μας ἐπιδιώκουμε ἀποκλειστικῶς, μὲ κάθε τίμημα καὶ ΜΟΝΟΝ τὴν ἡδονή. Ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἐπιδιώκουμε καὶ ἀποκτοῦμε τὴν ἡδονή!!!
Αὐτὸ δῆλα δὴ μᾶς μετατρέπει αὐτομάτως, βάσει τῆς ἀριστοτελικῆς λογικῆς, κι ἐφ΄ ὅσον παραβιάζουμε τὰ ὅρια, ἤ σὲ παιδιὰ ἤ σὲ θηρία καὶ καὶ στὰ δύο… συνδυαστικά!!!
Ἡδονὴ χρειαζόμαστε καὶ λαμβάνουμε ἀπὸ τὰ πάντα. Συνέχεια
Πάντα ὑπάρχει διέξοδος…
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς ἐγκλωβίζεται μέσα στὸ σπήλαιον τοῦ Πολυφήμου, φαινομενικῶς ἡ διέξοδος εἶναι ἀνύπαρκτος.
Καὶ εἶναι ἀνύπαρκτος διότι ὁ Πολύφημος εἶναι ὁ κατέχων τὴν δύναμιν καὶ τὸ …κλειδί τῆς ἐξόδου.
Παρὰ ταὔτα ἀν τί νὰ ἀπελπισθῇ ἤ νὰ τρομάξῃ, παραμένει ψύχραιμος καὶ …σκέπτεται!!!
Ἡ σκέψις, ἡ ἀνάλυσις, ἡ διερεύνησις τῶν δεδομένων καὶ τῶν πιθανοτήτων εἶναι ἀναγκαία σὲ στιγμὲς δύσκολες. Συνέχεια
Γιατί ῥωτάμε «τί κάνεις;» ἐάν δέν ἐνδιαφερόμεθα πραγματικά γιά τόν ἄλλον;
Γιατί ῥωτάμε τί κάνεις; ἂν δέν ἐνδιαφερόμαστε πραγματικά γιά τόν ἄλλον;
Εἶναι μιὰ ἀλλόκοτος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό…
Μία φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ. Συνέχεια
Λίγη Ἑλλάδα νὰ ἐπιτρέπαμε στὴν ζωή μας…
Λίγη… Τόση δά…
Ἴσα γιὰ νὰ νοιώσουμε τὶς μυρωδιές της… Τὸ κρασί της… Τὸ λιόδενδρο… Τὸν Ἥλιο της…
Τὸ γλέντι μὲ τὴν παρέα… Τὴν Καλημέρα ποὺ χάσαμε…
Λίγο… Ἴσα γιὰ νὰ πατήσουμε σὲ κοινὸ τόπο…
Ἴσα γιὰ νὰ τραγουδήσουμε καὶ πάλι τὰ ἴδια τραγούδια…
Ἴσα γιὰ νὰ ἐντοπίσουμε τὸν κοινό μας στόχο…
Στὸν δρόμο γιὰ τὴν ἐλευθερία πρῶτα τὸν ἑαυτόν μου ἀντιμάχομαι!
Πρῶτα πρέπει νὰ ἐλέγξω τὰ πάθη μου καὶ νὰ τὰ χειραγωγήσω.
Πρῶτα πρέπει νὰ ἀπεκδυθῷ τῶν πλαστῶν ἀναγκῶν μου καὶ νὰ ἀναγεννηθῶ μόνον μὲ τὶς πραγματικές μου ἀνάγκες, ἀφήνοντας πίσω μου ὅλα τὰ φτιασίδια καὶ τὰ τεχνητά στολίδια… Σὲ αὐτὸν τὸν πόλεμο, ὅπως καὶ σὲ κάθε πόλεμο, ὁ πολεμιστὴς πρέπει νὰ μπορῇ νὰ κουβαλᾶ ΜΟΝΟΝ τὰ ὅπλα του καὶ τίποτα περσισσότερο…
Πρῶτα πρέπει νὰ καθαρθῷ ἀπὸ συνήθειες, ἤθη κι ἔθιμα τῆς πολυετοῦς σκλαβιᾶς μου, ἀναγνωρίζοντάς τες, καὶ μετὰ νὰ θεωρήσω πὼς ναί, ἔχω δικαίωμα στὴν ἐλευθερία…