Φοβούμεθα σὰν τὴν πανούκλα τὴ φράσι «σὲ χρειάζομαι» γιατί θεωροῦμε δύναμι τὸ νὰ μὴν ἔχουμε ἀνάγκη κανέναν καὶ νὰ τὰ καταφέρνουμε ὅλα μόνοι μας…
Ὁ κάθε ἄνθρωπος γεννιέται ὁλοκληρωτικὰ ἐξαρτώμενος ἀπὸ τὸ περιβάλλον του καὶ μετὰ κάνει προσπάθεια νὰ κάνῃ τὸ βῆμα ἀπὸ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐξάρτησι στὴν ἀνεξαρτησία. Ἀλλὰ ἡ ἐξέλιξις δὲν σταματᾶ ἐδῶ. Ὑπάρχει ἕνα ἀκόμη βῆμα…
Ἕνα βῆμα θάῤῤους καὶ ἀληθινῆς δυνάμεως… Συνέχεια
Ναί, δυστυχῶς, ἀπαιτεῖται ψυχραιμία.
Ἤδη κατέγραψα τὶς ἐμπειρίες μου, τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ποὺ ἀποδεικνύουν πὼς κάτι τρέχει στὴν ψυχοσύνθεσίν μας.
Κάπου ἔχουμε χάσει τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀδυνατοῦμε νὰ ἐπικοινωνήσουμε γιὰ τὰ ἁπλούστερα.
Μᾶς φταίει ὁ γάιδαρος καὶ βαροῦμε τὸ σαμάρι. Συνέχεια
Πολλὲς φορὲς οἱ ἄνθρωποι καταπίνουν λαίμαργα ψέμματα μὲ τὴν προϋπόθεσι νὰ τοὺς κολακεύουν …
Νομίζω πὼς δὲν τὸ κάνουν ἀπὸ ἀφέλεια, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τους γιὰ μυθιστορηματικότητα, αὐτὴ τὴν ἄλλοτε ἐξαίσια καὶ καὶ ἄλλοτε ἰδιότροπο ἀνάγκη τῆς ψυχῆς νὰ γοητεύῃ καὶ νὰ γοητεύεται… Συνέχεια
Εἶναι μεγάλη ὑπόθεσις νὰ κυττᾶμε πάντα ἐμπρός… Πάντα πρὸς τὸ καλλίτερο… Πάντα πρὸς τὴν ἄνοδο…
Ἡ ἄνοδος, ἡ ἀνηφόρα κατὰ βάσιν, ἀπαιτεῖ καὶ κόπο καὶ πόνο… Ὅμως εἶναι αὐτὴ ἡ μόνη διαδρομὴ ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ διαχωρίζουμε ἑαυτοὺς ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ζῶα…
Κι ἐδῶ εἶναι τὸ κλειδὶ καὶ τὸ μυστικό…
Ἐὰν πράγματι ἡ πορεία μας, παρὰ τοὺς κόπους καὶ τοὺς πόνους, εἶναι ἀνοδική, τότε παραδειγματιζόμεθα ἀπὸ τὶς καλλίτερες εἰκόνες… Συνέχεια
Θόρυβος…
Διαρκὴς προσπάθεια ἀπασχολήσεως κι ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς σκέψεώς μας…
Συνεχὴς βιασμὸς τῆς ἀντιλήψεώς μας…
Κι ὅμως… εἶναι στὸ χέρι μας νὰ παραμείνουμε ὑγιεῖς πνευματικὰ καὶ ψύχραιμοι… Συνέχεια
Θὰ σᾶς καταθέσω κάποιες σκέψεις μου σήμερα, γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν μέσα μας καὶ γύρω μας, διότι πολὺ φοβᾶμαι πλέον, πὼς ἔχουμε μπεῖ σὲ μίαν κατάστασι τέτοια, ποὺ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἡ κάθε μορφῆς ἔκρηξις θὰ θεωρεῖται ἀπολύτως δικαιολογημένη, γιὰ τοὺς μελετητές, ἀλλὰ ὄχι γιὰ ἐμᾶς. Ἐκρήξεις ποὺ ἄν κι ἔχουν τὰ αἴτιά τους, ἐπιφανειακῶς τοὐλάχιστον, στὰ πολιτικά, οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικά μας προβλήματα, κατ’ οὐσίαν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸν δικό μας αὐτοπροσδιορισμό, ὡς ἄτομα εἰδικῶς ἀλλὰ καὶ ὡς κοινωνία γενικότερα. Συνέχεια
