Ἡ διάδοσις τῶν ἰδεῶν, τῶν ἰδεῶν ὅμως ἐκείνων ποὺ ἀναγάγουν τὸν ἄνθρωπο σὲ Ἄνθρωπο, ἦταν πάντα κάτι πάρα πολὺ ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν κρατούσα τάξι. Εἶτε αὐτὴ ἡ τάξις ἦταν ἱερατεῖο, εἶτε αὐτοκράτωρ, εἶτε δημοκρατία …κάτι. Γενικῶς, τὸ κάθε σύστημα ἐπιθυμεῖ νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς τρόπους, τοὺς ὑπηκόους, πολῖτες, λαούς του. Εἶναι ἀδιανόητον νὰ ἐπιτραπῇ ἐλευθέρα διακίνησις ἰδεῶν, σκέψεων, ὀνειροδομήσεως.
Σήμερα, στὸν πλανήτη Γῆ καὶ κυρίως στὶς χῶρες ἐκεῖνες ποὺ ἐπισήμως ἔχει πρὸ πολλοῦ ἐπικρατήσῃ ἡ γραμμὴ τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως πραγμάτων, εἶναι δεδομένον πὼς ὅσο περισσότερο ἐλεύθερο θὰ καθιστοῦσε μία ἰδέα ἤ μία σκέψις ἤ μία δράσις τὸν ἄνθρωπο, τόσο περισσότερο θὰ πολεμηθῇ καὶ θὰ συκοφαντηθῇ.
Διόλου ὅμως δὲν πρέπει νὰ μᾶς πονᾷ ἤ νὰ μᾶς τρομάζῃ αὐτό. Διότι ἀκριβῶς ἐκεῖ εἶναι καὶ ἡ ἀπάντησις τῶν ἐρωτημάτων μας… Συνέχεια
